Ќерамида[1],[2]керамида[3][4] или цреп[5][6] — градежен материјал кој се користи за покривање на градби за заштита од врнежи. Традиционално се изработуваат од локално достапни материјали како што е глината. Исто така се користат современи материјали како бетон,[7]метал и пластика, а некои глинени плочки имаат водоотпорна глазура.
Покриви со ќерамиди „дабарска опашка“ во Динкелсбил, Германија Покрив од керамички плочки во шпански колонијален стил во Тексас, САД Обоени ќерамиди на црквата Свети Марко, Загреб
Ќерамидите се „закачуваат“ на рамката на покривот така што се фиксираат со клинци. Плочките обично се закачуваат во паралелни редови, при што секој ред го преклопува редот под него за да ја исклучи дождовницата и да ги покрие клинците што го држат подолниот ред. Има и ќерамиди за посебни позиции, особено каде се спојуваат рамнините на неколкуте терени. Тие вклучуваат гребени, вдлабнати ќерамиди. Истите се зацрврстуваат на различни начини, цементен малтер, клинци и др.
Антички грчки покривни ќерамиди
Во текот на времото се јавиле бројни облици (или „профили“) на ќерамиди. Такви се:
Рамни плочки - наједноставниот вид, кои се поставени во редовни преклопувачки редови. Пример за ова е глинената плочка „дабарска опашка“ (германски: Biberschwanz), кои се најчести во Јужна Германија. Рамните покривни ќерамиди обично се направени од глина, но исто така може да бидат направени од камен, дрво, пластика, бетон или соларни ќелии.
Обични глинени ќерамиди – Големината на обичната глинена плочка 270 х 170 мм првично беше дефиниран со статут во 1477 година за време на владеењето на Едвард IV. Ова се плочки со двојни облоги направени првично од глина, но неодамна од бетон. Тие се општо специфицирани поради нивните естетски својства. Бојата беше генерирана преку контрола на атмосферата на печката за да се генерираат црвени, кафени или сини плочки во зависност од степенот на намалување во печката. Некои плочки сè уште се произведуваат на овој традиционален начин.
Имбрекс и тегула - антички римски модел на заоблени и рамни плочки кои прават канали за дожд на покривот.
Римски ќерамиди – рамни во средината, со конкавна крива на едниот крај и конвексна крива на другиот, за да се овозможи испреплетување.
Есовки - со профил во форма на S, што овозможува спојување на соседните ќерамиди.
Каналски ќерамиди - полуцилиндрични ќерамиди поставени во наизменични колони од конвексни и конкавни плочки. Првично тие биле направени со обликување глина околу заоблена површина, често трупец или бедрото на производителот. Денес каналските ќерамиди масовно се произведуваат од глина, метал, бетон или пластика.
Испреплетени покривни ќерамиди – слични на есовките со странично и горно затворање за да се подобри заштитата од вода и ветер.
Антефикси – вертикални блокови кои ги завршуваат покривните ќерамиди на покрив.
Farhan, Syed Ahmad; Ismail, Fouad Ismail; Kiwan, Osamah; Shafiq, Nasir; Zain-Ahmed, Azni; Husna, Nadzhratul; Hamid, Afif Izwan Abd (2021). „Effect of Roof Tile Colour on Heat Conduction Transfer, Roof-Top Surface Temperature and Cooling Load in Modern Residential Buildings under the Tropical Climate of Malaysia“. Sustainability. 13 (9): 4665. doi:10.3390/su13094665.