![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/29/PIA01627_Ringe.jpg/640px-PIA01627_Ringe.jpg&w=640&q=50)
Јупитерови прстени
From Wikipedia, the free encyclopedia
Планетата Јупитер има систем на слаби планетарни прстени. Јовијанските прстени биле третиот систем на прстени што бил откриен во Сончевиот Систем, по оние на Сатурн и Уран. Главниот прстен бил откриен во 1979 година од вселенската сонда Војаџер 1[1] и системот бил потемелно истражен во 1990-тите од орбитерот Галилео.[2] Главниот прстен е набљудуван и од вселенскиот телескоп Хабл и од Земјата неколку години.[3] За набљудување на прстените на земја се потребни најголеми достапни телескопи.[4]
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/29/PIA01627_Ringe.jpg/640px-PIA01627_Ringe.jpg)
Јовијанскиот систем на прстени е слаб и се состои главно од прашина.[1][5] Има четири главни компоненти: густ внатрешен тор од честички; релативно светол (ореол), исклучително тенок „главен прстен“; и два широки, дебели и слаби надворешни „прстени“ наречени по месечините од чиј материјал се составени: Амалтеја и Теба.[6]
Главниот и ореол прстените се состојат од прашина исфрлена од месечините Метида, Адрастеја и можеби помали, ненабљудувани тела како резултат на удари со голема брзина. Сликите со висока резолуција добиени во февруари и март 2007 година од вселенското летало Нови Хоризонти откриле богата структура во главниот прстен.[7]
При видлива и блиска инфрацрвена светлина, прстените имаат црвеникава боја, освен прстенот на ореол, кој е неутрален или сина во боја. Големината на прашината во прстените варира, но површината на напречниот пресек е најголема за несферични честички со полупречник околу 15 μm во сите прстени освен ореолот.[8] На прстенот на ореол веројатно доминира субмикрометарска прашина. Вкупната маса на прстенестиот систем (вклучувајќи ги и нерешените матични тела) е слабо ограничена, но веројатно е во опсег од 1011 до 10 16 килограми. Староста на системот на прстените исто така не е позната, но можно е да постои уште од формирањето на Јупитер.[9]
Се смета дека постои прстен или прстенест лак блиску до орбитата на месечината Хималија. Едно објаснување е дека мала месечина неодамна удрила во Хималија и силата на ударот го исфрлила материјалот што го формира прстенот.