Tamalia in Mesoamerica inter annos 8000 et 5000 a.C.n. exorta sunt. Primus omnium nobis cognitorum amanuenses Bernardini de Sahagún varietates tamalium in nundinis Tenochtitlán venundatis enumeraverunt:
Venundat tamalia e carne ... tamalia simplicia, tamalia craticulá cocta, tamalia ollá cocta (intus ardentia) ... tamalia e capsicis (intus ardentia), tamalia e piscibus ... tamalia e ranis, ranas cum granis maizii, tamalia ex ambystomatibus ... tamalia ex ranulis ... tamalia e sylvilagis, tamalia et zygogeomyibus, sapida, sapidissima, semper sapida, saporosa, aromatica, aromaticissima, aromate suavo confecta, saporosissima. Venundat tamalia cineribus temperata, aqua cocturae tamalium, tamalia e maizio nixtamalizato, tamalia stricta, tamalia e fructibus, tamalia e phaseolis coctis ... tamalia lata salsa, tamalia acuta, tamalia alba, cibos promptos, tamalia involuta, tamalia phaseolis conchatis ornata, granis maizii inspersis; tamalia confracta, tamalia contusa; tamalia maculata, tamalia acuta, tamalia e fructibus albis, tamalia e fructibus nigris, tamalia ex ovis gallipavonum ... tamalia e maizio tenero, tamalia e maizio viridi, tamalia argillacea, tamalia tosta; tamalia azyma, tamalia mellita, tamalia e ceris melleis, tamalia e granis maizii, tamalia confracta, tamalia e floribus maizii.[3]
In Venetiolaferculum similaris sed cum pluribus rebus fartus est nomine hallaca.
"Tamal" in Georg Friederici, Amerikanistisches Wörterbuch (Hamburgi: Cram, De Gruyter, 1947) p. 585 (Paginae selectae apud Google Books)
"Tamales and Enchiladas" in Frank X. Tolbert, A Bowl of Red: A Natural History of Chili con Carne (2a ed. Garden City Novi Eboraci: Doubleday, 1972) pp. 118-129 Exemplar mutuabile