From Wikipedia, the free encyclopedia
Novum Testamentum est altera canonis biblici Christiani pars, quae vitam, doctrinas, personamque Iesu tractat, nec non res gestas quae in Christianitate saeculi primi fiebant. Fundamenta Novi Testamenti, prima Bibliorum Christianorum pars, Vetus Testamentum appellatur, quod plerumque in bibliis Hebraicis conditur; qui libri scriptura sacra a Christianis una putantur.[1]
Novum Testamentum est collectio textuum Christianorum primum in lingua Graeca antiqua commune ab auctoribus variis temporibus variis scriptorum. Quamquam canon Testamenti Veteris inter sectas Christianas aliquantulum variat, canon Novi Testamenti paene ubique intra Christianismum ex antiquitate posteriori agnoscitur. Ergo, in paene omnibus traditionibus Christianis, Novum Testamentum in viginti septem libris hodie consistit, quae sunt:
Saeculis primo et altero Graece commune compositum est. Saeculo 2 primum Latine versum est (Vetus Latina), sed Latinitas huius interpretationis haud erat idonea. Anno 382, Hieronymus Vulgatam componere coepit, et bonitatem interpretationis meliorem fecit.
Quattuor Evangelia et Actus Apostolorum:
Epistulae Paulinae
Epistulae catholicae
Apocalypsis:
Novum Testamentum Graecum nonnulla verba peregrina Latina habet. Exempla:
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.