From Wikipedia, the free encyclopedia
Officium Divinum, quod olim dicebatur Breviarium Romanum sed in praesentia post actam Concilii Vaticani II restitutionem Liturgia Horarum appellatur, est oratio publica et communis totius Ecclesiae Catholicae. In monasteriis et Opus Dei dicitur. Saecularis clerus Officii Divini laudes et vesperas orat.
Universi Christi fideles, vi baptismatis, non modo ius, verum etiam officium habent diligenter participandi actiones liturgicas, ut ipsa liturgiae natura postulat. Quare Concilium Vaticanum II quaedam statuit principia, quibus et liturgiae naturae et iuri officioque fidelium consuleretur:
Patrum mentes illuc ducebantur, ut quaedam vitia radiciter amputarentur. Illo tempore non pauci sacerdotes integrum totius diei, aliquando et totius mensis, officium aut eadem hora aut eodem die recitabant.
Ideo restitutio Officii Divini magni fecit veritatem horarum servandam, et simul subvenit sacerdotibus illis, quibus cura pastoralis incumbebat. Monachis autem et monialibus centum quinquaginta psalmorum recitatio servata est.
Liturgia Horarum quattuor constat libris: Liber primus temporis Adventus et Nativitatis officia continet; Liber secundus officia Quadragesimae et Temporis Paschalis; tertius autem et quartus tempori per annum sunt.
Libri Liturgiae Horarum, ut fidem alant et precem ornent, constant ex psalmis, quibus hymni, antiphonae, excerpta Sacrae Scripturae et scripta Patrum vel aliorum scriptorum adduntur. Centum quinquaginta psalmi vero, quibus componitur Liturgia Horarum, non simul recitantur, sed per quattuor hebdomadas distribuuntur in septem horas, quae canonicae dicuntur.
Ut supra demonstratum est, septem sunt horae canonicae: