From Wikipedia, the free encyclopedia
បាងកក គឺជារាជធានីនិងជាទីក្រុងដែលប្រជាជនថៃរស់នៅច្រើនបំផុតនៃប្រទេសថៃ. រាជធានីនេះត្រូវបានស្គាល់ថាតាមរយៈភាសាថៃក្រុងទេពមហានគរ(กรุงเทพมหานคร, pronounced [krūŋ tʰêːp máhǎː nákʰɔ̄ːn] ( ស្ដាប់)) ឬអាចនិយាយជាសាមញ្ញថា ក្រុងទេព ឬ ក្រុងថេប . ទីក្រុងនេះមានផ្ទៃដីទំហំ១៥៦៨.៧ គ.ម.ការេ ស្ថិតនៅដីសណ្តទន្លេចៅផ្រះយ៉ា ភាគកណ្តាលប្រទេស និងមានប្រជាជនជាង៨លាននាក់ ស្មើនឹង១២.៦%នៃចំនួនប្រជាជនសរុបទាំងអស់់របស់ប្រទេស។ ច្រើនជាង១៤លាននាក់រស់នៅជុំវិញទីក្រុង ដែលធ្វេីឪ្យបាងកកក្លាយជា ទីក្រុងដែលមានមានអាកាសធាតុក្តៅខ្លាំង និងមជ្ឈមណ្ឌលទីក្រុងផ្សេងទៀតរបស់ប្រទេសថៃទាក់ទងនឹងសារៈសំខាន់ ទីក្រុង បាងកក បង្កើតឡើងនៅសម័យ រតនៈកោស្ទ្រិន៍ ក្នុងរជ្ជកាលរបស់ពុទ្ធយ៉តហ្វាចុឡាលោកនៃរាជវង្សចក្រី ក្រោយពីកាត់ទោសប្រហារជីវិតព្រះចៅតាកស៊ីនមក រាជធានីធនបុរីត្រូវផ្លាស់ប្ដូរទៅបាងកករហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ។
ផ្នែកខ្លះនេះត្រូវការបកប្រែពី អង់គ្លេស ទៅជាភាសាខ្មែរ។ ផ្នែកខ្លះនេះត្រូវបានសរសេរជាអង់គ្លេស។ បើសិនជាអត្ថបទទុកសម្រាប់អ្នកអានមកពី អង់គ្លេស language community វាគួរតែចែកចាយទៅវិគីភីឌាជាភាសានោះ។ សូមមើល បញ្ជីនៃគម្រោងវិគីភីឌាទាំងអស់។ សូមមើល ច្រកចូលអត្ថបទនេះ លើក្រុមទំព័រដែលត្រូវការបំណកប្រែទៅជាភាសាខ្មែរ ដើម្បីពិភាក្សា ។ ប្រសិនបើ ផ្នែកខ្លះមិនត្រូវបានសរសេរជាភាសាខ្មែរឡើងវិញទេ ក្នុងរយៈពេលពីរសប្ដាហ៍ទៀត អត្ថបទនឹងត្រូវចុះបញ្ជីដើម្បីលុបចោល និង/ឬ ប្ដូរវាទៅកាន់អង់គ្លេស Wikipedia ។ បើសិនជាលោកអ្នក គ្រាន់តែចង់បិទស្លាកទំព័រនេះត្រូវការបំណកប្រែ សូមបញ្ចូល {{អាទេស.:ត្រូវការបកប្រែ | ទំ. = បាងកក | ភាសា = អង់គ្លេស | ផ្ដល់យោបល់ = }} ~~~~ ទៅខាងក្រោម នៃផ្នែក នៃក្រុមទំព័រនេះត្រូវការបំណកប្រែទៅជាភាសាខ្មែរ ។ |
បាងកក (Bangkok) กรุงเทพมหานคร ក្រុងទេពមហានគរ | |||
---|---|---|---|
ទីក្រុង | |||
![]() | |||
| |||
![]() | |||
កូអរដោនេ: 13°45′N 100°28′E[1] | |||
ប្រទេស | ![]() | ||
តំបន់ | ប្រទេសថៃភាគកណ្តាល | ||
បានតាំងទីលំនៅ | សតវត្សទី ១៥ | ||
បង្កើតឡើងជារដ្ឋធានី | ២១ មេសា ១៧៨២ | ||
បញ្ចូលឡើងវិញ | ១៣ ធ្នូ ១៩៧២ | ||
បង្កើតឡើងដោយ | ពុទ្ធយ៉តហ្វាចុឡាលោក (រាមាទី១) | ||
ស្ថាប័នគ្រប់គ្រង | រដ្ឋបាលក្រុងបាងកក | ||
រដ្ឋាភិបាល | |||
• ប្រភេទ | តំបន់រដ្ឋបាលពិសេស | ||
• អភិបាល | ចាដឆាត សិទ្ធីផាន់ | ||
ផ្ទៃក្រឡា[1] | |||
• ទីក្រុង | ១៥៦៨.៧៣៧ គម2 (៦០៥.៦៩៣ ម៉ាយ ការ) | ||
• Metro[2] | ៧៧៦១.៦ គម2 (២៩៩៦.៨ ម៉ាយ ការ) | ||
រយៈកំពស់[3] | ១.៥ m (៤.៩ ft) | ||
ប្រជាជន (ជំរឿនឆ្នាំ ២០១០)[4] | |||
• ទីក្រុង | ៨២៨០៩២៥ | ||
• Metro | ១៤៥៦៥៥៤៧ | ||
ប្រជានាម | បាងកកក្លៃ | ||
ល្វែងម៉ោង | ថៃ (ម.ស.ស.+7) | ||
Postal code | 10### | ||
ក្រមផ្ទៃដាល | 02 | ||
ក្រមអ.ម.អ. ៣១៦៦ | TH-10 | ||
គេហទំព័រ | bangkok.go.th |
ឈ្មោះបាងកក គឺជាក្រុងរបស់ប្រទេសសៀមដែលតាំងជារាជធានីសព្វថ្ងៃនេះ ក្នុងសម័យនេះសៀមហៅថា ក្រុងទេពមហានគរ ឬហៅត្រឹមតែ ក្រុងទេព ក៏បាន ។ រាជធានីនៃប្រទេសថៃ គឺជាទីក្រុងដែលមានឈ្មោះវែងជាងគេបំផុត ដែលមានឈ្មោះជាផ្លូវការថា ក្រុងទេពមហានគរ អមររតនកោសិន្ទ៍្រ មហិន្ទ្រាយុធ្យា មហាតិលកភព នពរ័ត្នរាជធានីបុរីរម្យ ឧត្តមរាជនិវេសន៍មហាស្ថាន អមរពិមានអវតារស្ថិត ស័ក្កៈទិត្តិយវិស្ណុកម្មប្រសិទ្ធិ ដែលមានន័យថា ទីក្រុងនៃទេវតា ទីក្រុងដ៏អស្ចារ្យ ទីក្រុងរតនៈដ៏អស់កល្បជានិច្ច ទីក្រុងដែលមិនអាចកាត់ថ្លៃបានរបស់ព្រះឥន្ទ្រ ជារាជធានីដ៏ធំនៃពិភពលោក ប្រោសដោយត្បូងដ៏មានតម្លៃចំនួនប្រាំបួន ទីក្រុងរីករាយ សម្បូរទៅដោយព្រះបរមរាជវាំងដ៏ធំសម្បើម ដែលស្រដៀងនឹងឋានសួគ៌ ដែលសោយរាជ្យ។ ព្រះដែលចាប់បដិសន្ធិឡើងវិញ គឺជាទីក្រុងដែលផ្តល់ដោយព្រះឥន្ទ្រ និងសាងសង់ដោយព្រះវិស្ណុការ។
បើយោងទៅតាមពង្សាវតារសម័យអយុធ្យា ទីក្រុងបាងកក មានឈ្មោះថា ធនបុរីស្រីមហាសមុទ្រ នៅពេលដែលព្រះបាទសម្ដេច ព្រះពុទ្ធយ៉តហ្វាចុឡាលោក (រាមាទី១ នៃរាជវង្សចក្រី) បានលើករាជធានី មកជ្រោយខាងកើតទន្លេ ទីក្រុងនេះបានរក្សាឈ្មោះអយុធ្យា ដោយមានឈ្មោះមួយចំនួនដូចជា ក្រុងទេពទ្វារវតីស្រីអយុធ្យា និង ក្រុងទេពមហានគរស្រីអយុធ្យា ចាប់ពីរជ្ជកាល ព្រះបាទសម្ដេចចមក្លៅចៅយ៉ូហ៊ួ ( រាមាទី៤ នៃរាជវង្សចក្រី) ទីក្រុងនេះ ត្រូវបានគេប្តូរឈ្មោះជាផ្លូវការ ដូចសព្វថ្ងៃដោយសរសេរថា ក្រុងទេពមហានគរ អានថា ក្រុងថេបម៉ៈហាណាខន ឬ ក្រុងទេព ឬក្រុងថេប។ បាងកក ជាទីក្រុងធំបំផុតរបស់ប្រទេសថៃ ទីក្រុងមួយនេះស្ថាបនាឡើងនៅសម័យរតនៈកោសិន្ទ៍្រ។
ក្រោយពីការបំផ្លិចបំផ្លាញទីក្រុងអយុធ្យាដោយកងទ័ពភូមានៅឆ្នាំ១៥៦៧ ក្រោយពីព្រឹត្តិការណ៍ដ៏ជូរចត់នេះនៅពាក់កណ្ដាលទី២ នៃសតវត្សទី១៦ ស្តេចសៀមក៏បានសម្រេចព្រះទ័យ ជម្លៀសទីក្រុងចាស់ ដែលខ្ទេចខ្ទីដោយភ្លើងសង្គ្រាម ទៅកាន់តំបន់ថ្មី ដែលសំបូរទៅដោយ បឹងបួរ ឆ្ងាយពីរាជវាំងចាស់ប្រមាណ ៦០ គីឡូម៉ែត្រ ទីក្រុងនេះមានឈ្មោះថា បាងកក ឬក្រុងទេពមហានគរ ស្ថិតនៅខាងឆ្វេងនៃទន្លេមេណាម ឬមាតាទឹក[https//puthy rom.wordpress.com ពាក្យនៃទីក្រុងបាងកក 1][5] ក៏ប៉ុន្តែប្រសិនបើ យើងត្រូវលេខមួយប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរថាទីក្រុងបាងកក ក៏ធ្លាប់ស្ថិតនៅការគ្រប់គ្រងជាអាណាខេត្តរបស់អាណាចក្រខ្មែរចាប់តាំងពីសតវត្សទី៩-១៤ ដែលមានន័យជាភាសាខ្មែរថា បឹងកក់[6] ពាក្យថា បឹង មានន័យថាល្ហាលទឹកធំល្វឹងល្វើយក៏មាន គ្រាន់តែធំជាងស្រះ ជាងត្រពាំងដែលធំៗក៏មាន, ខ្លះមានដីខ្ពស់ជាភ្លឺព័ទ្ធជុំវិញ, ខ្លះមានប្រឡាយឬជ្រលង; ព្រែកចួបនឹងស្ទឹងឬទន្លេ សម្រាប់ទឹកហូរចេញចូល ។ រីឯពាក្យ កក់ មានន័យថា ការជម្រះឲ្យស្អាត ការធ្វើឲ្យទទឹកជោក ។[7]
ទីក្រុងទេពមហានគរ ឬ បាងកក មានសង្កាត់ចំនួន៥០ (ខេត) មានដូចជា:
១. ព្រះនគរ
២. ឌុសិត
៣. នងចក ឬ ណងចក
៤. បាងរ័ក
៥. បាងខេន
៦. បាងកៈបិ
៧. បទុមវ៉ាន់
៨. បនប្រាប់សាតរូពាយ ឬ បនបៈរាបស័តរ៉ូផាយ
៩. ព្រះខ្នោង
១០. មីនបុរី
១១. លាដក្របាង ឬ លាតក្រៈបាង
១២. យាននាវា
១៣. សម្ព័ន្ធវង្ស
១៤. ពញាទៃ ឬ ផាយ៉ាថៃ
១៥. ធនបុរី
១៦. បាងកកយៃ៉
១៧. ហួយខ្វាង
១៨. ដ្លងសាម
១៩. ត្លិងជាម ឬ តៈលិងឆាម
២០. បាងកកនយ ឬ បាងកកណយ
២១. បាងខុនទៀន
២២. ភាស្ស៊ីច្រើន ឬ ផាស៊ីចាក់រើន
២៣. នងខែម ឬ ណងខែម
២៤. រាស្ត្របូរណៈ
២៥. បាងព្ល័ដ ឬ បាងផ្លាត
២៦. ដិនដែង
២៧. បឹងកុន
២៨. សាទរ
២៩. បាងជឺ ឬ បាងស៊ឺ
៣០. ចតុច័ក្រ
៣១. បាងគរហ្លែម
៣២. ប្រវេស
៣៣. ដ្លងតេយ
៣៤. សាមហ្លួង
៣៥. ចមទង ឬ ចមថង
៣៦. ដមមឿង
៣៧. រាជទេវី
៣៨. ល្លាដព្រាវ
៣៩. វឌ្ឍនា
៤០. បាងគែ
៤១. ហ្ល័កស៊ី
៤២. សាយម៉ៃ
៤៣. គាន្នាយ៉ាវ
៤៤. ស្ពានស៊ូង
៤៥. វាងទងហ្លាង
៤៦. ដ្លងសាម្វា
៤៧. បាងនា ឬ បាងណា
៤៨. ទវីវឌ្ឍនា
៤៩. ទុងគ្រុ
៥០. បាងបន
ប្រវត្តិនៃទីក្រុង បាងកក យ៉ាងហោចណាស់មានដើមកំណើតនៅដើមសតវត្សរ៍ទី ១៥ នៅពេលដែលវាជាភូមិមួយនៅច្រាំងខាងលិច ទន្លេ ព្រះចៅយ៉ា ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ អាយុធ្យា ។ ដោយសារទីតាំងយុទ្ធសាស្ត្ររបស់វានៅជិតមាត់ទន្លេទីប្រជុំជនបានកើនឡើងជាលំដាប់ក្នុងសារៈសំខាន់។ ទីក្រុងបាងកកដំបូងបានបម្រើការជាប៉ុស្តិ៍គយដែលមានបន្ទាយនៅសងខាងទន្លេហើយជាកន្លែង ឡោមព័ទ្ធនៅឆ្នាំ ១៦៨៨ ដែលបារាំងត្រូវបានបណ្តេញចេញពីប្រទេសសៀម។ បន្ទាប់ពីការដួលរលំអយុធ្យាទៅ ភូមា នៅឆ្នាំ ១៧៦៧ ស្តេច តាក់ស៊ីន ដែលទើបគ្រងរាជ្យថ្មីបាន បង្កើតរាជធានីរបស់ទ្រង់នៅឯទីក្រុងដែលបានក្លាយជាមូលដ្ឋាននៃ នគរ ធនបុរី ។ នៅឆ្នាំ ១៧៨២ ព្រះបាទ ពុទ្ធយ៉តហ្វាចុឡាលោក(រាមាទី ១) ស្នងរាជ្យពីតាក់ស៊ីនបានផ្លាស់ប្តូររាជធានីទៅ កោះរតនៈកោស៊ីន របស់ធនាគារខាងកើត ដូច្នេះបានបង្កើត នគរ រតនកោស្រិន៍ ។ នេះជា សសរស្តម្ភទីក្រុង ត្រូវបានកសាងឡើងនៅថ្ងៃទី 21 ខែមេសាឆ្នាំ 1782 ដែលត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាកាលបរិច្ឆេទនៃគ្រឹះនៃទីក្រុងបាងកកដែលជារដ្ឋធានី។
សេដ្ឋកិច្ចទីក្រុងបាងកកបានពង្រីកបន្តិចម្តង ៗ តាមរយៈពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិដំបូងជាមួយប្រទេសចិនបន្ទាប់មកជាមួយឈ្មួញខាងលិចដែលត្រលប់មកវិញនៅដើមដល់ពាក់កណ្តាលសតវត្សរ៍ទី ១៩ ។ ក្នុងនាមជារាជធានីបាងកកគឺជាមជ្ឈមណ្ឌលនៃការធ្វើទំនើបកម្មរបស់សៀមដោយសារវាប្រឈមនឹងសម្ពាធពីមហាអំណាចលោកខាងលិចនៅចុងសតវត្សទី ១៩ ។ រជ្ជកាលរបស់ស្ដេច មង្តុត (1851-68) និង ជូឡាឡុង ( 1868-1910) បានឃើញសេចក្តីណែនាំនៃការម៉ាស៊ីនចំហាយទឹកដែលបានបោះពុម្ពកាសែតការដឹកជញ្ជូនផ្លូវដែកនិងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធឧបករណ៍ប្រើប្រាស់នៅក្នុងទីក្រុងព្រមទាំង ការអប់រំនិងការថែទាំសុខភាពផ្លូវការ។ ទីក្រុងបាងកកបានក្លាយជាដំណាក់កាលកណ្តាលសម្រាប់ការតស៊ូដណ្តើមអំណាចរវាងយោធានិងឥស្សរជននយោបាយនៅពេលដែលប្រទេសនេះបាន លុបចោលរបបរាជានិយមផ្តាច់ការនៅឆ្នាំ ១៩៣២ ។
ដោយសារប្រទេសថៃបានចងសម្ព័ន្ធជាមួយជប៉ុន ក្នុងសង្គ្រាមលោកលើកទី ២ ទីក្រុងបាងកកបានទទួលរងនូវការ ទម្លាក់គ្រាប់បែករបស់សម្ព័ន្ធមិត្ត ប៉ុន្តែបានកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័សនៅក្នុងសម័យក្រោយសង្គ្រាមដែលជាលទ្ធផលនៃជំនួយអាមេរិកនិងការវិនិយោគគាំទ្រដោយរដ្ឋាភិបាល។ តួនាទីរបស់ទីក្រុងបាងកកជា គោលដៅ ស្រាវជ្រាវនិងអភិវឌ្ឍន៍ militaryយោធារបស់អាមេរិក បានជំរុញឧស្សាហកម្មទេសចរណ៍របស់ខ្លួនក៏ដូចជាបង្កើតយ៉ាងរឹងមាំថាជាគោលដៅទេសចរណ៍ផ្លូវភេទ។ ការអភិវឌ្ឍន៍ urban ទីក្រុងមិនសមាមាត្រនាំឱ្យមានវិសមភាពប្រាក់ចំណូលកើនឡើងនិងការធ្វើចំណាកស្រុកពីតំបន់ជនបទចូលទីក្រុងបាងកក។ ប្រជាជនរបស់ខ្លួនបានកើនឡើងពី ១,៨ លាននាក់ទៅ ៣ លាននាក់ក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៦០ ។
បន្ទាប់ពីការដកអាមេរិកចេញពីវៀតណាមនៅឆ្នាំ ១៩៧៣ អាជីវកម្មជប៉ុនបានចូលកាន់តំណែងជាអ្នកវិនិយោគហើយការពង្រីកការផលិតដែលផ្តោតលើការនាំចេញនាំឱ្យមានការរីកចម្រើននៃទីផ្សារហិរញ្ញវត្ថុនៅទីក្រុងបាងកក។ រីកលូតលាស់យ៉ាងឆាប់រហ័សនៃទីក្រុងបានបន្តឆ្លងកាត់ទស្សវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៨០ និងដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៩០ រហូតដល់ទីក្រុងនេះជាប់គាំងដោយ វិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុអាស៊ីឆ្នាំ ១៩៩៧ ។ នៅពេលនោះបញ្ហាសាធារណៈនិងសង្គមជាច្រើនបានលេចឡើងដែលក្នុងនោះមានភាពតានតឹងលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីការកកស្ទះចរាចរណ៍ដ៏ល្បីល្បាញរបស់ទីក្រុង។ តួនាទីរបស់ទីក្រុងបាងកកជាឆាកនយោបាយរបស់ប្រទេសបន្តត្រូវបានគេមើលឃើញនៅក្នុងការតវ៉ាដែលមានប្រជាប្រិយចាប់ពីការបះបោរនិស្សិតនៅ ឆ្នាំ ១៩៧៣ និង ១៩៧៦ បាតុកម្មប្រឆាំងនឹងយោធា នៅឆ្នាំ ១៩៩២ និង ការតវ៉ាតាមដងផ្លូវជាញឹកញាប់ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០០៦រួមទាំងក្រុមដែលប្រឆាំងនិងគាំទ្រអតីតនាយករដ្ឋមន្ត្រី ថាក់ស៊ីនស៊ីណាវ៉ាត្រា ពីឆ្នាំ ២០០៦ ដល់ឆ្នាំ ២០១៣ និងចលនាដឹកនាំនិស្សិតថ្មី នៅឆ្នាំ ២០២០ ។
រដ្ឋបាលទីក្រុងត្រូវបានរៀបចំឡើងជាផ្លូវការដំបូងដោយស្តេចជូឡាឡុងកនក្នុងឆ្នាំ ១៩០៦ ជាមួយនឹងការបង្កើតទីក្រុង ក្រុងថេបផារ៉ាមហាណាខន (กรุงเทพพระมหานคร ) ជាផ្នែករងរបស់ជាតិ។ នៅក្នុងឆ្នាំ 1915 ដែលជា មណ្ឌល ត្រូវបានគេចែកចេញជាខេត្តមួយចំនួនព្រំដែនរដ្ឋបាលនៃការដែលបានចាប់តាំងបន្ថែមទៀតផ្លាស់ប្តូរ។ ទីក្រុងក្នុងទម្រង់បច្ចុប្បន្នរបស់វាត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ ១៩៧២ ជាមួយនឹងការបង្កើត រដ្ឋបាល ក្រុងបាងកក (BMA) បន្ទាប់ពីការរួមបញ្ចូលគ្នានៃខេត្តផារ៉ានខននៅច្រាំងខាងកើតចៅប្រាយ៉ានិងខេត្តធនបុរីនៅខាងលិចកាលពីឆ្នាំមុន។
កិច្ចសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិជាផ្លូវការនៃទីក្រុងបាងកកត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយនាយកដ្ឋានកិច្ចសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិនៃBMA. បេសកកម្មជាច្រើនរួមមាន៖ ជួយសម្រួលកិច្ចសហប្រតិបត្តិការជាងទីក្រុងធំៗដទៃ តាមរយៈការកិច្ចព្រមព្រៀងក្នុងនាមជាទីក្រុងបងប្អូនsister city, ការចូលរួមសកម្មភាព និងការចូលជាសមាជិកក្នុងអង្គការអន្តរជាតិនានា និងស្វែងរកសកម្មភាពដែលមានលក្ខណៈសហប្រតិបត្តិការជាមួយនឹងបេសកកម្មការទូតបរទេសនានាក្នុងទីក្រុង។[8]
ផ្នែកនេះត្រូវការបកប្រែពី អង់គ្លេស ទៅជាភាសាខ្មែរ។ ផ្នែកនេះត្រូវបានសរសេរជាអង់គ្លេស។ បើសិនជាអត្ថបទទុកសម្រាប់អ្នកអានមកពី អង់គ្លេស language community វាគួរតែចែកចាយទៅវិគីភីឌាជាភាសានោះ។ សូមមើល បញ្ជីនៃគម្រោងវិគីភីឌាទាំងអស់។ សូមមើល ច្រកចូលអត្ថបទនេះ លើក្រុមទំព័រដែលត្រូវការបំណកប្រែទៅជាភាសាខ្មែរ ដើម្បីពិភាក្សា ។ ប្រសិនបើ ផ្នែកមិនត្រូវបានសរសេរជាភាសាខ្មែរឡើងវិញទេ ក្នុងរយៈពេលពីរសប្ដាហ៍ទៀត អត្ថបទនឹងត្រូវចុះបញ្ជីដើម្បីលុបចោល និង/ឬ ប្ដូរវាទៅកាន់អង់គ្លេស Wikipedia ។ បើសិនជាលោកអ្នក គ្រាន់តែចង់បិទស្លាកទំព័រនេះត្រូវការបំណកប្រែ សូមបញ្ចូល {{អាទេស.:ត្រូវការបកប្រែ | ទំ. = បាងកក | ភាសា = អង់គ្លេស | ផ្ដល់យោបល់ = }} ~~~~ ទៅខាងក្រោម នៃផ្នែក នៃក្រុមទំព័រនេះត្រូវការបំណកប្រែទៅជាភាសាខ្មែរ ។ |
បាងកក គឺជាសមាជិកនៃអង្គការអន្តរជាតិមួយចំនួន និងបណ្តាញនៃការគ្រប់គ្រងទីក្រុងក្នុងតំបន់ រួមមាន Asian Network of Major Cities 21, the Japan-led Asian-Pacific City Summit, the C40 Cities Climate Leadership Group, the ESCAP-sponsored Regional Network of Local Authorities for Management of Human Settlements in Asia and Pacific (CITYNET), Japan's Council of Local Authorities for International Relations, the World Association of the Major Metropolises and Local Governments for Sustainability, among others.[8]
ដោយសារលក្ខណៈភូមិសាស្រ្តនៃចំបេះដូងនៃតំបន់ដីគោកអាស៊ីអាគ្នេយ៍ និងជាមជ្ឈមណ្ឌលនៃគមនាគមន៍របស់អាស៊ី បានធ្វើឲ្យបាងកកជាស្នាក់ការនៃអង្គការអន្តរជាតិ និងតំបន់ជាច្រើន។ ក្នុងនោះផងដែរ បាងកកជាទីស្នាក់ការនៃលេខាធិការដ្ឋាននៃអង្គការសហប្រជាជាតិសម្រាប់ស្ថានបេសកកម្មសេដ្ឋកិច្ចនិងសង្គមសម្រាប់អាស៊ី និងប៉ាស៊ីហ្វិក(ESCAP), ក៏ដូចជាការិយាល័យប្រចាំតំបន់អាស៊ីប៉ាស៊ីហ្វិកនៃអង្គការស្បៀងអាហារនិងកសិកម្ម (FAO), អង្គការអាកាសចរណ៍ស៊ីវិលអន្តរជាតិ (ICAO),អង្គការពលកម្មអន្តរជាតិ (ILO), សហគមន៍ទូរគមនាគមន៍អន្តរជាតិ (ITU), ឧត្តមស្នងការរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិទទួលបន្ទុកជនភៀសខ្លួន UNHCR), និងមូលនិធិអន្តរជាតិអង្គការសហប្រជាជាតិសម្រាប់ "'UN Children's Fund"' (UNICEF).[9]
បាងកក មាន made ទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិ and/or friendship agreements with twenty-three other cities in fifteen countries, as of 2012[update].[10] They are:
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.