From Wikipedia, the free encyclopedia
Wong Madura ing Indonésia cacahé kira-kira ana 15 yuta. Asale urip ing Pulo Madura lan pulo-pulo saindhengane, kaya ta Gili Raja, Pulo Sapudi, Pulo Raas lan Kangean. Kajaba iku, wong Madura urip ing wetaning Jawa Wétan, kaya ta mila pinggir sagara saka Surabaya nganti Banyuwangi. Wong Madura ing Situbondo lan Bondowoso, lan wétané Probolinggo cacahé paling akèh, lan ora ana sing bisa Basa Jawa.
![]() | |
Gunggung cacah jiwa | |
---|---|
(6,8 yuta (cacah jiwa 2000)) | |
Tlatah mawa cacah jiwa akèh | |
Provinsi Jawa Wétan: 6,2 yuta | |
Basa | |
Madura, Indonésia, Jawa | |
Agama | |
Islam lan ana minoritas Kristen | |
Golongan ètnik magepokan | |
Wong Bugis, Wong Melayu |
Wong Madura uga urip ing Kalimantan, sing tas ana konflik lan rajapati ing Sampit lan Sambas. Wong Madura dhasaré wong sing seneng ngranto, amarga kaanan tlatahe sing ora becik kanggo tani. Wong Madura seneng dhodholan lan dominan ing pasar-pasar. Kajaba iku akèh sing nyambut dhadi pengepule wesi-wesi tuwa lan barang-barang rombeng liyané.
Wong Madura misuwur amarga sipate sing keras, gampang nesu, nanging gemi lan sregep ing penggawéan. Kanggo minggah Kaji, wong Madura sanajan mlarat mesti nglumpukake pangasilane (najan sethithik) kanggo simpenan kaji. Kajaba iku wong Madura diweruhi duwé tradisi Islam sing medhok, sanajan kadang nglakoni Pethik Laut utawa Rokat Tassè' (padha karo Larung Sesaji).
Harga diri, uga paling wigati ning uripé wong Madura, dhèwèké duwé paribasan Lebbi Bhâghus Potè Tolang, atèmbhâng Potè Mata. Tegesé, luwih becik mathi ketimbang kewirangan. Tradisi carok uga asalé saka sipat iku.
Ora sithik wong Madura kang dadi tokoh nasional kaya ta:
Uga ana tokoh pejuang kamardikan kang pantes dadi Pahlawan nasional Indonesia kaya ta:
Madura uga duwé tokoh ulama kaya ta