Paul Samuelson
From Wikipedia, the free encyclopedia
Paul Anthony Samuelson (15. maí 1915 – 13. desember 2009) var bandarískur hagfræðingur, sem var fyrsti Bandaríkjamaðurinn sem hlaut minningarverðlaun Nóbels í hagfræði. Við veitingu verðlaunanna árið 1970 lýsti Sænska Konunglega Akademían yfir því að hann „Hafi gert meira en nokkur annar hagfræðingur samtímans til að hækka stig vísindalegrar greiningar í hagfræðikenningum“[1].
Hagfræðingurinn Randall E. Parker kallaði Samuelson „Föður nútíma hagfræði“. Samuelson hlaut menntun í háskólanum í Chicago (B.A., 1935) og einnig við Harvard háskólann (Ph.D., 1941). Hann varð prófessor í hagfræði við Massachusetts Institute of Technology (MIT) háskólann árið 1940. Hann starfaði einnig sem efnahagsráðgjafi innan ríkissjóð Bandaríkjanna.
Samuelson lagði sitt af mörkum til margra sviða innan hagfræðinnar með þeirri stærðfræðilegu getu sem hann notaði til að leysa margvísilegar þrautir. Undirstaða efnahagsgreiningar hans (1947) veitir grunnhugmynd verka hans þar sem alhliða eðli neytendahegðunar er litið á sem lykill að hagfræðikenningum.
Samuelson rannsakaði fjölbreytt svið innan hagfræðinnar eins og gagnverk og stöðugleika efnahagskerfa, innkoma kenningunnar um alþjóðaviðskipti inn í almennt efnahagsjafnvægi, greiningu á almannagæði, fjármagnsfræði, velferðarhagfræði og opinberum útgjöldum. Samuelson er talinn einn af stofnendum ný-keynesískrar hagfræði og frumkvöðull í þróun nýklassískrar hagfræði. Hann hefur einnig sýnt grundvallargreiningu bæði vandamála og greiningartækni innan hagfræðinnar, meðal annars með kerfisbundinni beitingu aðferðafræðilegrar hámörkunar fyrir víðtæk vandamál. Þetta þýðir að framlag Samuelson nær yfir fjölda mismunandi sviða.[2]Árið 2003 var Samuelson einn af tíu hagfræðingum sem hafði hlotið Nóbelsverðlaun sem undirrituðu yfirlýsingu Economists um andstöðu við skattalækkun George W. Bush.[3]