From Wikipedia, the free encyclopedia
Ֆրանսուա Ժիրարդոն (ֆր.՝ François Girardon, մարտի 17, 1628[1][2][3][…], Տրուա, Շամպան — Արդեն[4] - սեպտեմբերի 1, 1715[1][3][5][…], Փարիզ, Ֆրանսիայի թագավորություն[4]), ֆրանսիացի քանդակագործ։
Ֆրանսուա Ժիրարդոն ֆր.՝ François Girardon | |
---|---|
![]() | |
Ծնվել է | մարտի 17, 1628[1][2][3][…] |
Ծննդավայր | Տրուա, Շամպան — Արդեն[4] |
Մահացել է | սեպտեմբերի 1, 1715[1][3][5][…] (87 տարեկան) |
Վախճանի վայրը | Փարիզ, Ֆրանսիայի թագավորություն[4] |
Քաղաքացիություն | ![]() |
Ուսուցիչ | François Anguier? |
Ստեղծագործություն(ներ) | Bassin de la Pyramide (Park of Versailles)?, Bassin Plat fond? և Bassin de Saturne, ou de l'Hiver? |
Ոճ | կլասիցիզմ և բարոկկո |
Մասնագիտություն | քանդակագործ և վիզուալ արտիստ |
Ամուսին | Catherine Duchemin?[6] |
Անդամություն | Գեղանկարի և քանդակի ակադեմիա |
![]() |
Եղել է Լ. Մասկերի և Ֆրանսուա Անգեի աշակերտը։
1648-1650 թվականներին ավարտել է նկարչական կրթությունը Հռոմում՝ Լորենցո Բերնինիի մոտ։ 1651 թվականին՝ Փարիզ վերադառնալուց հետո, ձեռք է բերել այդ ժամանակաշրջանի ֆրանսիական արվեստի ամենահզոր ներկայացուցիչներից մեկի՝ նկարիչ Շառլ լը Բրենի բարեհաճությունը, ինչի արդյունքում կարողացել է ստանալ բազմաթիվ նոր պատվերներ։
Ժիրարդոն պատվերները կատարում էր տեխնիկական մեծ վարպետությամբ և արտաքին ազդեցիկությամբ, սակայն առանց արտահայտչականության խորության, վերամբարձ, թատերական ոճով, որը գերիշխում էր Լյուդովիկ XIV-ի ժամանակաշրջանում։
Իտալիայից վերադառնալուց հետո նրա առաջին աշխատանքները գտնվում էին Վո լը Վիկոնտ ամրոցում։ 1663-1664 թվականներին Ժիրարդոնն իրականացրել է Լուվրի Ապոլլոնի պատկերասրահի քանդակագործական բաժնի աշխատանքները։
1666 թվականից սկսած՝ երկար ժամանակ աշխատել է Վերսալում։ Այստեղ են ստեղծվել քանդակների հետևյալ խմբերը՝ «Պրոզերպինայի առևանգումը Պլուտոյի կողմից» (1977), «Ապոլոնը և հավերժահարսերը» (1666-1673), «Լողացող հավերժահարսերը» (1675) ջրամբարի բարձրաքանդակը, «Պերսեփոնեի առևանգումը» (1677-1699), «Ֆրանսիայի հաղթանակը Իսպանիայի նկատմամբ» (1680-1682), «Ձմեռ» (1675-1683) քանդակը և այլն։
Քանդակագործի լավագույն աշխատանքներից է Լյուդովիկոս XIV-ի ձիու արձանը (1683), որը զարդարում էր Փարիզի Վանդոմի հրապարակը և ոչնչացվել է Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ (1789-1799)։ Քանդակի բրոնզե փոքրացված տարբերակը պահպանվում է Լուվրում[7]։
Նշանավոր աշխատանքներից են նաև Ռիշելյե կարդինալի տապանքարի հուշարձանը (1675-1672), որն իրականացվել է Լեբրենի նկարի հիման վրա (Փարիզի Սորբոնա եկեղեցի), արքայադուստր Կոնտիի գերեզմանաքարը (մոտ 1672-1675), «Անխիզ և Էնեյ» խումբը և Լուվրի թանգարանի Ապոլոնի սրահի քանդակները։