From Wikipedia, the free encyclopedia
Կոնրադ Շմիդտ (գերմ.՝ Conrad Schmidt, նոյեմբերի 25, 1863[1], Քյոնիգսբերգ, Պրուսիայի թագավորություն, Գերմանական միություն[1] և Կալինինգրադ, Պրուսիա նահանգ, Պրուսիայի թագավորություն, Գերմանական միություն[2] - հոկտեմբերի 14, 1932[1], Բեռլին, Վայմարյան Հանրապետություն[1]) , գերմանացի տնտեսագետ, փիլիսոփա, լրագրող։
Կոնրադ Շմիդտ գերմ.՝ Conrad Schmidt | |
---|---|
![]() | |
Ծնվել է | նոյեմբերի 25, 1863[1] Քյոնիգսբերգ, Պրուսիայի թագավորություն, Գերմանական միություն[1] կամ Կալինինգրադ, Պրուսիա նահանգ, Պրուսիայի թագավորություն, Գերմանական միություն[2] |
Մահացել է | հոկտեմբերի 14, 1932[1] (68 տարեկան) Բեռլին, Վայմարյան Հանրապետություն[1] |
Գերեզման | Ֆրիդրիխսֆելդի կենտրոնական գերեզմանատուն |
Քաղաքացիություն | ![]() |
Մասնագիտություն | լրագրող, տնտեսագետ, փիլիսոփա և քաղաքագետ |
Գործունեության ոլորտ | տնտեսագիտություն[2], փիլիսոփայություն[2], ժուռնալիստիկա[2] և քաղաքագիտություն[2] |
Ալմա մատեր | HU Berlin |
Գիտական աստիճան | դոկտորի աստիճան |
Տիրապետում է լեզուներին | գերմաներեն[3][2] |
Կուսակցություն | Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցություն |
Կոնրադ Շմիդտը քանդակագործ Կետե Կոլվիցի ավագ եղբայրն է։ 1880-ականների կեսերին նա սովորել է Բեռլինում և 1887 թվականին Լայպցիգում պաշտպանել է «Բնական աշխատավարձ» թեմայով դոկտորական ատենախոսություն, որում նա համեմատել է Յոհան Կառլ Ռոդբերտուսի և Կարլ Մարքսի աշխատավարձի և շահագործման տեսությունները։ Շմիդտը մերժում էր Մարքսի տեսությունը, որպես չապացուցված վարկած՝ հօգուտ Ռոդբերտուսի տեսության, որը հիմնված էր բնական իրավունքների ճանաչման վրա։ Այնուամենայնիվ, Մարքսի գրվածքները ավելի ուշադիր ուսումնասիրելուց հետո, Շմիդտը վերանայեց իր աշխատությունը և դարձավ մարքսիզմի հետևորդ։
Շմիդտը զբաղվում էր այն խնդրով, որը Ֆրիդրիխ Էնգելսը նկարագրել էր 1885 թվականին «Կապիտալ»-ի երկրորդ հատորի առաջաբանում։ Նա առաջարկել է իր լուծումը Էնգելսին, որից հետո Էնգելսի ու Կարլ Կաուցկիի աջակցությամբ 1889 թվականին հրատարակել իր «Միջին շահույթը՝ հիմնվելով Մարքսի արժեքի օրենքի վրա» աշխատությունը։
Շմիդտը մտերիմ էր Ֆրիդրիխ Էնգելսի հետ և հաճախ երեկոներն անցկացրել է նրա տանը։ Նրանք աշխույժ նամակագրություն էին վարում։ Էնգելսի նամակը Շմիդտին, որը թվագրվում է 1890 թվականի հոկտեմբերի 27-ին, մարքսիզմի պատմության մեջ համարվում է կարևոր փաստաթուղթ։
1890 թվականին Էնգելսի խորհրդով Շմիդտն ընդունել է շվեցարական Züricher Post թերթի խմբագրի պաշտոնը։ Շմիդտը մերժեց Ֆրիդրիխ Էնգելսի տնտեսական վճռականությանը և տեղափոխվեց նեոկանտականության դիրքեր։ Նա ընդգծեց աշխատավորական շարժման էթիկական ասպեկտները՝ զոհաբերվելու կարողություն, գիտակցականություն և կուսակցական հավատարմություն։ Ըստ Շմիդտի՝ այդ որակները բխում են կենդանիների առաջնային գերէգոիստական բնազդներից, որոնք ձևավորվում են էվոլյուցիայի ընթացքում յուրաքանչյուր կենդանի արարածի մեջ ՝ տեսակի պահպանության համար, և դրանք մարդու մեջ դառնում են առավել գիտակցված և ռացիոնալ, որպեսզի ռեալիզացվեն բանվոր դասակարգի մեջ:Շմիդտի փիլիսոփայական աշխատությունները, որոնցում նա առաջարկում էր համատեղել մարքսիզմը Կանտի փիլիսոփայության հետ, ծառայեցին որպես ռեժիզիոնիզմի գաղափարական աղբյուր[4]։
Շմիդտը հնարավորություն չէր տեսնում Շվեյցարիայում իր ակադեմիական կարիերան զարգացնելու համար, և 1895 թվականին նա վերադառնում է Բեռլին, որտեղ անցնում է Forverts սոցիալ-դեմոկրատական շաբաթաթերթի աշխատակցի աշխատանքին և անդամագրվում «Ազատ ժողովրդական տեսարան» խորհրդին։
1919 թվականին Շմիդտը նշանակվել է Բեռլինի պոլիտեխնիկական համալսարանի պրոֆեսոր։
Կոնրադ Շմիդտը թաղված է կնոջ՝ Աննայի հետ, Ֆրիդրիխսֆելդեի կենտրոնական գերեզմանատանը՝ քրոջ և նրա ամուսնու՝ Կարլ Կոլվիցի կողքին։
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.