![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/Officers_on_the_bridge.jpg/640px-Officers_on_the_bridge.jpg&w=640&q=50)
Ատլանտիկայի ճակատամարտ
From Wikipedia, the free encyclopedia
Ատլանտիկայի ճակատամարտ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում տեղի ունեցած ռազմարշավ, որտեղ Ատլանտյան օվկիանոսում և հարակից ծովերում գերիշխանության հասնելու համար դաշնակիցները պայքարում էին ընդդեմ Նացիստական Գերմանիայի[1][2]։
![]() | |
Թվական | սեպտեմբերի 3, 1939 – մայիսի 7, 1945 |
Մասն է | Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ |
Վայր | Ատլանտյան օվկիանոս, Հյուսիսային ծով, Նորվեգական ծով, Իռլանդական ծով, Սուրբ Լավրենտիոս ծոց |
Արդյունք | Դաշնակիցների հաղթանակ |
Հակառակորդներ | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | ![]() ![]() |
Հրամանատարներ | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | ![]() ![]() ![]() |
Կողմերի ուժեր | |
| |
Ռազմական կորուստներ | |
30 248 նավաստի 3500 առևտրային նավ 175 ռազմանավ | 28 000 նավաստի 783 նավ |
Ընդհանուր կորուստներ |
Ճակատամարտը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ամենաերկարատև մարտն է։ Այստեղ կիրառվել են վերջրյա նավեր, սուզանավեր, վերջրյա օժանդակ հածանավեր, ավիացիա և այլն։ Ատլանտիկայի ճակատամարտն առաջին զինված հակամարտություններից էր, որտեղ օգտագործվեց սուզանավ[3]։ Մինչև 1945 թվականը Գերմանիան կառուցել է ավելի քան 1000 տարբեր տեսակի սուզանավեր։ Գերմանիայի ռազմածովային ղեկավար Կառլ Դյորնիցը այս տարիներին մշակել է մարտավարություն, որը նախատեսում էր սուզանավերով հարձակում կատարել հակառակորդի մարտական նավերի վրա[4]։
Տեխնոլոգիական բարձր զարգացվածության շնորհիվ գերմանացիներին հաջողվում էր առավելության հասնել ծովում։ Դեպքերն այլ ընթացք ստացան այն բանից հետո, երբ պատերազմական գործողությունների մեջ ներքաշվեց դաշնակից երկրների ավիացիան[5]։ Պատերազմի վերջին շրջանում առավելություն ունեին դաշնակիցները։ Այս հանգամանքը պայմանավորված է նաև ԱՄՆ-Ի և Մեծ Բրիտանիայի արդյունաբերական մեծ ներուժով։ 1945 թվականի մայիսի 7-ին ճակատամարտն ավարտվեց Իտալիայի և Գերմանիայի պարտությամբ։ Երկու օր հետո դաշնակիցները ներխուժեցին Բեռլին՝ ազդարարելով Գերմանիայի կապիտուլյացիան։