From Wikipedia, the free encyclopedia
MAN SE (acrónimo en alemán de Maschinenfabrik Augsburg-Nürnberg SE) é unha empresa alemá adicada ao deseño e fabricación de camións, motores e equipamento industrial e naval.
MAN | |
---|---|
![]() | |
Tipo | Sociedade Europea |
Fundación | 1758 |
Matriz | Grupo Volkswagen |
Localización | München, ![]() |
Industria | Maqunaria |
Produtos | Camións, motores |
Número de empregados | 53.824 (31 de decembro de 2016) |
Na rede | |
https://www.mantruckandbus.com/en/man.html | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |
[ editar datos en Wikidata ] |
A orixe de MAN remóntase a 1758, cando en Oberhausen nos inicios da siderurxia St. Antony, como primeira empresa da industria pesada na rexión do Ruhr. En 1808 as tres fundicións St. Antony, Gute Hoffnung (en galego: Boa Esperanza), e Neue Essen (en galego: Nova Forxa) se xuntaron para crear Hüttengewerkschaft und Handlung Jacobi (en galego: Jacobi Unión de Traballadores do Ferro e Aceiro e Comercializadora), Oberhausen, que máis tarde pasou a chamarse Gute Hoffnungshütte (GHH).[1]
En 1840, o enxeñeiro alemán German Ludwig Sander fundou en Augsburgo a primeira empresa predecesora de MAN no sur de Alemaña: "Sander'sche Maschinenfabrik". En primeiro lugar converteuse en "C. Reichenbach'sche Maschinenfabrik", que foi nomeado en honor ao pioneiro das máquinas de impresión Carl August Reichenbach, e máis tarde en "Maschinenfabrik Augsburg". A marca Süddeutsche Brückenbau A.G. (MAN-Werk Gustavsburg) fundouse cando a compañía en 1859 foi premiada co contrato para a construción da ponte do ferrocarril sobre Rhine at Mainz.
En 2016 a Comunidade Europea multou con tres mil millóns de euros aos seis maiores fabricantes europeos de camións: Scania multada con 880 millóns de euros, MAN, Daimler multada con 1.008 millóns, DAF multada con 752,7 millóns, Iveco multada con 494 millóns e Volvo/Renault multada con 670,5 millóns por fixar prezos dende 1997 e ata 2011, e limitar a competencia. MAN librou por ter colaborado nas investigacións e denunciado os feitos.[2]
A organización acordaba os prezos de fábrica dos camións medianos, entre seis e 16 toneladas, e os superiores. Despois acordaban o prezo en cada país. Tamén manipulaban os controis de emisións contaminantes e coordinaban as novidades tecnolóxicas nos controis de emisións.[3] O sobreprezo dos camións calcúlase nun 20% e afectaría a 200 000 camións.[4]