música estadounidense From Wikipedia, the free encyclopedia
Emmylou Harris, nada en Birmingham (Alabama) o 2 de abril de 1947, é unha cantante e compositora estadounidense de country, folk e música alternativa. A súa voz de soprano converteun nunha das cantantes máis diferentes da música popular dos Estados Unidos.
Nada nunha familia de militares,[1] Harris pasou a infancia e a adolescencia mudándose por cidades de Alabama, Carolina do Norte e Virixinia. Mentres estudaba teatro na Universidade de Carolina do Norte, aprendeu a tocar a música de Bob Dylan e Joan Baez. Deseguido, mudouse a Nova York, para dedicarse só á música. Traballou como camareira e actuou en clubs de música folk.[2] En 1969 casou co compsitor Tom Slocum e ese mesmo ano lanzou o seu primeiro álbum, Gliding Bird, do que despois renegou.
Divorciada pouco despois e cunha filla que criar, Harris volveu á casa dos pais, nese momento donos dunha facenda preto de Washington, D.C.[1][2][3] Posteriormente formou un trío e volveu tocar. En 1971, cando actuaban nun pequeno club, foron descubertos pro Chris Hillman, antigo membro de The Byrds, que nesa época estaba na banda de country rock Flying Burrito Brothers. Hillman presentou a Emmylou a Gram Parsons, que precisaba dunha cantante. Así participou en dous discos de Parsons, G.P. (1972) e Grievous Angel (1973) e nunha xira en que realizaron preciosos dúos. Coa morte de Parsons en 1973,[4] Emmylou regresou a Washington e formou a Hot Band, con quen finalmente gravou o seu primeiro disco para unha grande discográfica, o aclamado Pieces of the Sky, en 1975. O álbum foi producido por Brian Ahern, con quen casou despois.
Con Hot Band, en varias formacións, Harris gravou a maioría dos seus discos seguintes ata Brand New Dance, de 1990. A banda revelou os músicos Ricky Skaggs, famoso nos círculos bluegrass e Rodney Crowell,[5] compositor que tivo unha importancia transcendental na música country, alén de contar con nomes famosos, como James Burton, o lendario guitarrista de Elvis Presley.
Coa fin de Hot Band, Emmylou formou a acústica The Nash Ramblers, con quen gravou o álbum ao vivo At The Ryman, en 1993. A esa altura, Harris xa era dona de gran prestixio nos medios musicais e xa vendera millóns de discos, mais en lugar de parar, procuraba novos camiños e en 1995 lanxou o seminal Wrecking Ball. Producido por Daniel Lanois, que xa traballara con Bob Dylan, U2 e Peter Gabriel; o disco é o resultado de moita ousadía e experimentación, con climas etéreos e ausencia de fórmulas fáciles. En 2000 publicou o premiado Red Dirt Girl, que gañou o Grammy ao mellor disco de folk contemporáneo, e que foi o primeiro que só tiña composicións propias dende The Ballad of Sally Rose, de 1985.
A pesar de ser situada como referencia no xénero country, Harris transitou tamén polo folk, o country alternativo, o rock e, ocasionalmente o pop. Sempre interesada nas raíces da música estadounidense, os seus discos case sempre conteñen antigas cancións folclóricas, cancións gospel e bluegrass. Ademais de compor, Harris gravou música de case todos os grandes compositores de música popular, de Bob Dylan a Lennon-McCartney, pasando por Bruce Springsteen, Hank Williams, Steve Earle, Louvin Brothers, Neil Young ou Johnny Cash.
Outra característica dela é a dispoñibilidade para participar en proxectos doutros artistas. Con iso, gravou con nomes tan dispares como Sheryl Crow, Ralph Stanley, Marianne Faithfull, Roy Rogers, Beck, Dave Matthews, Bob Dylan e John Denver.