Remove ads
From Wikipedia, the free encyclopedia
O Concilio de Letrán IV ou Cuarto Concilio de Letrán é o duodécimo concilio ecuménico da Igrexa Católica, celebrado en 1215 por iniciativa do papa Inocencio III. Foi o máis importante dos concilios medievais, xa que marcou o apoxeo da autoridade política e relixiosa do papado. Tratouse da quinta cruzada (1217), favoreceu a cruzada albixense e intensificou a loita contra o catarismo.
Concilio de Letrán IV | |
---|---|
Concilio ecuménico |
A idea do concilio foi en principio dos emperadores bizantinos, antes do Gran Cisma de Oriente de 1054 para discutir a hexemonía coa Igrexa de Occidente. Pero cando Inocencio III asumiu a idea dun novo concilio universal, foi máis ben co obxectivo de predicar a cruzada e falar da reforma da Igrexa. Porén, recoñeceu o patriarcado de Constantinopla como o primeiro lugar despois do de Roma.[1]
O concilio defínese como universal dende o principio: están representadas 80 provincias eclesiásticas, é dicir, 400 cardeais, arcebispos, bispos ou patriarcas, 800 abades, priores ou decanos. Reúnense un total de 1.200 persoas (para o Concello de Letrán I foron 200). Foi a aplicación do principio do dereito romano Quod omnes tangit ab omnes approbetur (o que concirne a todos, debe ser aprobado por todos). Os 70 decretos ou canons adoptados polo concilio son, porén, ante todo obra do papa.
Inocencio III morreu pouco despois do concilio, e finalmente a cruzada que predicou non se produciría.[2]
O concilio trata sobre todo da cuestión albixense: Raimundo VI, conde de Toulouse, é deposto. De forma máis xeral, o concilio reafirma os fundamentos da política católica contra os herexes: os bispos serán os responsables de acabar coas herexías, e as autoridades civís deben asistilos. O concello tamén condena as doutrinas de Xoaquín de Fiore, acusado de triteísmo.
No concilio os xudeus son obxecto de medidas de discriminación:
Na Idade Media un tipo de gansos eran chamados "gansos-percebe" en Irlanda, Escocia e outros lugares do litoral Atlántico europeo, sostendo a crenza de que crecían a partir dos percebes da madeira. Varios autores fan referencia a un canon que establece unha distinción entre o percebe como "paxaro" e como "peixe" resultado do papa Inocencio neste Concilio. A decisión tería sido importante para os fieis católicos de Occidente, especialmente durante a Coresma, cando os crentes tiñan prohibido comer "carne", por exemplo, paxaros.
Ray Lankester repite esta historia en 1915,[4] que tamén se atopa en Müller (1871 v.2),[5] A afirmación era que os clérigos de Francia, Irlanda e Gran Bretaña recibiron instrucións para que deixasen de permitir a comida de ''gansos percebe'' como “froito” ou como “peixe”. Compre destacar que Müller (1871, v.2) disputa a fonte dunha prohibición de Letrán afirmando que puido ser unha confusión con Vincent de Beauvais escribindo xusto despois do Concilio; no capítulo XVII de Speculus Maius di "... Innocentius papa tertius in Lateranensi Consilio generali hoc ultra fieri vetuit..." É dicir, o Papa prohibiu a práctica de comer Gansos Percebes. Non obstante, os rexistros do IV Concilio de Letrán non incluíron referencia a tal prohibición entre ningunha das súas decisións.[6]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.