From Wikipedia, the free encyclopedia
Val di Noto[1] é unha área histórica e xeográfica que abarca o terzo sueste de Sicilia, está dominado pola meseta de pedra calcaria de Iblei. Historicamente, foi un dos tres valli de Sicilia.
Cidades do barroco tardío do Val di Noto | |
---|---|
A Igrexa das Santas Ánimas do Purgatorio, Ragusa, construída na segunda metade do século XVIII | |
Patrimonio da Humanidade - UNESCO | |
País | ![]() |
Localización | Sicilia |
Tipo | Cultural |
Criterios | I, II, IV, V |
Inscrición | 2002 (26ª Sesión) |
Rexión da UNESCO | Europa e América do Norte |
Identificador | 1024rev |
O asentamento máis antigo rexistrado no Val di Noto foi a antiga cidade de Akrai, preto de Palazzolo Acreide, que fundouse no 664 a.C. Foi a primeira colonia do asentamento Corinto en Siracusa.
Os asentamentos do Val di Noto foron completamente destruídos polo enorme terremoto de Sicilia de 1693. Despois do terremoto, moitas cidades reconstruíronse en sitios totalmente novos, como Noto e Grammichele. Os gobernantes da época, os reis de España, concederon ao nobre Giuseppe Lanza autoridade especial para redeseñar as cidades danadas, o que conseguiu con deseño comprensivo as novas cidades nun estilo barroco e renacentista estilo.
Os novos asentamentos redeseñáronse para ter unha praza no centro da cidade e a partir de aí estenderse en forma radial. Construíronse edificios principais como igrexas, claustros e pazos como puntos focales das novas rúas, e as propias rúas foron dispostas nun patrón de cuadrícula. Moitas das cidades individuais reconstruíronse para ter un carácter único, como a cidade de Grammichele que se construíu en forma de hexágono coa praza da cidade no centro, formada pola parroquia e a casa do concello.
As cidades reconstruíronse no que se coñeceu como o estilo Barroco siciliano, o máis salientable é a propia vila de Noto, que hoxe en día é un popular destino turístico pola súa fina arquitectura barroca.
A cidade en ruínas de Angie redescubríuna o historiador Tomas Fuentes no século XVI. Outras escavacións realizadas a principios do século XIX polo barón Gabrielle Ally descubriron importantes artefactos da historia temperá do leste de Sicilia.
En xuño de 2002, a UNESCO inscribiu as cidades do Val di Noto na Lista do Patrimonio Mundial como "representando a culminación e o florecemento final da arte barroca en Europa".[2] As cidades inscritas son:[3]
Código | Dirección | Provincia | Coordenadas |
---|---|---|---|
1024-001 | Caltagirone | Catania | 37°14′23.0″N 14°30′44.0″L |
1024-002 | Catania | Catania | 37°30′08.0″N 15°05′13.0″L |
1024-003 | Militello Val di Catania | Catania | 37°16′33.2″N 14°47′30.2″L |
1024-004 | Modica | Ragusa | 36°51′37.1″N 14°45′38.6″L |
1024-005 | Noto | Siracusa | 36°53′35.5″N 15°04′08.1″L |
1024-006 | Palazzolo Acreide | Siracusa | 37°03′46.1″N 14°54′10.8″L |
1024-007 | Ragusa | Ragusa | 36°55′31.2″N 14°43′59.9″L |
1024-008 | Scicli | Ragusa | 36°47′32.7″N 14°42′20.6″L |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.