From Wikipedia, the free encyclopedia
Leopoldo O'Donnell y Jorís, nado en Santa Cruz de Tenerife o 12 de xaneiro de 1809 e finado en Biarritz (Francia) o 5 de novembro de 1867, foi un militar e político español. Foi nomeado primeiro Duque de Tetuán, Conde de Lucena e Vizconde de Aliaga.
![]() ![]() | |
Nome orixinal | Leopoldo O'Donnell y Jorís |
---|---|
Biografía | |
Nacemento | 12 de xaneiro de 1809 ![]() Santa Cruz de Tenerife, España ![]() |
Morte | 5 de novembro de 1867 (68 anos) Biarritz, Francia ![]() |
Lugar de sepultura | convento das Salesas Reais ![]() |
![]() | |
21 de xuño de 1865 – 10 de xullo de 1866 ← Ramón María Narváez – Ramón María Narváez → | |
![]() | |
30 de xuño de 1858 – 2 de marzo de 1863 ← Francisco Javier de Istúriz – Manuel Pando Fernández de Pineda → | |
![]() | |
14 de xullo de 1856 – 12 de outubro de 1856 ← Baldomero Espartero – Ramón María Narváez → | |
![]() | |
14 de xullo de 1856 – 12 de outubro de 1857 ← Baldomero Espartero – Ramón María Narváez → | |
![]() | |
18 de novembro de 1854 – 2 de setembro de 1856 Circunscrición electoral: provincia de Valencia | |
![]() | |
15 de agosto de 1845 – 5 de novembro de 1867 Circunscrición electoral: senador vitalicio | |
![]() ![]() | |
outubro de 1843 – 20 de febreiro de 1848 ← Francisco Javier de Ulloa (en) ![]() | |
![]() | |
1 de marzo de 1839 – 26 de setembro de 1840 ← Antonio Van Halen (pt) ![]() ![]() | |
![]() ![]() | |
1 de marzo de 1839 – 29 de setembro de 1840 ← Antonio Van Halen (pt) ![]() ![]() | |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | España ![]() |
Actividade | |
Lugar de traballo | Madrid ![]() |
Ocupación | político , militar ![]() |
Partido político | Unión Liberal ![]() |
Membro de | |
Lingua | Lingua castelá ![]() |
Carreira militar | |
Rango militar | Xeneral ![]() |
Outro![]() | |
Título | Duque ![]() |
Pai | Carlos O'Donnell y Anethan (en) ![]() ![]() |
Irmáns | Carlos O'Donnell ![]() |
Premios
| |
![]() |
Nace nunha familia de devanceiros monárquicos irlandeses[1] con grande tradición militar, o seu tío foi Enrique José O'Donnell Conde de La Bisbal. O'Donnell continuou a tradición familiar ingresando no rexemento de infantaría Imperial Alejandro co grao de subtenente.
Á morte de Fernando VII en 1833, estalou a primeira guerra carlista e entre os partidarios da filla de Fernando Isabel II (isabelinos) e os do seu tío e irmán de Fernando VII Carlos María Isidro de Borbón (carlistas); O'Donnell, que tiña daquelas o grao de capitán, aliñouse co bando isabelino, a pesar de ter irmáns e ao seu propio pai no bando carlista. Por distintos feitos de armas no conflito, ascendeu sucesivamente a coronel, logo a brigadier e en xuño de 1837 a mariscal de campo. A defensa de San Sebastián fronte as tropas carlistas en 1838 deulle unha gran notoriedade e fama[1] polo que en 1839, foi nomeado Capitán Xeneral de Aragón, Valencia e Murcia. Ao vencer ao xeneral Cabrera en Lucena, concedéuselle o título de Conde de Lucena e ascendeu a tenente xeneral.
Polas súas conviccións moderadas, tivo que emigrar a Francia, tras a revolución progresista de setembro de 1840 que provocou a renuncia de María Cristina de Borbón-Dúas Sicilias (nai de Isabel II) á Rexencia.
En 1841 figura na conspiración moderada do xeneral Diego de León contra a Rexencia do xeneral Baldomero Espartero. Nela, O'Donnell recibira o encargo de alentar a sublevación militar en Pamplona, pero ao fracasar en Madrid o asalto ao Pazo Real, intentado por León o 7 de outubro, tivo que volver refuxiarse en Francia.
En 1844, estando o xeneral Ramón María Narváez no poder, foi nomeado capitán xeneral da Habana, cargo que tivo até 1848. Ao regresar á península foi nomeado Senador e director xeneral da Academia de Infantaría.
Dende 1853, comeza a interesarse pola política activa e en xuño de 1854, á fronte dun batallón de Infantaría e unido ao xeneral Dulce, levántase contra o goberno; este envía ao xeneral Anselmo Bleser a enfrontarse con el. O encontro tivo lugar en Vicálvaro e tras un combate simulado (coñécese como la Vicalvarada), ámbolos dous militares retiráronse, quedando a espera, ata que o 7 de xullo publicouse o Manifesto de Manzanares, redactado por Antonio Cánovas del Castillo, que atraeu ao seu bando a gran parte do exército. Co triunfo revolucionario, Espartero é nomeado Presidente do Consello de Ministros e O'Donnell ocupa o Ministerio da Guerra.
Nas novas Cortes formarase un novo grupo político coñecido como Unión Liberal. Partido co que se tratarán de unir moderados e progresistas.
Tras a caída de Espartero en xullo de 1856, sucedeuno O'Donnell formando un goberno que duraría até outubro de 1857, ano en que sería substituído por Narváez.
Volve ao poder en xullo de 1858. Durante este goberno declara a guerra a Marrocos (Guerra de África) o 22 de outubro de 1859, e O'Donnell colócase ao mando das tropas, ocupando Tetuán. O Tratado de Tetuán, que puxo fin a guerra, recoñeceu as posicións españolas no norte de África e ampliou o territorio de Ceuta. A vitoria valeulle o título de Duque de Tetuán con Grandeza de España.
Gobernou até febreiro de 1863, cando por presións do Partido Moderado presentou a súa dimisión, sendo substituído por Narváez.
Tras deixar o goberno, O'Donnell marcha a Biarritz onde morre o 5 de novembro de 1867.
Reinado de Isabel II de España | ||
---|---|---|
Segue a: Baldomero Espartero |
Leopoldo O'Donnell | Precede a: Ramón María Narváez |
Presidente do Goberno de España |
Reinado de Isabel II de España | ||
---|---|---|
Segue a: Francisco Javier de Istúriz |
Leopoldo O'Donnell | Precede a: Manuel Pando Fernández de Pineda |
Presidente do Goberno de España |
Reinado de Isabel II de España | ||
---|---|---|
Segue a: Ramón María Narváez |
Leopoldo O'Donnell | Precede a: Ramón María Narváez |
Presidente do Goberno de España |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.