texto fundamental do confucianismo From Wikipedia, the free encyclopedia
Lunyu ou Analectas (chinés tradicional: 論語; chinés simplificado: 论语; pinyin: Lúnyǔ; Wade-Giles: Lun2-yü3) é o texto fundamental do confucianismo, consistente nunha escolma desordenada de ditos, diálogos e pequenos relatos realizada polos discípulos de Confucio durante aproximadamente un século despois da súa morte e completada, xa que logo, ao redor do -400.[1][2] Está considerado un dos Catro Libros.
Lunyu 論語 | |
---|---|
![]() Páxina do Lunyu | |
Autor/a | Confucio |
Orixe | China |
Lingua | Chinés clásico |
Tema(s) | Filosofía |
Xénero(s) | Ensaio |
Data de pub. | Século -IV |
[ editar datos en Wikidata ] |
![]() |
A Galipedia ten un portal sobre: China |
Recolle un modelo de sabedoría moi influente na historia da China ata a chegada do comunismo. Trata de actitudes éticas, da educación e do goberno. Defende o respecto aos pais, o esforzo por acadar a virtude, a ecuanimidade e o sentido da rectitude, a lealdade, a prudencia e a xustiza.
Confucio dixo: un cabaleiro debe poñerse en garda contra tres perigos: cando é novo e lle ferve o sangue, debe gardarse contra a luxuria; cando é maduro e o sangue está en plenitude, debe gardarse contra a carraxe; na vellez cando o sangue está murcho, debe gardarse da rapacidade (16.7)
A compilación dos textos do Lunyu é sen dúbida posterior ao pasamento de Confucio, xa que neles se tratan como defuntas persoas que morreron despois del, coma o duque Ai de Lu 魯哀公 (494-467).[2] Tamén se mencionan afirmacións de discípulos coma Zeng Shen 曾參 (505-436), polo que a escolma debeu realizarse arredor do século -IV.[2] Porén, o libro non foi considerado un clásico até a dinastía Song (960-1279), cando o erudito neoconfuciano Zhu Xi (1130-1200) o escolleu coma un dos chamados Catro Libros (sishu 四書).[2][3]
Non existen moitas fontes sobre Confucio, a excepción do Lunyu. A principal biografía do pensador é a realizada por Sima Qian no seu célebre Shiji ("Rexistros do gran historiador", s. I a.C.), que contén, emporiso, materiais non dispoñibles en textos anteriores e posiblemente lendarios. Xa que logo, a fonte biográfica fundamental e máis fiable sobre Confucio é o propio Lunyu.[4] No texto, Confucio preséntase a si mesmo como un mero transmisor dunha tradición social e política herdada dos comezos da dinastía Zhou (c. 1000-800 a.C.), ao tempo que nega ter inventado nada. Porén, os seus ideais non foron populares no seu tempo.[5]
Confucio debateu sobre a natureza do sobrenatural, defendendo que as crenzas en pantasmas e espíritos deberían respectarse, mais distanciándose delas. Pola contra, os seres humanos deberían basear os seus valores e ideais de sociedade na filosofía moral, na tradición, e no amor natural entre as persoas. A filosofía social de Confucio depende en gran medida do cultivo do ren por todos os individuos da comunidade.[5]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.