شاعر هندی From Wikipedia, the free encyclopedia
میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسیگوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبهقاره هند بود.[1]
غالب دهلوی | |
---|---|
![]() | |
نام اصلی | میرزا اسدالله بیگ خان |
زاده | ۱۲۱۲ (قمری)۱۷۹۷ (میلادی) آگره، |
درگذشته | ۱۲۸۵ (قمری)۱۸۶۹ (میلادی) (۷۲ سال) |
آرامگاه | نزدیک آرامگاه خواجه نظامالدین اولیاء |
لقب | نجمالدوله دبیرالملک، نظام جنگ، میرزا، اسد |
زمینه کاری | ادبیات فارسی و اردو |
ملیت | هندی |
همسر(ها) | امرءبیگم |
فرزند(ان) | ۷ نوزاد مُرده |
پدر و مادر | عبدالله بیک، عزتالنساء بیگم |
نیاکان غالب از مرزبانزادگان ترک و کشاورزان سمرقند بودند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشتههای خود از واژههای فارسی سره و همچنین واژههای دساتیری نیز استفاده مینمود. ادب و فلسفه و عرفان موضوعات بیشتر نوشتههای غالب را تشکیل میدهند.
غالب شیعه دوازده امامی بود و مثل اکثر شاعران هندی یا مهاجر به هند، مانند عرفی، صائب، کلیم و… شیفته نجف اشرف بود. وی در شعری میگوید: «در نجف مردن خوش است و در صفاهان زیستن»
جان بر نتابد ای دل هنگامه ستم را // از سینه ریز بیرون مانند تیغ دم را کاشانه گشت ویران، ویرانه دلگشاتر // دیوار و در نسازد زندانیان غم را
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.