![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b4/PIA21429_-_Transit_Illustration_of_TRAPPIST-1.jpg/640px-PIA21429_-_Transit_Illustration_of_TRAPPIST-1.jpg&w=640&q=50)
تراپیست-۱
ستارهٔ کوتولهٔ فراسرد در صورت فلکی دلو که در فاصلهٔ ۳۹ سال نوری از زمین قرار دارد / From Wikipedia, the free encyclopedia
تراپیست-۱[4] (انگلیسی: TRAPPIST-1) که 2MASS J23062928-۰۵۰۲۲۸۵ نیز نامیده میشود، یک ستارهٔ کوتولهٔ فراسرد است که در فاصلهٔ ۴۰٫۷ سال نوری (۱۲٫۵ پارسک) از زمین است و درجه حرارت سطحی آن ۲٬۵۶۶ کلوین (۲٬۲۹۳ °C) است. جرم این ستارهٔ کوچک ۹ درصد جرم خورشید است و در مقیاس ستارهای اندکی پرجرمتر از مشتری بهشمار میرود. برآورد سنی این منظومه و ۷ سیاره فراخورشیدی تأیید در مدار آن ۷٫۶ بیلیون سال است که از منظومهٔ شمسی مسنتر است. این ستاره در راستای صورت فلکی دلو قرار دارد و بسیار کمسو است.
اطلاعات رصدی مبدأ اعتدال | |
---|---|
صورت فلکی | دلو (صورت فلکی) |
بُعد | 23h 06m 29.283s[2] |
میل | 28.59″ 02′ –05°[2] |
قدر ظاهری (V) | ۱۸٫۸۰ |
مشخصات | |
نوع طیف | M8V[3] |
شاخص رنگ V−R | ۲٫۳۳ |
شاخص رنگ R−I | ۲٫۴۷ |
اخترسنجی | |
سرعت شعاعی (Rv) | −۵۶٫۳ ک.م./ث |
اختلافمنظر (π) | ۸۲٫۵۸ mas |
فاصله | ۳۹٫۵ ± ۱٫۳ سال نوری (۱۲٫۱ ± ۰٫۴ پارسک) |
قدر مطلق (MV) | ۱۸٫۴ ± ۰٫۱ |
جزئیات | |
جرم | ۰٫۰۸ ± ۰٫۰۰۹ M☉ |
جرم | ۸۳٫۸۰۴۸ ± ۹٫۴۲۸ MJup |
شعاع | ۰٫۱۱۴ ± ۰٫۰۰۶ R☉ |
درخشندگی (بولومتریک) | ۰٫۰۰۰۵۲۵±۰٫۰۰۰۰۳۶ L☉ |
درخشندگی (بصری، LV) | ۰٫۰۰۰۰۰۳۷۳ L☉ |
گرانش سطحی (log g) | ~۵٫۲۲۷ cgs |
درجه حرارت | ۲۵۵۰ ± ۵۵ کلوین |
فلزینگی | ۰٫۰۴ ± ۰٫۰۸ |
چرخش | ۱٫۴۰ ± ۰٫۰۵ days |
سرعت چرخش (v sin i) | ۶ ± ۲ ک.م./ث |
سن | > ۱ میلیارد سال |
نامگذاریهای دیگر | |
2MASS J23062928-0502285, 2MASSI J2306292-050227, 2MASSW J2306292-050227, 2MUDC ۱۲۱۷۱ | |
ارجاعات پایگاههای داده | |
سیمباد | اطلاعات |
تیمی از اخترشناسان در مؤسسهٔ اخترفیزیک و ژئوفیزیک دانشگاه لیژ بلژیک با استفاده از تلسکوپ تراپیست در رصدخانهٔ لاسیا واقع در بیابان آتاکامای شیلی به رصد این ستاره و سیارات واقع در مدار آن پرداختند. آنها با استفاده از روشهای یافتن سیارههای فراخورشیدی سه سیاره در اندازهٔ زمین را کشف کردند که به دور این ستاره گردش میکنند. رصدهای این تیم از سپتامبر تا دسامبر ۲۰۱۵ انجام شد و یافتههای آن در مهٔ ۲۰۱۶ در نشریهٔ نیچر منتشر گردید. این سیارهها هنگام عبور از مقابل قرص ستارهٔ مادر خود باعث کاهش نوری اندکی در منحنی نوری آن میشدند. اخترشناسان به دلیل جذابیتی که این گذر سهگانه داشت به ادامهٔ رصدها و مطالعات خود از این منظومه ادامه دادند که همین ابزاری برای کشف این سیارهها را فراهم آورد. قرار گرفتن مداری این سیارهها در زاویهای که از دید ناظر زمینی آنها در هر دور مداری از مقابل قرص ستارهٔ مادر خود عبور میکنند به دانشمندان اجازه داد تا با کمک روش معروف به گذر و بررسی منحنی نوری این سیارهها نهتنها به وجود آنها پی ببرند بلکه بتوانند تخمینی از ابعاد، مدار و حتی ترکیبات تشکیلدهندهٔ این سیارهها به دست آورند.