ادبیات پشتو
From Wikipedia, the free encyclopedia
ادبیات پشتون به مجموعه نوشتهها و روایات شفاهی به زبان پشتون گفته میشود. آثار ادبی پیش از اسلام به این زبان بهدست نیامده است. آنچه که مورخان و زبانشناسان تأیید کردهاند، این است که نخستین اثر به زبان پشتو در قرن شانزدهم میلادی نوشته شده است.[1] در کتاب پته خزانه (گنجینهٔ پنهان) ادعا میشود که برخی از منظومات و اشعار پشتو به قرن دوم هجری تعلق دارد. قدیمیترین ادعای این کتاب مربوط میشود به شاعر پشتو امیر کرور و دارای یک منظومهٔ حماسی، پسر امیر پولاد سوری که به سال ۱۳۹ ه.ق/ ۷۵۶ م در مندشِ غور امیر بود. البته اصالت این کتاب ازسوی پژوهشگران و زبان شناسان رد شده است. عبدالحی حبیبی، پژوهشگر افغان، مدعی میشود که آن کتاب در ۱۳۲۲ ه.ش به دستش افتاده است، اما بهطور کلی اغلب پژوهشگران پژوهشگران، پشتوشناسان و مورخان نظریهٔ وی را رد کردهاند و آن جعلی میدانند که در دهه چهل میلادی، یعنی کمی قبل از ادعای کشف، جعل شده است.[2][3][4]
![]() | برای تأییدپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است. |