From Wikipedia, the free encyclopedia
Vediko[1] hizkuntza indoariar historiko bat da, sanskritoaren arbasoa dena. Avesteraren senide estua, ezagutzen dugun indoirandar hizkuntzarik zaharrena da[2].
Vediko | |
---|---|
Datu orokorrak | |
Lurralde eremua | India, Iran Handia |
Hiztunak | K.a. VI. mendean sanskrito bilakatu zen |
Hizkuntza sailkapena | |
giza hizkuntza indoeuropar hizkuntzak Indo-irandar hizkuntzak Indoariar hizkuntzak Old Indo-Aryan (en) ![]() sanskrito | |
Informazio filologikoa | |
Hizkuntza-tipologia | hizkuntza fusionatzailea eta SOV hizkuntza |
Genero gramatikalak | genero maskulinoa, genero femeninoa eta genero neutroa |
Kasu gramatikalak | nominatiboa, akusatiboa, datiboa, genitiboa, ablatiboa, instrumentala, bokatiboa eta lokatiboa |
Hizkuntza kodeak | |
ISO 639-3 | vsn |
Glottolog | vedi1234 |
Linguist List | vsn |
IETF | sa-vaidika |
Veden hizkuntza, Śrauta izeneko kantuek vedikoaren ahoskera mantendu arren, litekeena da jatorrizko ahoskera ezberdina izatea.[3] Pāṇini izeneko gramatikaren arabera, K.a. VI. mendean, Indiako Burdin Aroan vediko sanskrito bilakatu zen.