aŭstra kaj irlanda filologo From Wikipedia, the free encyclopedia
Ludwig Josef Georg BIELER (naskiĝinta la 20-an de oktobro 1906 en Vieno, mortinta la 12-an de majo 1981 en Dublino) estis aŭstra kaj irlanda klasika filologo.
Post studo de klasika filologio ĉe la universitato de Vieno li doktoriĝis en 1929 post defendo de la tezo De vita S. Sansonis a Baldrico enarrata quaestiones tres. De 1930 li kunlaboris en la teksteldonada projektego Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum sub Edmund Hauler ĉe la Aŭstra Akademio de Sciencoj (ÖAW). De 1934 Bieler deĵoris en la manuskripta sekcio de la Aŭstria Nacia Biblioteko; en 1935 li finekzameniĝis kiel bibliotekisto kaj fariĝis komence de 1938 ŝtata bibliotekisto (dua klaso). Post habilitiĝo en 1936 li estis instruanta kiel privata docento ĉe la fakultato pri filozofio forlasonte Vienon mallonge post Anschluss en marto 1938. En 1940 li venis tra Britio al Irlando kaj en 1946 li kaj la edzino estiĝis ŝtatanoj irlandaj.
Ekde 1948 Bieler estis asistanto ĉe Universitata Kolegio de Dublino kaj laboris de 1951 kiel lektoro de paleografio: tion interrompis nur esploradaj kaj docentadaj restadoj en Usono, ekz. en 1947 ĉe Universitato de Nia Damo kaj en 1954 ĉe Institute for Advanced Study. En 1960 on kreis por li postenon pri paleografio kaj malfrua latineco en Dublino.
Reveno Aŭstrujon, dezirate de Bieler, ne okazis malgraŭ elektiĝo en 1964 fare de la Aŭstra Akademio de Sciencoj je koresponda membro.
En 1971 li fariĝis koresponda membro ĉe Brita Akademio.[1]
Liaj spertoj pri tekstoj de patroj de la Eklezio iĝis la bazo por eldoni tekstojn de kaj pri Sankta Patriko kaj ĝenerale pri latinlingvaj skribaĵoj irlandaj el mezepoko.