romano far Jane Austen From Wikipedia, the free encyclopedia
Northanger Abbey (Abatejo Northanger) estas primaturiĝa romano de Jane Austen, satiro de gotikaj romanoj.[1] Ĝi estis kompletigita en 1803, la unua el la romanoj de Austen kiu estis kompletigita entute, sed estis publikigita postmorte en 1817 kun Persuasion.[2] La historio temas pri Catherine Morland, naiva junulino, kaj ŝia veturo tra pli bona kompreno pri si mem kaj pri la mondo ĉirkaŭa.[3][4]
Northanger Abbey | |
---|---|
![]() | |
literatura verko | |
Aŭtoroj | |
Aŭtoro | Jane Austen |
Lingvoj | |
Lingvo | angla lingvo |
Eldonado | |
Eldondato | decembro 1818 |
Eldonejo | John Murray |
Ĝenro | amafera fikcio |
Loko de rakonto | Anglio |
Dum la mezo de 1798, post fini reviziojn de Elinor and Marianne, Austen ekverkis tiun trian romanon kun la labortitolo Susan — poste Northanger Abbey — nome satiro pri la populara ĝenro de la gotika romano.[5] Austen finkompletigis sian verkon ĉirkaŭ unu jaron poste. Komence de 1803, Henry Austen proponis Susan al Benjamin Crosby, eldonisto de Londono, kiu pagis 10 pundojn por la kopirajto. Crosby promesis tujan publikigon kaj eĉ reklamis la libron publike kiel "presata", sed faris nenion plian.[6] La manuskripto restis en manoj de Crosby, nepublikigita, ĝis Austen reaĉetis la kopirajton el li en 1816.[7]
Northanger Abbey sekvas la protagonistinon Catherine Morland kaj ties amikojn Sro. kaj Srino. Allen en vizito al Bath, Anglio. La deksepjarulino, Catherine, pasigas sian tempon vizitante novajn amikojn, kiel Isabella Thorpe, kaj en baloj. Catherine ricevas proponojn de la frato de Isabella, John Thorpe (amiko dum la universitata tempo de la frato de Catherine, nome James) kaj de Henry Tilney. Ŝi amikiĝas kun Eleanor Tilney, pli juna fratino de Henry. Sro. Henry Tilney allogas ŝin per sia vidpunkto pri la romanoj kaj la kono kiun li havas pri la historio kaj la mondo. La Tilney-oj invitas Catherine viziti la bienon de ilia patro, nome Northanger Abbey, kiu, ĉar ŝi tiam legas la gotikan romanon de Ann Radcliffe titolitan The Mysteries of Udolpho, Catherine esperas, ke ĝi estu malhela, antikva kaj plena je mistero kaj fantasto.
"Friendship is certainly the finest balm for the pangs of disappointed love." Amikeco certe estas la plej bona balzamo por la doloroj de seniluziigita amo.