franca tibetbudhana bikŝuo, fotisto, aŭtoro, tradukisto kaj genetikisto From Wikipedia, the free encyclopedia
Matthieu RICARD (naskiĝis la la 15-an de februaro 1946 en Aix-les-Bains, Francio) estas franca tibetbudhana bikŝuo, fotisto, aŭtoro, tradukisto kaj genetikisto. Li ĉefe loĝas en la monaĥejo Ŝeŝen de Katmanduo (Nepalo).
Tradukisto el la tibeta al la franca kaj la angla, li estas ekde 1989 la oficiala tradukisto de la Dalai-lamao por la franca.
En 2000, li kunfondis la karitatan organizaĵon Karuna-Shechen. Li samjare aniĝis al la Instituto Spirito kaj Vivo, asocio kiu celas alproksimigi sciencon kaj budhismon.
Matthieu Ricard | |||||
---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||
Persona informo | |||||
Matthieu Ricard | |||||
Naskiĝo | 9-an de februaro 1946 (78-jaraĝa) en Aix-les-Bains | ||||
Religio | Tibeta budhismo vd | ||||
Lingvoj | tibeta • angla • franca vd | ||||
Ŝtataneco | Francio ![]() | ||||
Alma mater | Lycée Janson-de-Sailly ![]() | ||||
Familio | |||||
Patro | Jean-François Revel ![]() | ||||
Patrino | Yahne Le Toumelin ![]() | ||||
Gefratoj | Ève Ricard kaj Nicolas Revel ![]() | ||||
Profesio | |||||
Okupo | bikŝuo tradukisto filozofo verkisto fotisto genetikisto ![]() | ||||
Laborkampo | Biokemio ![]() | ||||
Doktoreca konsilisto | François Jacob vd | ||||
Verkado | |||||
Verkoj | Beyond the Self: Conversations between Buddhism and Neuroscience vd | ||||
| |||||
| |||||
En TTT | Oficiala retejo vd | ||||
vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Matthieu Ricard estas la filo de la pentristo Yahne Le Toumelin kaj de la filozofo, aŭtoro, ĵurnalisto kaj akademiano Jean-François Revel (nasknome Jean-François Ricard).
Li ankaŭ estas la frato de la poeto kaj aŭtoro Ève Ricard kaj la duonfrato de la alt-ŝtatoficisto Nicolas Revel.
Matthieu Ricard studadis en la prestiĝa liceo Janson-de-Sailly (Parizo). Li malkovris la spiritecon tra la verkaro de René Guénon dank'al sia onklo. Li ekde tiam provis pasi el teorio al praktikeco[1][2].
Li unuafoje vojaĝis en Barato en 1967, kaj tie renkontis bikŝuojn el kiuj sia estonta majstro Kangjur Rinpoĉe[3]. Post lia genetika tezo ĉe Instituto Pasteur, gvidita de la Nobel-premiito François Jacob, li decidis transloĝiĝi al Himalajo, kie li vivas de 1972, meditante, studante kaj praktikante la Tibetan Budhismon ĉe gravaj spiritecaj majstroj: Kangjur Rinpoĉe poste Dilgo Khjentse Rinpoĉe[4].Li rakontas: "Kiam mi forlasis la Instituton Pasteur en 1972, mi estis ŝparinta la proksimumaĵon de ses monatoj da salajro, tio kio helpis min vivi dekkvin jarojn surloke. Tiam, mi vivis po tri dek eŭroj por monato, farante nenion alian krom mediti."[5].
Li iĝis monaĥo en 1979[3][6]. En 1980, dank'al Dilgo Khyentse Rinpoche, li renkontiĝis unuafoje kun la Dalai-Lamao kaj iĝis lia tradukisto al la franca lingvo en 1989[3][7].
Li estas la aŭtoro, kune kun sia patro, de dialogo, Le Moine et le philosophe (La monaĥo kaj la filozofo), premiita kaj tradukita al 23 lingvoj, dank'al kiu li famiĝis, kaj kune kun la astrofizikisto Trinh Xuan Thuan en 2000 de L'infini dans la paume de la main (La infinito ĉe la manplato). Li verkis ankaŭ Plaidoyer pour le bonheur (Pledo por feliĉo) (2003), la spiritecan fabelon La Citadelle des Neiges (La citadelo de la neĝoj) (2005), de L'art de la méditation (La arto de la meditado) (2008), de Plaidoyer pour l'altruisme (Pledo por malegoismo) (2013), de Plaidoyer pour les animaux (Pledo por la bestoj) (2014). Li kunverkis kun siaj amikoj la psikologiisto Christophe André kaj la filozofo Alexandre Jollien Trois amis en quête de sagesse (Tri amikoj serĉantaj saĝecon) (2016) kaj À nous la liberté! (La libereco estas por ni!) (2019).
Li ankaŭ tradukis el la tibeta lingvo multajn verkaĵojn.
Li dediĉas ĉiujn siajn kopirajtojn al la bonfara asocio Karuna-Shechen kiun li kunfondis en 2000, kiu aktivas en Barato, Nepalo kaj Tibeto por sano, edukado, komunuma daŭripova disvolviĝo kaj povigo de virinoj[8][3].
En 2000, li aniĝis al la Instituto Spirito kaj Vivo, fondita de la neŭrosciencisto Francisco Varela, kiu faciligas renkontojn inter sciencoj kaj budhismo. Li tiel partoprenis al esploroj pri influo de longtempa trejnado de la menso al la cerbo. Ĉi-tiuj esploroj kunlaborigis lin kun institucioj el multaj landoj:
Matthieu Ricard ankaŭ engaĝiĝis por protektado de naturmedio. Li estas amiko de Jane Goodall.
Matthieu Ricard komencis fotadi kiam 13-jaraĝa[10]. "Mi komencis la fotarton tre junaĝe. Mi ne estis urba infano kaj ĉiam pli bonfartis en naturo. Proksimume 15-jaraĝe, mi estis gvidata de André Fatras, pioniro de la pribesta fotarto en Francio. Mi ankaŭ bonŝancis 18-jaraĝe renkonti Henri Cartier-Bresson. Mi poste daŭrigis la lernadon memsperte. Post loĝigô en Himalajo, en 1972, mi fotis miajn spiritajn majstrojn kaj la ĉirkaŭaĵon, kie ili vivas. Mia celo estis komuniki la belecon, la fortecon kaj la profundecon de ilia mensa universo. Mi esperas uzi fotarton kiel fonto de espero, por refidigi al homa naturo kaj revivigi nian miron pri la belegoj de la naturo."[11]
Li de 50 jaroj fotas spiritajn majstrojn, monaĥejojn, pejzaĝojn, homojn kaj artaĵojn de Nepalo, Buthano kaj Tibeto, kaj publikigis multajn fotartajn librojn. Liaj fotoj ankaŭ estis publikigitaj en ĵurnaloj el kiuj National Geographic, Géo, L'Express, Le Figaro kaj ekspoziciataj en muzeoj, festivaloj aŭ galerioj.
Matthieu Ricard estas ordenita de Nacia Ordeno de Merito de la prezidento François Mitterrand pro siaj homhelpaj agadoj celantaj la antaŭsavadon de la kultura heredaĵo en Himalajo[10][12].
Li ankaŭ estas ordenita de Honora legio en 2016[13][14].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.