La fervojo veturas de la stacio Kleine Scheidegg (montpasejo) en tuneloj de Eiger-monto kaj de "monaĥo"-monto ,(Mönch-monto), ĝis Jungfraujoch ("juna virino-jugo").
La distanco estas ĉirkaŭ 9 kilometroj kun 7 kilometroj en tuneloj kaj la diferenco de alteco estas ĉirkaŭ 1400 metroj.
Ekde la jaro 1860 oni faris projektojn pri montafervojo al juna virino-monto, sed la mono mankas.
En 1870 la svisa nacia konsilistoFriederich Seiler, faris projekton, la 16-an de oktobro 1889 (prononco Morico Koeĥlin) Maurice Koechlin faris projekton, kaj la 22-an de oktobro 1889 (prononco: Aleksandero Trautweiler) Alexander Trautweiler faris projekton pri fervojo.
En 1-a julio 1890 inĝeniero Eduard Locher (prononcu: Eduardo Loĥer) demandis koncesion
por la fervojo kaj ricevis en jaro 1891 kun Koechlin permeson pri konstruo de fervojo.
Sed oni ne povis konstrui.
En jaro 1892 oni donis koncesion pri "Eiger"-fervojo, sed oni ne povis konstrui.
En 20-a decembro 1893 la fama svisa zuriĥa teksa industriisto, (prononco: Adolfo Gujer-Celer; korekta germana skribo estas Adolf Guyer-Zeller) Adolf Guyer-Zeller demandis koncesion pri nova denta fervojo kun komenco de malnova fervoja stacio de (nomo: Vengern-alpa-fervojo aŭ prononco en germana lingvo: "Vengernalpban") Wengernalpbahn (WAB) en pasejo "Kleine Scheidegg" kaj kun longaj tuneloj en montoj Eiger-monto kaj Mönch-monto: ("monaĥo"-monto) ĝis la kulmino de
juna virino-monto; (Jungfrau; Aleĉ-Glaĉero; Jungfraŭfirn).
En 21-a decembro 1894 la svisa federacia konsilio donas la koncesion.
(Gujer) Guyer planis la elektran fervojon kaj pagis ankaŭ pri la akvaj rajtoj de duaj
riveretoj kun la nomo "Luetŝinen" Lütschinen kaj li ricevis en
10-a junio 1896 la koncesion pri la konstruo de elektrejoj; vidu ankaŭ detalojn pri la du riveretoj kun samaj nomoj en Suba Grindelwald-Glaĉero.
Konstruado
La 27-an de julio 1896 estis la unua solena konstrua tago pri la fervojo.
Oni konstruas alian ŝpuron kun 1 000mm kaj dentorelan sistemon Strub kaj elektran sistemon (Elektra kurento; trifaza kurento) por la juna virina fervojo.
Sistemo Strub, larĝa piedo-relo kun Evolvento-dentrado por la juna virina fervojo
La laboroj estis penigaj. En 19-a septembro1898 oni aperis la unua parton, ĉirkaŭ 2km en aperta tereno ĝis la stacioEigergletscherEigerglaciejo. La pastoro de Grindelwald, la "glaceja pastoro" Gottfried Strasser faras "montopredikon". La unua parto finis piede de monto Eiger en 2320 m antaŭ la unua granda tunelo.
La industriisto Adolfo Gujer-Zeller volis aperi ĉies jaro la proksiman stacion kaj tuj meti en servico por turistoj.
Konstruo de tuneloj en
ĉirkau 1900 de Juna virina fervojo
Oni laboris kun 3 tempoj kun 8 oroj en tunelo (Eksplodaĵa teĥniko), sed en 26-a februaro 1899 la eksplodaĵa akcidento mortigis 6 italajn laboristojn; (Italujo).
En 7-a marto 1899 oni konstruis la provizoran stacion Rotstock, on faris la servicon de stacio ekde 2-a aŭgusto 1899 nur mallonga tempo. Oni ne uzas la stacion hodiaŭ, sed oni havas unuan pordon.
En 7-a marto 1899 la kulmino de tunelaj laboristoj estas en punkto de la stacio EigerwandEigervando.
La idaro de Adolfo Gujer-Zeller kontinuis la konstruadon, sed nur en 28-a junio 1903 oni malfermis la servicon ĝis la stacio EigerwandEigervando, en mezo de Eiger-norda vando. Ekde la stacio la turistoj povas vidi ankaŭ hodiaŭ la vilaĝon Grindelwald.
En ĉirkaŭ 25-a julio 1903 oni malfermis la fervojon ĝis la stacio "Eismeer" Glacia maro en alteco de 3160 metroj, oni parlas ankaŭ de "Kallifirn". Oni vidas la mirajn glaciaĵojn, la stacio estis la provizora centro por la turistoj.
Pro la malgranda financo kaj pro la morto de Adolfo Gujer-Zeller, oni ŝanĝis la fruajn projektojn. Anstataŭ la stacio sub la Mönch-jugo kaj la lineo ĝis la kulmino de Juna virina monto, oni konstruas la lineon kun fina stacio Juna virina jugo;(Jugo).
En 15-a novembro1908 estis eksplodo de 150 kestoj kun 30 000kilogramojdinamito en la esplodaĵo-magazeno de la stacio Eigervando. Sed oni ne havis viktimojn.
Sed oni havis ankaŭ laborajn konfliktojn kaj oni strikis.
En jaro 1951 oni konstruis la lineon por dentrada sistemo. La servico estas pli facila.
La hodiaŭa fina stacio Jungfraujoch, estas la plej alta fervoja stacio de Eŭropo, la kulmino de Eŭropo; en angla turista reklama lingvo:Station Jungfraujoch, (Top of Europe)
La stacio EigergletscherEigerglaciejo estas la servica centro de juna virina fervojo kun la pli alta servica kuirejo de ĉiuj fervojoj de Eŭropo.
Zekt 95 (1970/1994), akva transporta vagono, por la duaj vagonolokomotivoj BDhe 4/8 211-218
En februaro 2008 oni parlis pri projekto de ekspresa lifto kun kosto de 180 milionoj svisaj frankoj kun 20 minutoj transporta tempo pro asiaj turistoj. Ankaŭ oni diskutas la konstruon de funikularon. Oni ne konstruos la projektojn.
Oni volos konstrui duan evitan stacion kaj uzi specialan duan motorvagonon, vidu ankaŭ tramon. [1]
La juna virina fervojo piede de monto Eiger, kun la fama norda vando de Eiger
fina stacio Jungfraujoch ("juna virina jugo" en tunelo)
visto al monto Schreckhorn; (prononco: ŝrekhorn); (monto kun nomo: "horora aŭ terura corno") de la stacio Eismeer (glacia maro)
vido de la stacio Eismeer (glacia maro) de juna virinio fervojo
visto al (pendolo) pendola treno BDhe 4/8 ekde de la stacio Eigergletscher (Eiger-glaciejo) al stacio Kleine Scheidegg, (malgranda vertico de akvo aŭ pasejo), komenca stacio de juna vrinio fervojo, (Eiger)
Guyer ricevis la koncesion por la fervojo. Sed antaŭ li devis provi la sanecon pro la laboristoj kaj la turistoj en granda alteco. Oni faris en 15-a septembro1894 en tre ora matene ekspedicion de vilaĝoZermatt al monto(n):Breithorn, nomo: (larĝa korno). Oni portis sep personojn aĝajn de 10 ĝis 70 jaroj en 3 750m altebenaĵon. La testo estis bona. [2]
Ekde Novembro 1993 la burgdorfa fakaltlernejo BFH (Svisujo) Burgdorf BE konstruis kaj daŭre science kontrolis fotovoltaikan instalaĵon kun liga reto de 1,15kWp. En novembro1993 la instalaĵo estis la plej alta instalĵo de mondo.
Ekde 1993 gixs 2007 la instalaĵo estis en bona servico laŭ libro de 2007 de fakautoro de BFH; [3]Fotovoltaiko. La sunpaneloj elementoj havas bonajn kvalitojn, laŭ la fraso: elektra fluo ekde sablo (silicio) kaj suno.
Ekde 2008/2009 (2-a decembro2009)oni konstruis pli grandan instalaĵon de BKW kun 25m² kaj 4,5kiloŭatoj, de BKW FMB Energie AG (BKW), la tre granda entrepreno: bernaj elektrejoj (Berno, Svisujo) BKW FMB Energie AG (BKW).[4]
Florian Inäbnit: Jungfraubahn; Die Linie Kleine Scheidegg–Jungfraujoch der Jungfraubahnen. Eldonejo: Prellbock Druck & Verlag, Leissigen, Svisujo, Kantono Berno 2003. ISBN 3-907579-27-5; Juna virina fervojo, la lineo Kleine Scheidegg-Jungfraujoch de juna virina fervojoj.
Niklaus Bolt: Svizzero. La junulara libro de jaro 1913, la libro temas la tunela konstruo de juna virina fervojo. Nova eldono en Reinhardt - eldonejo, Bazelo. ISBN 978-3-7245-0436-8
Wolfgang Finke: Die Fahrzeuge der Jungfraubahnen Teil 1 in über 1300 Typenzeichnungen. (Libro en DVD). Eldonejo tram-tv, Kolonjo2010, ISBN 978-3-9813669-2-1 (La veturiloj de juna virina fervojo, parto 1 kun 1300 tipaj projektoj)
Wolfgang Finke: Die Fahrzeuge der Jungfraubahnen Teil 2 in über 1400 Typenzeichnungen. (Libro en DVD). Eldonejo tram-tv, Kolonjo2010, ISBN 978-3-9813669-3-8 (La veturiloj de juna virina fervojo, parto 2 kun 1400 tipaj projektoj)
Heinrich Häberlin: "(Haeberlin)" Fotovoltaiko: Elektra fluo ekde suna lumo por liga reto kaj por insula instalaĵoj - en germana lingvo, (kun ekzemploj pri kalkulado de konstruaĵoj): Photovoltaik: Strom aus Sonnenlicht für Verbundnetz und Inselanlagen / Heinrich Häberlin; eldono: 2-a pli granda eldono; 2. wesentlich erw. und aktual. Aufl.; Loko: (Svisujo) Fehraltorf: Elektro SvisujoElectrosuisse, 2010; 710 paĝoj: il. ISBN 978-3-8007-3205-0 (VDE); 978-3-905214-62-8 (Electrosuisse Verlag) (elektra svisujo eldonejo: Elektro Svisujo SEV Elektro Svisujo SEV); (itala vikipedio: SEV);