From Wikipedia, the free encyclopedia
Heinrich MARSCHNER (* 16-an de aŭgusto 1795 en Zittau; † 14-an de decembro 1861 en Hanovro) estis germana komponisto de la romantismo, kapelestro en Dresdeno kaj Lepsiko, ekde 1831 estro de la kortega kapelo Hanovro. Dumvive li staris en la ombro de Richard Wagners.
Heinrich Marschner | |
---|---|
![]() | |
Persona informo | |
Naskiĝo | 16-an de aŭgusto 1795 en Zittau |
Morto | 14-an de decembro 1861 (66-jaraĝa) en Hanovro |
Tombo | Neustädter Friedhof (en) ![]() ![]() |
Lingvoj | germana |
Ŝtataneco | Sankta Romia Imperio ![]() |
Memorigilo ![]() | |
Familio | |
Edz(in)o | nekonata valoro Marianne Marschner (en) ![]() Therese Marschner (en) ![]() ![]() |
Okupo | |
Okupo | dirigento komponisto ![]() |
Heinrich August Marschner naskiĝis kiel filo de bohema metiisto. Jam frue li komencis komponi, kaj la kantoro de la Thomas-preĝejo en Lepsiko, Johann Gottfried Schicht mentoris lin.
En la jaro 1817 li fariĝis muzikinstruisto de la grafo Zichy en Bratislavo. Dum tiuj jaroj li komencis verki operojn, i.a. la opero Heinrich IV. und D’Aubigné, kies unuan prezentadon direktis Carl Maria von Weber 1820 en Dresdeno. En 1821 li translokiĝis al Dresdeno por fariĝi muzikdirektoro ĉe la tiea operejo en 1824. Sensukcese estis la unua prezentado de la komika kantoteatraĵo Der Holzdieb (la lignoŝtelisto) en 1825 en Dresdeno. Lia granda opero Lucretia preta jam en 1822, kies modelo estis La vestale (la vestalo) de Gaspare Spontini, aperis en Dancigo kun lia edzino Mariane nask. Wohlbrück kiel titolrolulino. Sian trarompon kiel vaste renoma komponisto Marschner atingis en 1828 per Der Vampyr (la vampiro) kaj en 1829 per Der Templer und die Jüdin (La Templano kaj la judino, ambaŭ libretoj: August Wilhelm Wohlbrück) ĉe la Urba teatro de Lepsiko. En 1831 li fariĝis kortega kapelestro ĉe la operejo en Hanovro. Dum sia hanovra epoko li ankaŭ kreis sian plej gravan verkon, Hans Heiling, fariĝonta ŝlosilverko de la germana romantisma opero. La libreton por tiu liveris la kantisto kaj aktoro Philipp Eduard Devrient.
Ĉi tiu opero kondukis Marschner sur la kulminon de lia kariero. Ankaŭ la sekvaj verkoj kelktempe alportis al li sukceson, sed lin transbrilis la gloro de Giacomo Meyerbeer aŭ poste tiu de Richard Wagner. Lia espero, fariĝi la posteulo de Spontini ĉe la kortega operejo en Berlino, ne plenumiĝis. Do Marschner restis ĝis 1859 ĉe la operejo en Hanovro.
Dum siaj lastaj vivjaroj, en kiuj li eĉ penadis sukcesi en Parizo, Marschner preskaŭ estis forgesata. En1861 li mortis en Hanovro. Lia tombo troviĝas sur la tiea Neustädter Friedhof. Ĉe la Georgstrato monumento memorigas pri li.
Hans Joachim Moser skribas:
Dumvive li ĝuis ŝategon inter siaj kolegoj muzikistoj, ekz. Felix Mendelssohn Bartholdy, Robert Schumann aŭ ankaŭ Richard Wagner, kiu perfektigis en siaj muziktragedioj la parolkanton, ĉe Marschner dramece tenatan. La titolroluloj de Marschner en siaj operoj prefere estas fantome demonaj tipoj kun ofte fenditaj personecojn, kiu finfine ankaŭ korpigas romantikajn heroojn. La plej fama melodio de Marschner devenas el sia romantika opero Hans Heiling kaj akiris sian famecon far Antonín Dvořák, kiu uzis ĝin en sia simfonio El la Nova Mondo.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.