From Wikipedia, the free encyclopedia
Diskoturnilo estas aparato kaj sistemo de reproduktado de sonoj de tipo elektromekanika analoga, sukcedanto de la gramofono, kiu uzas la saman tipon de teknologio, anstataŭante la cilindron de fonografo per disko. Kiel avantaĝo super gramofono, ĝi ebligis novajn rapidojn por la diskoj. Ĝenerale la diskoturniloj reproduktas je 33 RPM kaj je 45 RPM.
Tiu aparato iĝis la sistemo reproduktanto de sono laŭlonge de la 20a jarcento kiu restos ĝis la 21a jarcento, kaj en la vendado kaj en la uzado. Ĉirkaŭ 1950 aperis la nomitaj "kombinitaj", ĝenerale diskoturniloj kun radio.[1] En 1958 ekvendiĝis la unuaj diskoj en stereo.[2]