![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/31/Nicaea_icon.jpg/640px-Nicaea_icon.jpg&w=640&q=50)
Cezaropapismo
From Wikipedia, the free encyclopedia
Cezaropapismo estas vorto naskita en la politikaj kaj kulturaj okcidentaj medioj de la 19-a jarcento por karakterizi registaro-sistemon aŭ ŝtatan povon pri teraj aferoj (Cezaro), kiu emas kaj provas etendi sian povon sur religiajn aferojn (papaj). Ekzemple, imperiestro reguligas religiajn ceremoniojn aŭ nomumojn al sanktaj oficoj, kaj, foje (la historio montras eĉ tion) en kvereloj teologiaj. Tiu ŝtata aŭtoritatulo foje en la ĉefaj preĝejoj okupas sian apartan lokon.
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/31/Nicaea_icon.jpg/640px-Nicaea_icon.jpg)
Okaze de monarkioj oni povas paroli pri teokratio[1].
La rilatoj de la du povoj, la tera kaj la spirita, prezentas jenan problemon: kiu regas en la nomo de Dio; enketendas ĉu estas la papo aŭ la patriarko kiu estas submetita al la imperiestro ĉar roma civitano aŭ la imperiestro submetita al la papo ĉar kristana.[2]. La naskiĝo de cezaropapismo estas samtempa kun la konvertiĝo al Kristanismo de Konstanteno la 1-a komence de la 4-a jarcento, kiu jam heredis el la moroj de la romanoj ankaŭ la oficon de Pontifex maximus (Plejalta pontifiko). La sinteno de Konstanteno pludaŭris en la Bizanca Imperio. En Okcidento ĝi koncernis precipe la epokon de Otonanoj