Noun
kosmos (plural kosmoses or kosmoi)
- Archaic form of cosmos.
1865, George Grote, “Speculative Philosophy in Greece, before and in the Time of Sokrates”, in Plato, and the Other Companions of Sokrates. […], volume I, London: John Murray, […], →OCLC, pages 6–7:It [the earth] was in the centre of the Kosmos; it remained stationary because of its equal distance from all parts of the outer revolving spheres; there was no cause determining it to move upward rather than downward or sideways, therefore it remained still. Its exhalations nourished the fire in the peripheral regions of the Kosmos.
- 1874-1875, William Ewart Gladstone, The Church of England and Ritualism
- […] the spirit of Beauty was so profusely poured forth, that it seemed to fill the life and action of man as it fills the kingdoms of nature; the one, like the other, was in its way a Kosmos.
1884 May 22, “Varieties”, in The Present Age. A Weekly Journal of Civilization., volume III, number 21 (whole 103), Chicago, Ill.: J. Fred Waggoner Company, page 289:An Atom and a Molecule were taking a drive one afternoon in the pænumbra of the Kosmos.
More information Cyrillic, Abjad ...
Close
Noun
kosmos (definite accusative kosmosu, plural kosmoslar)
- cosmos
Declension
More information Declension of, singular ...
Declension of kosmos |
|
singular |
plural |
nominative |
kosmos
|
kosmoslar |
definite accusative |
kosmosu
|
kosmosları |
dative |
kosmosa
|
kosmoslara |
locative |
kosmosda
|
kosmoslarda |
ablative |
kosmosdan
|
kosmoslardan |
definite genitive |
kosmosun
|
kosmosların |
Close
More information Possessive forms of, nominative ...
Possessive forms of kosmos |
|
nominative |
singular |
plural |
mənim (“my”) |
kosmosum |
kosmoslarım |
sənin (“your”) |
kosmosun |
kosmosların |
onun (“his/her/its”) |
kosmosu |
kosmosları |
bizim (“our”) |
kosmosumuz |
kosmoslarımız |
sizin (“your”) |
kosmosunuz |
kosmoslarınız |
onların (“their”) |
kosmosu or kosmosları |
kosmosları |
|
accusative |
singular |
plural |
mənim (“my”) |
kosmosumu |
kosmoslarımı |
sənin (“your”) |
kosmosunu |
kosmoslarını |
onun (“his/her/its”) |
kosmosunu |
kosmoslarını |
bizim (“our”) |
kosmosumuzu |
kosmoslarımızı |
sizin (“your”) |
kosmosunuzu |
kosmoslarınızı |
onların (“their”) |
kosmosunu or kosmoslarını |
kosmoslarını |
|
dative |
singular |
plural |
mənim (“my”) |
kosmosuma |
kosmoslarıma |
sənin (“your”) |
kosmosuna |
kosmoslarına |
onun (“his/her/its”) |
kosmosuna |
kosmoslarına |
bizim (“our”) |
kosmosumuza |
kosmoslarımıza |
sizin (“your”) |
kosmosunuza |
kosmoslarınıza |
onların (“their”) |
kosmosuna or kosmoslarına |
kosmoslarına |
|
locative |
singular |
plural |
mənim (“my”) |
kosmosumda |
kosmoslarımda |
sənin (“your”) |
kosmosunda |
kosmoslarında |
onun (“his/her/its”) |
kosmosunda |
kosmoslarında |
bizim (“our”) |
kosmosumuzda |
kosmoslarımızda |
sizin (“your”) |
kosmosunuzda |
kosmoslarınızda |
onların (“their”) |
kosmosunda or kosmoslarında |
kosmoslarında |
|
ablative |
singular |
plural |
mənim (“my”) |
kosmosumdan |
kosmoslarımdan |
sənin (“your”) |
kosmosundan |
kosmoslarından |
onun (“his/her/its”) |
kosmosundan |
kosmoslarından |
bizim (“our”) |
kosmosumuzdan |
kosmoslarımızdan |
sizin (“your”) |
kosmosunuzdan |
kosmoslarınızdan |
onların (“their”) |
kosmosundan or kosmoslarından |
kosmoslarından |
|
genitive |
singular |
plural |
mənim (“my”) |
kosmosumun |
kosmoslarımın |
sənin (“your”) |
kosmosunun |
kosmoslarının |
onun (“his/her/its”) |
kosmosunun |
kosmoslarının |
bizim (“our”) |
kosmosumuzun |
kosmoslarımızın |
sizin (“your”) |
kosmosunuzun |
kosmoslarınızın |
onların (“their”) |
kosmosunun or kosmoslarının |
kosmoslarının |
Close
Noun
kosmos m inan
- cosmos
Declension
More information singular, plural ...
|
singular |
plural |
nominative |
kosmos |
kosmy |
genitive |
kosmu |
kosmů |
dative |
kosmu |
kosmům |
accusative |
kosmos |
kosmy |
vocative |
kosme |
kosmy |
locative |
kosmu |
kosmech |
instrumental |
kosmem |
kosmy |
Close
Declension of kosmos (hard masculine inanimate foreign)
Further reading
- “kosmos”, in Příruční slovník jazyka českého (in Czech), 1935-1957
- “kosmos”, in Slovník spisovného jazyka českého (in Czech), 1960–1971, 1989
- “kosmos”, in Internetová jazyková příručka (in Czech)
Noun
kosmos m (plural [please provide], diminutive [please provide])
- cosmos (universe)
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkosmos/, [ˈko̞s̠mo̞s̠]
- Rhymes: -osmos
- Syllabification(key): kos‧mos
Noun
kosmos
- cosmos (an ordered harmonious whole)
- Synonym of universumi.
Declension
More information nominative, genitive ...
Inflection of kosmos (Kotus type 39/vastaus, no gradation) |
nominative |
kosmos |
kosmokset |
genitive |
kosmoksen |
kosmosten kosmoksien |
partitive |
kosmosta |
kosmoksia |
illative |
kosmokseen |
kosmoksiin |
|
singular |
plural |
nominative |
kosmos |
kosmokset |
accusative |
nom. |
kosmos |
kosmokset |
gen. |
kosmoksen |
genitive |
kosmoksen |
kosmosten kosmoksien |
partitive |
kosmosta |
kosmoksia |
inessive |
kosmoksessa |
kosmoksissa |
elative |
kosmoksesta |
kosmoksista |
illative |
kosmokseen |
kosmoksiin |
adessive |
kosmoksella |
kosmoksilla |
ablative |
kosmokselta |
kosmoksilta |
allative |
kosmokselle |
kosmoksille |
essive |
kosmoksena |
kosmoksina |
translative |
kosmokseksi |
kosmoksiksi |
abessive |
kosmoksetta |
kosmoksitta |
instructive |
— |
kosmoksin |
comitative |
See the possessive forms below. |
Close
More information first-person singular possessor, singular ...
first-person singular possessor |
|
singular |
plural |
nominative |
kosmokseni |
kosmokseni |
accusative |
nom. |
kosmokseni |
kosmokseni |
gen. |
kosmokseni |
genitive |
kosmokseni |
kosmosteni kosmoksieni |
partitive |
kosmostani |
kosmoksiani |
inessive |
kosmoksessani |
kosmoksissani |
elative |
kosmoksestani |
kosmoksistani |
illative |
kosmokseeni |
kosmoksiini |
adessive |
kosmoksellani |
kosmoksillani |
ablative |
kosmokseltani |
kosmoksiltani |
allative |
kosmokselleni |
kosmoksilleni |
essive |
kosmoksenani |
kosmoksinani |
translative |
kosmoksekseni |
kosmoksikseni |
abessive |
kosmoksettani |
kosmoksittani |
instructive |
— |
— |
comitative |
— | kosmoksineni |
second-person singular possessor |
|
singular |
plural |
nominative |
kosmoksesi |
kosmoksesi |
accusative |
nom. |
kosmoksesi |
kosmoksesi |
gen. |
kosmoksesi |
genitive |
kosmoksesi |
kosmostesi kosmoksiesi |
partitive |
kosmostasi |
kosmoksiasi |
inessive |
kosmoksessasi |
kosmoksissasi |
elative |
kosmoksestasi |
kosmoksistasi |
illative |
kosmokseesi |
kosmoksiisi |
adessive |
kosmoksellasi |
kosmoksillasi |
ablative |
kosmokseltasi |
kosmoksiltasi |
allative |
kosmoksellesi |
kosmoksillesi |
essive |
kosmoksenasi |
kosmoksinasi |
translative |
kosmokseksesi |
kosmoksiksesi |
abessive |
kosmoksettasi |
kosmoksittasi |
instructive |
— |
— |
comitative |
— | kosmoksinesi |
first-person plural possessor |
|
singular |
plural |
nominative |
kosmoksemme |
kosmoksemme |
accusative |
nom. |
kosmoksemme |
kosmoksemme |
gen. |
kosmoksemme |
genitive |
kosmoksemme |
kosmostemme kosmoksiemme |
partitive |
kosmostamme |
kosmoksiamme |
inessive |
kosmoksessamme |
kosmoksissamme |
elative |
kosmoksestamme |
kosmoksistamme |
illative |
kosmokseemme |
kosmoksiimme |
adessive |
kosmoksellamme |
kosmoksillamme |
ablative |
kosmokseltamme |
kosmoksiltamme |
allative |
kosmoksellemme |
kosmoksillemme |
essive |
kosmoksenamme |
kosmoksinamme |
translative |
kosmokseksemme |
kosmoksiksemme |
abessive |
kosmoksettamme |
kosmoksittamme |
instructive |
— |
— |
comitative |
— | kosmoksinemme |
second-person plural possessor |
|
singular |
plural |
nominative |
kosmoksenne |
kosmoksenne |
accusative |
nom. |
kosmoksenne |
kosmoksenne |
gen. |
kosmoksenne |
genitive |
kosmoksenne |
kosmostenne kosmoksienne |
partitive |
kosmostanne |
kosmoksianne |
inessive |
kosmoksessanne |
kosmoksissanne |
elative |
kosmoksestanne |
kosmoksistanne |
illative |
kosmokseenne |
kosmoksiinne |
adessive |
kosmoksellanne |
kosmoksillanne |
ablative |
kosmokseltanne |
kosmoksiltanne |
allative |
kosmoksellenne |
kosmoksillenne |
essive |
kosmoksenanne |
kosmoksinanne |
translative |
kosmokseksenne |
kosmoksiksenne |
abessive |
kosmoksettanne |
kosmoksittanne |
instructive |
— |
— |
comitative |
— | kosmoksinenne |
third-person possessor |
|
singular |
plural |
nominative |
kosmoksensa |
kosmoksensa |
accusative |
nom. |
kosmoksensa |
kosmoksensa |
gen. |
kosmoksensa |
genitive |
kosmoksensa |
kosmostensa kosmoksiensa |
partitive |
kosmostaan kosmostansa |
kosmoksiaan kosmoksiansa |
inessive |
kosmoksessaan kosmoksessansa |
kosmoksissaan kosmoksissansa |
elative |
kosmoksestaan kosmoksestansa |
kosmoksistaan kosmoksistansa |
illative |
kosmokseensa |
kosmoksiinsa |
adessive |
kosmoksellaan kosmoksellansa |
kosmoksillaan kosmoksillansa |
ablative |
kosmokseltaan kosmokseltansa |
kosmoksiltaan kosmoksiltansa |
allative |
kosmokselleen kosmoksellensa |
kosmoksilleen kosmoksillensa |
essive |
kosmoksenaan kosmoksenansa |
kosmoksinaan kosmoksinansa |
translative |
kosmoksekseen kosmokseksensa |
kosmoksikseen kosmoksiksensa |
abessive |
kosmoksettaan kosmoksettansa |
kosmoksittaan kosmoksittansa |
instructive |
— |
— |
comitative |
— | kosmoksineen kosmoksinensa |
|
Close
Noun
kosmos m inan
- cosmos (any herb of the genus Cosmos)
- Synonym: onętek
Declension
More information singular, plural ...
|
singular |
plural |
nominative |
kosmos |
kosmosy |
genitive |
kosmosu |
kosmosów |
dative |
kosmosowi |
kosmosom |
accusative |
kosmos |
kosmosy |
instrumental |
kosmosem |
kosmosami |
locative |
kosmosie |
kosmosach |
vocative |
kosmosie |
kosmosy |
Close
Further reading
- kosmos in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- kosmos in Polish dictionaries at PWN