Ιταλός ποδοσφαιριστής From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο Τζανλουίτζι Μπουφόν (Ιταλικά-λατινικό αλφάβητο Gianluigi Buffon, γεννήθηκε 28 Ιανουαρίου 1978) είναι Ιταλός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους στη θέση του όλων των εποχών.[1][2][3] Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών της εθνικής ομάδας της χώρας του.
![]() Με την εθνική ομάδα το 2014 | |||||||||||||
Προσωπικές πληροφορίες | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Ημερ. γέννησης | 28 Ιανουαρίου 1978 | ||||||||||||
Τόπος γέννησης | Καρράρα, Ιταλία | ||||||||||||
Ύψος | 1,92 μ. | ||||||||||||
Θέση | Τερματοφύλακας | ||||||||||||
Ομάδες νέων | |||||||||||||
1991–1995 | Πάρμα | ||||||||||||
Επαγγελματική καριέρα* | |||||||||||||
Περίοδος | Ομάδα | Συμμ.† | (Γκ.)† | ||||||||||
1995–2001 | Πάρμα | 168 | (0) | ||||||||||
2001–2018 | Γιουβέντους | 509 | (0) | ||||||||||
2018–2019 | Παρί Σεν Ζερμέν | 17 | (0) | ||||||||||
2019–2021 | Γιουβέντους | 17 | (0) | ||||||||||
2021–2023 | Πάρμα | 43 | (0) | ||||||||||
Σύνολο | 754 | (0) | |||||||||||
Εθνική ομάδα | |||||||||||||
Περίοδος | Ομάδα | Συμμ.† | (Γκ.)† | ||||||||||
1993–1994 | Ιταλία Κ-16 | 3 | (0) | ||||||||||
1995 | Ιταλία Κ-17 | 3 | (0) | ||||||||||
1994–1995 | Ιταλία Κ-18 | 3 | (0) | ||||||||||
1995–1997 | Ιταλία Κ-21 | 11 | (0) | ||||||||||
1997 | Ιταλία Κ-23 | 4 | (0) | ||||||||||
1997–2018 | Ιταλία | 176 | (0) | ||||||||||
Τίτλοι
| |||||||||||||
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα. † Συμμετοχές (Γκολ). |
Γεννήθηκε σε αθλητική οικογένεια: η μητέρα του ήταν τρεις φορές πρωταθλήτρια Ιταλίας στη σφαιροβολία και τη δισκοβολία, ένας θείος του ήταν μπασκετμπολίστας, ενώ και ο πατέρας αθλούταν στη σφαιροβολία. Οι δύο μεγαλύτερες αδερφές του ήταν επαγγελματίες παίκτριες βόλεϊ.[4] Ο Μπουφόν ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην ομάδα νέων της Πάρμα το 1991, αρχικά αγωνιζόμενος σε διάφορες θέσεις (συνήθως μέσος) αλλά ο τυχαίος ταυτόχρονος τραυματισμός των δύο πρώτων τερματοφυλάκων της ομάδας νέων του έδωσε την ευκαιρία να αναδείξει το ταλέντο του και να καθιερωθεί.
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Πάρμα το 1995, κάνοντας το ντεμπούτο του το Νοέμβριο σε αγώνα με αντίπαλο τη Μίλαν (αποτέλεσμα 0–0). Η αποχώρηση του βασικού τερματοφύλακα της ομάδας την επόμενη χρονιά του έδωσε την ευκαιρία να καθιερωθεί βοηθώντας το σύλλογο να κατακτήσει το Κύπελλο Ιταλίας, το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και το Σούπερ Κύπελλο Ιταλίας το 1999. Το 2001 έγινε ο ακριβότερος τερματοφύλακας του κόσμου, καθώς η μεταγραφή του στη Γιουβέντους κόστισε στην ομάδα του Τορίνο περίπου 52 εκατομμύρια ευρώ. Το ρεκόρ αυτό καταρρίφθηκε το 2018.
Τη χρονιά 2002–03 ανακηρύχθηκε ο καλύτερος παίκτης του Τσάμπιονς Λιγκ και έγινε ο πρώτος τερματοφύλακας που έλαβε αυτόν τον τίτλο. Παρ' αυτά, δεν μπήκε καν στην πρώτη τριάδα για τη Χρυσή Μπάλα, με τον συμπαίκτη του Πάβελ Νέντβεντ να κερδίζει το βραβείο.[5] Τα έτη 2003[6], 2004[7], 2006[8] και 2007[9] ανακηρύχθηκε ο καλύτερος τερματοφύλακας σύμφωνα με την IFFHS. Στις 19 Ιανουαρίου 2009 ανακηρύχθηκε ο καλύτερος τερματοφύλακας της περιόδου 1987–2009 σύμφωνα με την IFFHS.[10] Στις 7 Φεβρουαρίου 2011 ανακηρύχθηκε ο καλύτερος τερματοφύλακας της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα.[11] Το 2018 κατέκτησε το ένατο πρωτάθλημα της καριέρας του και έγινε ο παίκτης με τα περισσότερα πρωταθλήματα στην Ιταλία.[12] Κατέκτησε επίσης το πέμπτο του Κύπελλο Ιταλίας, συμπληρώνοντας μάλιστα 300 αγώνες χωρίς να δεχθεί γκολ σε σύνολο 655.[13] Παρά αυτές τις συλλογικές επιτυχίες, δεν κατάφερε να κατακτήσει το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ φτάνοντας σε τρεις τελικούς, το 2003, το 2015 και το 2017, χωρίς όμως επιτυχία.[14]
Το ψευδώνυμο του Μπουφόν είναι «Σούπερμαν»[15], το οποίο έχει από την περίοδο των συμμετοχών του στην Πάρμα. Μετά τον αγώνα με την Ίντερ, όταν απέκρουσε το πέναλτι του Ρονάλντο, έβαλε φανέλα με το γράμμα S. Έχει κατακτήσει 31 τρόπαια στην καριέρα του, συμπεριλαμβανομένων έντεκα τίτλων της Σέριε Α, ενός τίτλου Σέριε Β, πέντε τίτλους Κυπέλλου Ιταλίας, έξι τίτλους Σούπερ Κυπέλλου Ιταλίας, έναν τίτλο Κυπέλλου UEFA, έναν τίτλο του Παγκοσμίου Κυπέλλου και ένα τίτλο Λιγκ 1.
Μετά από 17 χρόνια παρουσίας στη Γιουβέντους, έμεινε ελεύθερος τον Ιούνιο του 2018. Παρόλα τα σενάρια που ήθελαν να αποσύρεται από την ενεργό δράση, υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την Παρί Σεν Ζερμέν.[16] Με την Παρί κέρδισε το Πρωτάθλημα Γαλλίας το 2019. Στις 5 Ιουνίου 2019 ανακοινώθηκε ότι δε θα συνεχίσει στη γαλλική ομάδα και έμεινε ελεύθερος,[17] επιστρέφοντας τελικά στη Γιουβέντους. Μετά από δύο σεζόν στην ιταλική ομάδα, όπου κατέκτησε άλλο ένα πρωτάθλημα και ένα Σούπερ Κύπελλο Ιταλίας το 2020, ανακοίνωσε ότι ο κύκλος του στη Γιουβέντους έκλεισε οριστικά με το φινάλε της σεζόν 2020–21.[18] Ο Μπουφόν το καλοκαίρι του 2021 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Πάρμα και επέστρεψε στην πρώτη του ομάδα μετά από είκοσι χρόνια.[19]
Κατέχει το ρεκόρ για το πιο καθαρό παθητικό της Σέριε Α και την εθνική ομάδα της Ιταλίας. Κατέχει επίσης το ρεκόρ για τη μεγαλύτερη διάρκεια χωρίς να δεχθεί γκολ στην ιστορία του ιταλικού πρωταθλήματος: σε πάνω από 12 αγώνες πρωταθλήματος δεν είχε δεχθεί γκολ, για 974 συνεχόμενα λεπτά κατά τη διάρκεια της σεζόν 2015–16, καθώς και έχοντας επιτύχει τα περισσότερα παιχνίδια (10) διαδοχικά χωρίς να δεχθεί τέρμα, στην ίδια χρονιά. Κλείνοντας την καριέρα σε ηλικία 45 ετών είχε αγωνιστεί σε 1.179 επίσημους αγώνες.[20]
Ξεκίνησε τη διεθνή σταδιοδρομία του στις μικρές εθνικές ομάδες και με την ομάδα κάτω των 16 ετών της Ιταλίας, έφτασε στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος κάτω των 16 ετών το 1993, αποκρούοντας δύο πέναλτι και ακόμη και σκοράροντας ένα μόνος του στη νίκη στα προημιτελικά επί της Ισπανίας, και στη συνέχεια αποκρούοντας τρία πέναλτι - αλλά έχασε επίσης ένα, στη νίκη στα ημιτελικά επί της Τσεχοσλοβακίας.[21] Ήταν το πιο σημαντικό μέλος της ομάδας της Ιταλίας που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 21 ετών το 1996.[22]
Πριν να συμπληρώσει τα 20 χρόνια του, στις 29 Οκτωβρίου 1997, έκανε το ντεμπούτο του στην εθνική ομάδα των ανδρών σε αγώνα με αντίπαλο τη Ρωσία για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998. Μπήκε ως αλλαγή στο παιχνίδι στο 31ο λεπτό και έκανε αξιοσημείωτες αποκρούσεις υπό συνθήκες χιονιού σε μια εκτός έδρας ισοπαλία με 1–1.[23] Ήταν στην αποστολή της ομάδας στην τελική φάση αλλά δεν αγωνίστηκε καθόλου, όπως και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000. Με 176 εμφανίσεις είναι ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές στην ιστορία της εθνικής ομάδας της Ιταλίας,[24] ο τρίτος Ευρωπαίος διεθνής ποδοσφαιριστής όλων των εποχών. Κατέχει επίσης, το ρεκόρ των τις περισσότερων εμφανίσεων για την Ιταλία ως αρχηγός, αφού έλαβε το περιβραχιόνιο μετά την αποχώρηση του Φάμπιο Καναβάρο το 2010. Ανήκει στο μικρό γκρουπ των τεσσάρων μόνο ποδοσφαιριστών με πέντε συμμετοχές σε πέντε διοργανώσεις παγκόσμιων πρωταθλημάτων (1998, 2002, 2006, 2010, 2014), αν και σε αυτό του 1998 ήταν στον πάγκο. Πρωταθλητής κόσμου το 2006 με την εθνική Ιταλίας, αναδείχθηκε ο καλύτερος τερματοφύλακας σύμφωνα με τη FIFA.[25] Έλαβε τη δεύτερη θέση στην ψηφοφορία για τη Χρυσή Μπάλα, την οποία έλαβε ο Καναβάρο.[26][27] Έχει, επίσης, εκπροσωπήσει την Ιταλία σε τέσσερα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 και σε δύο Κύπελλα Συνομοσπονδιών, κερδίζοντας την τρίτη θέση το 2013. Αποχώρησε από το διεθνές ποδόσφαιρο το 2017, αφού η Ιταλία δεν κατάφερε να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018, παρόλο που αργότερα συμμετείχε σε φιλικούς αγώνες μέσα στο 2018. Το 2016 σε διαδικτυακή ψηφοφορία της UEFA με συμμετοχή 3,5 εκατομμυρίων ατόμων επιλέχθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα στην ιστορία της διοργάνωσης.[28]
Στατιστική εμφανίσεων του Μπουφόν σε ομάδες | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Χρονιά | Ομάδα | Κατη. | Πρωτάθλημα | Κύπελλο | Ευρώπη | ||||||||
Παιχνίδια | Τέρματα | Παιχνίδια | Τέρματα | Παιχνίδια | Τέρματα | ||||||||
1995–1996 | Πάρμα Π.Σ. | Σέριε Α | 9 | -6 | 0 | 0 | 0 | 0 | |||||
1996–1997 | Πάρμα Π.Σ. | Σέριε Α | 27 | -17 | 0 | 0 | 1 | ; | |||||
1997–1998 | Πάρμα Π.Σ. | Σέριε Α | 32 | -33 | 6 | ; | 8 | ; | |||||
1998–1999 | Πάρμα Π.Σ. | Σέριε Α | 34 | -36 | 6 | ; | 11 | ; | |||||
1999–2000 | Πάρμα Π.Σ. | Σέριε Α | 32 | -36 | 0 | 0 | 9 | -9 | |||||
2000–2001 | Πάρμα Π.Σ. | Σέριε Α | 34 | -31 | 2 | -2 | 7 | -7 | |||||
2001–2002 | Γιουβέντους | Σέριε Α | 34 | -23 | 1 | -1 | 10 | -12 | |||||
2002–2003 | Γιουβέντους | Σέριε Α | 32 | -23 | 0 | 0 | 15 | -16 | |||||
2003–2004 | Γιουβέντους | Σέριε Α | 32 | -41 | 0 | 0 | 6 | -6 | |||||
2004–2005 | Γιουβέντους | Σέριε Α | 37 | -23 | 0 | 0 | 11 | -6 | |||||
2005–2006 | Γιουβέντους | Σέριε Α | 18 | -12 | 2 | -3 | 4 | -6 | |||||
2006–2007 | Γιουβέντους | Σέριε Β | 37 | -21 | 3 | -4 | 0 | 0 | |||||
2007–2008 | Γιουβέντους | Σέριε Α | 34 | -30 | 1 | -1 | 0 | 0 | |||||
2008–2009 | Γιουβέντους | Σέριε Α | 23 | -26 | 2 | -2 | 5 | -4 | |||||
2009–2010 | Γιουβέντους | Σέριε Α | 27 | -31 | 1 | -2 | 7 | -8 | |||||
2010–2011 | Γιουβέντους | Σέριε Α | 16 | -17 | 1 | 0 | 0 | 0 | |||||
2011–2012 | Γιουβέντους | Σέριε Α | 35 | -16 | 0 | 0 | 0 | 0 | |||||
2012–2013 | Γιουβέντους | Σέριε Α | 32 | -19 | 1 | 0 | 10 | -8 | |||||
2013–2014 | Γιουβέντους | Σέριε Α | 33 | -20 | 0 | 0 | 14 | -13 | |||||
2014–2015 | Γιουβέντους | Σέριε Α | 33 | -20 | 0 | 0 | 13 | -10 | |||||
2015–2016 | Γιουβέντους | Σέριε Α | 35 | -17 | 0 | 0 | 8 | -9 | |||||
2016–2017 | Γιουβέντους | Σέριε Α | 30 | -24 | 0 | 0 | 12 | -7 | |||||
2017–2018 | Γιουβέντους | Σέριε Α | 20 | -14 | 3 | 0 | 9 | -11 | |||||
2018–2019 | Παρί Σεν Ζερμέν | Λιγκ 1 | 17 | -18 | 2 | -1 | 5 | -6 | |||||
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.