κοκτέιλ κρασιού και φρούτων From Wikipedia, the free encyclopedia
Η σαγκρία (ισπανικά: sangría sãŋˈɡɾi.a, πορτογαλικά: sangria sɐ̃ˈɡɾi.ɐ) είναι αλκοολούχο ποτό καταγωγής Ισπανίας και Πορτογαλίας. Αποτελείται παραδοσιακά από κόκκινο κρασί και ψιλοκομμένα φρούτα, συχνά με άλλα συστατικά ή αποστάγματα. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της ΕΕ[1] μόνο αυτά τα δύο ιβηρικά έθνη μπορούν να επισημάνουν το προϊόν τους ως σαγκρία. Παρόμοια προϊόντα από διαφορετικές περιοχές διαφοροποιούνται ως προς το όνομα.
Η σαγκρία είναι πολύ δημοφιλής στους ξένους τουρίστες στην Ισπανία, ακόμη κι αν οι ντόπιοι δεν καταναλώνουν τόσο πολύ το ποτό.[2] Σερβίρεται συνήθως σε μπαρ, εστιατόρια και σε γιορτές σε όλη την Πορτογαλία και την Ισπανία.[3]
Σαγκρία (sangria) σημαίνει «αιματοχυσία» στα ισπανικά[4] και στα πορτογαλικά.[5] Η χρήση του όρου σαγκρία για το ποτό μπορεί να εντοπιστεί στον 18ο αιώνα. Σύμφωνα με την SAGE Encyclopedia of Alcohol, η προέλευση της σαγκρίας «δεν μπορεί να προσδιοριστεί ακριβώς, αλλά οι πρώιμες εκδόσεις ήταν δημοφιλείς στην Ισπανία, την Ελλάδα και την Αγγλία».[6][7]
Το Σαγκαρέ (Sangaree), ένα ποτό προκάτοχος της σαγκρίας που σερβίρεται είτε ζεστό είτε κρύο, προέρχεται πιθανώς από την Καραϊβική (Δυτικές Ινδίες),[8][9] και από εκεί εισήχθη στην ηπειρωτική Αμερική, όπου ήταν συνηθισμένο στην αρχή της αμερικανικής αποικιακής εποχής αλλά είχε «εξαφανιστεί σε μεγάλο βαθμό στις Ηνωμένες Πολιτείες» στις αρχές του εικοστού αιώνα.[8] Οι Ισπανοαμερικανοί και τα ισπανικά εστιατόρια είχαν επαναφέρει τη σαγκρία στις ΗΠΑ ως παγωμένο ποτό μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1940,[8] και απέκτησε μεγαλύτερη δημοτικότητα μέσω της Παγκόσμιας Έκθεσης του 1964 στη Νέα Υόρκη.[7][8]
Οι συνταγές σαγκρίας ποικίλλουν πολύ ακόμη και εντός της Ισπανίας, με πολλές τοπικές διαφοροποιήσεις.[10] Τα βασικά συστατικά είναι πάντα το κόκκινο κρασί, και μερικά μέσα για να προσδώσουν μια φρουτώδη ή πιο γλυκιά γεύση και ίσως να αυξήσουν την περιεκτικότητα σε αλκοόλ.
Παραδοσιακά η σαγκρία μπορεί να αναμιχθεί με τοπικά φρούτα όπως ροδάκινα, νεκταρίνια, μούρα, μήλα, αχλάδια ή παγκόσμια φρούτα όπως ανανάς ή λάιμ[10] και να γλυκαθεί με ζάχαρη και χυμό πορτοκαλιού.[11][12] Το ισπανικό κόκκινο κρασί Ριόχα είναι παραδοσιακό.[13][14] Ορισμένες συνταγές σαγκρίας, εκτός από κρασί και φρούτα, περιλαμβάνουν πρόσθετα συστατικά, όπως κονιάκ, ανθρακούχο νερό ή αρωματικό λικέρ.[10]
Η Σαγκρία μπλάνκα (Sangria blanca, σανγκρία με λευκό κρασί) είναι μια πιο πρόσφατη καινοτομία.[15][16] Για τη sangria blanca, η Αμερικανίδα συγγραφέας τροφίμων Πηνελόπη Κάσας συνιστά ξηρά λευκά κρασιά όπως Ρουέδα, Χουμίγια ή Βαλδεπένιας.[17]
Σύμφωνα με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η χρήση της σαγκρίας στην εμπορική επισήμανση περιορίζεται πλέον βάσει των κανόνων γεωγραφικής ένδειξης.[18]
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε νέους νόμους για τη σήμανση τον Ιανουάριο του 2014, προστατεύοντας τις ενδείξεις για αρωματισμένα ποτά, συμπεριλαμβανομένων της σαγκρίας, του βερμούτ και του γλύχβαϊν. Μόνο η σανγκρία που κατασκευάζεται στην Ισπανία και την Πορτογαλία επιτρέπεται να πωλείται ως «σαγκρία» στην ΕΕ. Η σαγκρία που παρασκευάζεται αλλού πρέπει να επισημαίνεται ως τέτοια (π.χ. ως «γερμανική σαγκρία» ή «σουηδική σαγκρία»).[19]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.