Πάπας Ρώμης From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο Πάπας Στέφανος Β΄ (714 - 26 Απριλίου 757) Ρωμαίος αριστοκράτης και μέλος της Οικογένειας Ορσίνι διετέλεσε Πάπας της Ρώμης (26 Μαρτίου 752 - 26 Απριλίου 757).[1] Η παποσύνη του σηματοδοτεί την λήξη του Βυζαντινού παπισμού και την έναρξη του Φραγκικού παπισμού. Την ίδια εποχή οι Λομβαρδοί επιτέθηκαν στην Ρώμη και ο Στέφανος Β΄ μετέβη στο Παρίσι για να ζητήσει την βοήθεια του Φράγκου βασιλέως Πεπίνου του Βραχέως. Ο Πιπίνος ο Βραχύς επιτέθηκε, νίκησε τους Λομβαρδούς και έκανε δώρο την γη που κατέκτησε στον πάπα, με τον τρόπο αυτό ιδρύθηκαν τα Παπικά Κράτη. Ο Λομβαρδός βασιλιάς Αϊστούλφος κατέλαβε το Εξαρχάτο της Ραβέννας και κατόπιν επιτέθηκε στο Δουκάτο της Ρώμης.[2] Ο Στέφανος Β΄ διαδέχθηκε τον πάπα Ζαχαρία μετά τον πρόωρο θάνατο του Στέφανου που πέθανε πριν ορκιστεί.[3][4] Οι σχέσεις ανάμεσα στους πάπες και τους Βυζαντινούς αυτοκράτορες εντάθηκαν στα μέσα του 8ου αιώνα όπου η Βυζαντινή Αυτοκρατορία υπό τη Δυναστεία των Ισαύρων επέβαλε την Εικονομαχία.
Πάπας Στέφανος Β΄ | |
---|---|
![]() | |
Από | 26 Μαρτίου 752 |
Έως | 26 Απριλίου 757 |
Προκάτοχος | Ζαχαρίας |
Διάδοχος | Παύλος Α΄ |
Την ίδια εποχή η ανατολική αυτοκρατορία είχε πολλά προβλήματα αφού δεχόταν επιθέσεις από το Χαλιφάτο των Αββασιδών στα νότια και τους Βούλγαρους στα βόρεια. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ε΄ ο Κοπρώνυμος του έδωσε συμβουλή να ζητήσει βοήθεια για τους Λομβαρδούς από έναν άλλον Φράγκο βασιλιά σύμφωνα με την αρχαία τακτική της Ρώμης.[5] Ο Στέφανος Β΄ στράφηκε στον Βασιλέα των Φράγκων Πεπίνο τον Βραχύ ο οποίος είχε νικήσει πρόσφατα το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών όταν επιτέθηκε στην Γαλατία.[6] Ο Στέφανος Β΄ ταξίδευσε στο Παρίσι να του ζητήσει βοήθεια για να αντιμετωπίσει τους Λομβαρδούς και τους Μουσουλμάνους, τον έστεψε βασιλιά (6 Ιανουαρίου 754).[7] Ο Πεπίνος ο Βραχύς ανέλαβε τον ρόλο του προστάτη της εκκλησίας και στράφηκε στρατιωτικά εναντίον των Λομβαρδών και του Ισλαμικού Αλ-Άνταλους.[8] Ο Πεπίνος ο Βραχύς εισέβαλε στην Ιταλία, νίκησε τους Λομβαρδούς και παρέδωσε την περιοχή ανάμεσα στην Ρώμη και την Ραβέννα στον Στέφανο Β΄, επέτρεψε ωστόσο στους Λομβαρδούς να διατηρήσουν το βασίλειο τους.
Η Ρώμη αποτελούσε μέχρι τότε την πρωτεύουσα του Δουκάτου της Ρώμης, μια συνοικία του Εξαρχάτου της Ραβέννας. Η Καθολική παράδοση αναφέρει ότι υποσχέθηκε στον Στέφανο Β΄ να του δώσει ως δωρεά κάποια εδάφη που θα κατακτούσε από τους Λομβαρδούς, έμειναν γνωστά ως Παπικά Κράτη. Τα εδάφη αυτά γνωστά ως "Δωρεά του Πεπίνου" δεν πιστοποιούνται από κανένα έγγραφο της εποχής παρά μόνο από μεταγενέστερες πηγές του 8ου αιώνα. Ο Στέφανος Β΄ έχρισε στο Σεν-Ντενί τον Πεπίνο τον Βραχύ βασιλέα των Φράγκων, η τελετή στέψης θα διατηρηθεί μέχρι την πτώση του Παλαιού καθεστώτος (1789).[2] Ο Πεπίνος ο Βραχύς ανάγκασε κατόπιν τον βασιλιά των Λομβαρδών να του παραδώσει τις κατακτήσεις του (756) οι οποίες περιείχαν εδάφη που ανήκαν στην Ραβέννα όπως το Φορλί, η δωρεά σύμφωνα με μεταγενέστερες πηγές καταγράφεται στον Τάφο του Αποστόλου Πέτρου. Το δώρο περιείχε τις Λομβαρδικές κατακτήσεις όπως τα δουκάτα του Σπολέτο, του Μπενεβέντο και η Πεντάπολις του Μάρκε, επεκτεινόταν από την Τυρρηνική θάλασσα ως την Αδριατική Θάλασσα. Ο Πεπίνος επικύρωσε την δωρεά (756) και ο Καρλομάγνος αργότερα επικύρωσε για δεύτερη φορά την δωρεά του πατέρα του (774).[9] Ο Πάπας Στέφανος Β΄ απεβίωσε (26 Απριλίου 757) και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Πάπας Παύλος Α΄.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.