ταινία του Λουκίνο Βισκόντι From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο αθώος (ιταλικά: L'innocente) είναι δραματική ταινία εποχής του 1976 σε σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι και σενάριο των Σούσο Κέκι Ντ' Αμίκο, Ενρίκο Μεντιόλι και Βισκόντι, βασισμένο στο μυθιστόρημα The Intruder του Γκαμπριέλε Ντ' Ανούντσιο που εκδόθηκε το 1892.[7] Πρωταγωνιστούν οι Τζιανκάρλο Τζιανίνι, Λάουρα Αντονέλι και Τζένιφερ Ο' Νιλ.
Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός σωβινιστή αριστοκράτη που καμαρώνει για την ερωμένη του στη σύζυγο του, αλλά όταν πιστεύει ότι και αυτήν ήταν άπιστη, τότε την ερωτεύεται ξανά. Ήταν η τελευταία ταινία του Βισκόντι, που κυκλοφόρησε τρεις μήνες μετά τον θάνατό του, τον Μάρτιο του 1976.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1890, ο Τούλιο Χέρμιλ είναι ένας πλούσιος Ρωμαίος αριστοκράτης. Έχει μια κτητική αριστοκρατική ερωμένη, την Τερέζα Ράφο, και παραμελεί τη γυναίκα του, Τζουλιάνα. Το ενδιαφέρον του για τη σύζυγό του αναζωπυρώνεται όταν βλέπει την ευτυχία της Τζουλιάνα αφού αυτήν έχει ξεκινήσει μια ερωτική σχέση με έναν μυθιστοριογράφο, τον Φίλιπο ντ' Αρμπόριο, με τον οποίο μένει έγκυος. Ο Τούλιο προτρέπει την σύζυγό του να κάνει άμβλωση αλλά εκείνη το αρνείται. Στη συνέχεια, ο ντ' Αρμπόριο πεθαίνει από επιπλοκές από ελονοσία.
Ο Τούλιο δεν μπορεί να ανεχθεί το υγιές αρσενικό παιδί που παραδόθηκε στη Τζουλιάνα, αν και προσπαθεί. Ενώ η οικογένεια βρίσκεται στη χριστουγεννιάτικη λειτουργία, εκθέτει το μωρό και αυτό πεθαίνει, προφανώς από φυσικά αίτια. Η Τζουλιάνα, που ξέρει ότι ο Τούλιο έχει δολοφονήσει το μωρό, το αφήνει να περάσει.
Ο Τούλιο προσπαθεί να αναζωπυρώσει τη σχέση του με την Τερέζα και την πηγαίνει στο αρχοντικό του όπου προσπαθούν να κάνουν έρωτα. Όταν του λέει ότι δεν τον αγαπάει πια, ο Τούλιο αυτοπυροβολείται. Σοκαρισμένη, η Τερέζα μαζεύει τα πράγματά της και φεύγει από το κτήμα.
Ο Βισκόντι αρχικά ήθελε τους Αλέν Ντελόν και Ρόμι Σνάιντερ για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Αλλά η Σνάιντερ δεν ήταν διαθέσιμη και ο Ντελόν ένιωθε άβολα με την ιδέα να συνεργαστεί με τον Βισκόντι σε μια κατάσταση που θεωρούσε ότι ήταν μειωμένη, μετά το εγκεφαλικό που είχε πάθει ο σκηνοθέτης. Εξεταζόταν επίσης για έναν ρόλο η Σάρλοτ Ράμπλινγκ, η οποία ανέφερε ότι ο Βισκόντι έγραψε το σενάριο έχοντας εκείνη στο μυαλό, αλλά δεν μπόρεσε να κάνει την ταινία επειδή γύριζε το Foxtrot . [8]
Η ιταλο-γαλλική συμπαραγωγή γυρίστηκε στη Villa Mirafiori στη Ρώμη, στη Villa Butori στη Λούκκα και στη Villa Bellosguardo.
Στον ιστότοπο συγκέντρωσης κριτικών Rotten Tomatoes η ταινία έχει ποσοστό αποδοχής 75% βασισμένες σε 20 κριτικές, με μέσο όρο 7.4 στα 10. [9]
Ο Βίνσεντ Κάνμπι των New York Times έδωσε θετική κριτική στην ταινία, γράφοντας πως: Η τελευταία ταινία του Βισκόντι (ολοκληρώθηκε το 1976 λίγο πριν από το θάνατό του) και μια από τις πιο όμορφες και αυστηρά πειθαρχημένες ταινίες που έχει κάνει ποτέ. [10]
Ο Τζόναθαν Ρόσμπαουμ του Chicago Reader έγραψε: Η τελευταία ταινία του Βισκόντι με εντυπωσιάζει ως αναμφισβήτητα η σπουδαιότερη από τα τελευταία έργα του, εκτός από τον Γατόπαρδο - μια μαραζόμενη αυτοκριτική της αντρικής ματαιοδοξίας και αυταπάτης. [11]
Ο Τόνι Ράιανς του Time Out έγραψε: Η ταινία καταλήγει σε έναν σχεδόν οδυνηρά ειλικρινή διαλογισμό για την αντρική αυταπάτη. Έχει μια εξαιρετική ερμηνεία από τη Λάουρα Αντονέλι ως σύζυγο, και εξαιρετικές από τον Τζιανίνι και την Ο' Νιλ ως σύζυγο και ερωμένη. [12]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.