From Wikipedia, the free encyclopedia
Με τον όρο μνημόνιο, επίσης υπόμνημα, και μνημόνειον κατά τον Θ. Βοσταντζόγλου[1] είναι έκθεση με ειδική αναφορά σε συγκεκριμένη υπόθεση[2]. Δεδομένου ότι συσχετίζεται εννοιολογικά με τη μνήμη, ως μνημόνιο εννοείται οποιοδήποτε έγγραφο ή άλλο μέσο βοηθά τη μνήμη μέσω της καταγραφής γεγονότων ή συγκεκριμένων παρατηρήσεων πάνω σε ένα δεδομένο θέμα. Σε ό,τι αφορά στη διπλωματική γλώσσα, το μνημόνιο είναι επίσημο διπλωματικό έγγραφο, μέσω του οποίου είτε ανταλλάσσονται απόψεις ή εντοπίζονται θέματα για διμερείς ή πολυμερείς συμβάσεις διεθνούς δικαίου.
Σε ό,τι αφορά στην τυπική δομή του το μνημόνιο περιλαμβάνει πληροφορίες για την τρέχουσα κατάσταση, συνοπτική περιγραφή της προτεινόμενης πολιτικής συζήτηση επί των κεντρικών σημείων-κλειδιών, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνονται θέματα υλοποίησης, γενικά οικονομικά και ειδικά χρηματιστηριακά ζητήματα, όπως επίσης και απροσδόκητες αλλαγές. Περιέχει επίσης περίληψη των υπέρ και κατά επιχειρημάτων και προτεινόμενη απόφαση. Θεωρείται σημαντικό γιατί καθορίζει τις ευθύνες των περιλαμβανόμενων μερών εν είδει συμφωνίας, και παρέχει το γενικό πλαίσιο και το κύρος της συμφωνίας, ξεκαθαρίζοντας ταυτόχρονα όρους και ζητήματα συμμόρφωσης σε γενικά προγράμματα[3].
Όντας κοινό μέσο επικοινωνίας σε μία εταιρία το υπόμνημα αντιπροσωπεύει συνήθως ένα σύντομο σημείωμα για τη μετακίνηση πληροφοριών από τον ένα τομέα της εταιρείας στον άλλον. Σε αυτού του είδους τα υπομνήματα περιλαμβάνονται λίγα βασικά στοιχεία όπως αποστολέας και παραλήπτης ή παραλήπτες, ημερομηνία το γενικό θέμα και τις απαραίτητες πληροφορίες[4].