Έλληνας συνθέτης From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο Νίκος Βραχνάς ήταν μπουζουξής του ρεμπέτικου που η ερμηνεία του θύμιζε το πειραιώτικο ρεμπέτικο της δεκαετίας του 1930.
Νίκος Βραχνάς | |
---|---|
Γενικές πληροφορίες | |
Θάνατος | 2004 |
Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
Εκπαίδευση και γλώσσες | |
Ομιλούμενες γλώσσες | Ελληνικά |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | τραγουδιστής συνθέτης τραγουδοποιός |
Ο Νίκος Βραχνάς γεννήθηκε από φτωχή οικογένεια στη Νίκαια (Κοκκινιά) του Πειραιά. Υπάρχει κάποια αβεβαιότητα σχετικά με το έτος γέννησής του, το οποίο φαίνεται ότι ήταν είτε το 1936 είτε το 1941. [1] Πέθανε στον Πειραιά το 2004. [2] Νεαρός εργάστηκε σε χυτήρια, ενώ αργότερα έγινε ευρύτερα γνωστός ως συλλέκτης και πωλητής σκραπ. Ποτέ δεν επιδίωξε τη δημοσιότητα, δεν πέτυχε δημοτικότητα σε μεγαλύτερη κλίμακα, αν και το ταλέντο του ήταν γνωστό και εκτιμήθηκε πολύ σε μια μικρή ομάδα από ρεμπέτες και θαυμαστές κατά τη διάρκεια της ζωής του.
Ο Βραχνάς άρχισε να παίζει μπουζούκι από παιδί, το 1952. Γνώρισε ως νέος πολλές θρυλικές φιγούρες του ρεμπέτικου που τότε είχαν ξεχαστεί, όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Γιώργος Μπάτης, ο Στέλιος Κερομύτης, ο Νίκος Τσοκαρόπουλος και πολλούς άλλους που έπαιζαν εκείνη την περιοχή. Το ύφος του αποτελεί σύνθεση των πρώιμων τεχνοτροπιών του Μάρκου Βαμβακάρη και του Στέλιου Κερομύτη (από τους οποίους διδάχτηκε) [3] και της σχολής του Πειραιά της δεκαετίας του 1930. Ίχνη παλιότερων τεχνοτροπιών χαρακτηρίζουν επίσης τα απλά μελωδικά του ταξίμια (αυτοσχεδιασμούς) και τα δυνατά ζεϊμπέκικά του, που εκτελούνται πάντα με τη χρήση ανοιχτών χορδών και ερμηνεύονται από την τραχιά και παθιασμένη βαρύτονη φωνή του.
Ελάχιστες ζωντανές ηχογραφήσεις του Βραχνά σώζονται αποτυπώνοντας το αρχικό του ύφος, το οποίο επέζησε βασικά αμετάβλητο μέχρι τον 21ο αιώνα. Ωστόσο, ο παραγωγός ρεμπέτικων Τσαρλς Χάουαρντ, που θεωρούσε τον Βραχνά την "τελευταία γνήσια γραμμή του προπολεμικού ρεμπέτικου του Πειραιά", [4] ηχογράφησε συναυλίες με τον Βραχνά γύρω στο 1980 και το 2000, εκ των οποίων τρία τραγούδια έχουν κυκλοφορήσει σε σιντί: η σύνθεση του ίδιου του Βραχνά "Κάτω απ' τη σκάλα του παπά" (2000), [5] το "Ήθελα να' μουν Ηρακλής" του Μάρκου Βαμβακάρη, [6] και το "Ραντεβού σαν περιμένω" του Γιάννη Παπαϊωάννου. [7] Οι υπόλοιπες από αυτές τις ηχογραφήσεις παραμένουν ακυκλοφόρητες. Σώζεται επίσης μια σειρά από ιδιωτικά βίντεο. [8]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.