From Wikipedia, the free encyclopedia
Η Olympic Air είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ελληνική αεροπορική εταιρεία, που σχηματίστηκε από την ιδιωτικοποίηση του πρώην εθνικού αερομεταφορέα Ολυμπιακές Αερογραμμές. Κάποιες από τις πτήσεις της ξεκίνησαν στις 29 Σεπτεμβρίου 2009, οπότε οι Ολυμπιακές Αερογραμμές σταμάτησαν να πετούν, ενώ η επίσημη έναρξη του συνόλου του πτητικού έργου της εταιρείας έλαβε χώρα δύο ημέρες αργότερα, στις 1 Οκτωβρίου 2009.[1] Η αεροπορική εταιρεία, έχει κύριο κόμβο της τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών.
![]() | |||||||
| |||||||
Ίδρυση | 2009 | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Έναρξη πτητικού έργου | 29 Σεπτεμβρίου 2009 | ||||||
Κόμβοι | Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών | ||||||
Δευτερεύοντες κόμβοι | |||||||
Πρόγραμμα τακτικών επιβατών | Miles+Bonus (από 24 Νοεμβρίου 2014) | ||||||
Αίθουσα αναμονής | Aegean Airlines Business lounge | ||||||
Μέγεθος στόλου | 17 | ||||||
Προορισμοί | 19 | ||||||
Μητρική εταιρεία | Aegean Airlines | ||||||
Έδρα | Αθήνα, Ελλάδα | ||||||
Πρόσωπα | Ευτύχιος Βασιλάκης (Πρόεδρος) | ||||||
Ιστοσελίδα | olympicair.com |
Η «Νέα Ολυμπιακή» κληρονόμησε πέρα από το όνομα, το εταιρικό λογότυπο, τα δικαιώματα προσγείωσης και την τεχνική βάση, αλλά μόνο μέρος του προσωπικού, που προσελήφθη υπό νέους όρους. Ακόμα, χρησιμοποιεί τον κώδικα IATA ΟΑ και τον κώδικα ICAO OAL, που κληρονόμησε από τις Ολυμπιακές Αερογραμμές.
Στις 6 Δεκεμβρίου 2009, η Olympic Air ανακοίνωσε ότι έχει επιλεγεί ως ο επίσημος μεταφορέας της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής για την περίοδο 2010 – 2012. Μέσω αυτής της χορηγίας, η Olympic Air είχε δεσμευθεί να παρέχει δωρεάν μεταφορά των ελληνικών αποστολών στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010 στο Βανκούβερ και το Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο. Στις 10 Δεκεμβρίου 2009, η εταιρεία ανακοίνωσε ότι το mobile check-in είναι τώρα διαθέσιμο για πτήσεις που αναχωρούν από το Αεροδρόμιο Αθηνών και η Ολυμπιακή είναι η πρώτη ελληνική αεροπορική εταιρία που προσφέρει αυτή την υπηρεσία. Στο πλαίσιο του προγράμματος εταιρικής ευθύνης, η Olympic Air ανακοίνωσε ότι θα δρομολογήσει ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα με τίτλο «Μια μέρα στο μουσείο», μεταφέροντας 3.500 μαθητές από την Κύπρο προς το νέο Μουσείο Ακρόπολης στην Αθήνα, ξεκινώντας από τις 29 Ιανουαρίου 2010.
Στις 22 Φεβρουαρίου 2010, η Ολυμπιακή και ο κύριος ανταγωνιστής της, Aegean Airlines, ανακοίνωσαν ότι έχουν καταλήξει σε συμφωνία για συγχώνευση, με σταδιακή κατάργηση του brand της Aegean υπέρ αυτού της Ολυμπιακής[2]. Η συγχώνευση αναμενόταν να ολοκληρωθεί στα τέλη του 2010, εφόσον εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού. Μετά από μια εις βάθος έρευνα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ανακοινώθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2011 πως η συγχώνευση έχει αποκλειστεί, επικαλούμενη λόγους ανταγωνισμού.
Τον Οκτώβριο του 2013 η επιτροπή ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης έδωσε τελικά την έγκρισή της για τη συγχώνευσή της με την Aegean Airlines. Στις 23 Οκτωβρίου 2013, ολοκληρώθηκε η εξαγορά του 100% των μετοχών της από την Aegean Airlines, καθιστώντας την Olympic Air θυγατρική της πρώτης. Ως θυγατρική της Aegean η Olympic Air χρησιμοποιεί την κοινή V.I.P αίθουσα και το κοινό πρόγραμμα τακτικών πελατών, καθώς και το Miles+Bonus με αυτή.
Στις 16 Σεπτεμβρίου 2008 η ελληνική Κυβέρνηση ανακοίνωσε μια μαζική αναδιάρθρωση των Ολυμπιακών Αερογραμμών, μέσω του σχεδίου «Πάνθεον Αερογραμμές» για να επαναλειτουργήσει η εταιρεία ως ιδιωτική. Η Πάνθεον θα λειτουργούσε παράλληλα με τις Ολυμπιακές Αερογραμμές μέχρι τον Απρίλιο του 2009, όταν οι Ολυμπιακές Αερογραμμές θα έπαυαν να λειτουργούν και η Πάνθεον θα αναλάμβανε τα περισσότερα δρομολόγια. Η Πάνθεον στη συνέχεια θα μετονομαζόταν σε σύμφωνα με την ταυτότητα της «Ολυμπιακής» και χρησιμοποιώντας το λογότυπο με τους έξι δακτύλιους. Η νέα Ολυμπιακή δεν θα ήταν ο νόμιμος διάδοχος των Ολυμπιακών Αερογραμμών, καθώς δε θα επαναπροσλάμβανε κανέναν πρώην εργαζόμενο απευθείας.
Τον Φεβρουάριο του 2009, υπήρξε μια διεθνής προσφορά για τη πώληση των τριών εταιρειών και των κεφαλαιών του ομίλου των Ολυμπιακών Αερογραμμών (Πτήσεις, Τεχνική Βάση, Υπηρεσίες Εδάφους) και το σχέδιο Πάνθεον κατέρρευσε, καθώς οι προτάσεις που κατατέθηκαν από τους υποψηφίους δεν κρίθηκαν ικανοποιητικές από την κυβέρνηση. Μετά την αποτυχία αυτής της προσπάθειας για πώληση, ο πρώην υπουργός Μεταφορών Κωστής Χατζηδάκης, προσκάλεσε οικονομικούς ομίλους να προχωρήσουν σε απευθείεας συζητήσεις για τη πώληση του ομίλου. Η πρώτη που ανταποκρίθηκε ήταν η Marfin Investment Group (MIG), η μεγαλύτερη επενδυτική εταιρεία στην Ελλάδα, καταθέτοντας μια πρόταση για εξαγορά των πτητικών λειτουργιών και τη τεχνική βάση του ομίλου. Επίσης, η Swissport κατέθεσε πρόταση για εξαγορά των υπηρεσιών εδάφους. Μετά από τρεις εβδομάδες διαπραγματεύσεων με την MIG, στις 4 Μαρτίου 2009, η Aegean Airlines και η ελληνοαμερικανική κοινοπραξία Chrysler Aviation, κατέθεσαν επίσης προτάσεις για την εξαγορά του ομίλου. Όμως, η πρόταση της Aegean Airlines δεν έγινε αποδεκτή, καθώς η νέα εταιρεία θα διαχειριζόταν το 95% των εσωτερικών πτήσεων, ενώ οι οικονομικοί σύμβουλοι της κυβέρνησης δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσουν αν η Chrysler Aviation ήταν σε οικονομική θέση να υποστηρίξει τη πρόταση της.
Στις 6 Μαρτίου 2009, ο υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης ανακοίνωσε τη πώληση των εταιριών πτητικών λειτουργιών και τεχνικής βάσης στην MIG. Οι διαπραγματεύσεις με τη Swissport συνεχίστηκαν για μια ακόμη εβδομάδα, για να διευκολυνθεί η εμπορική συμφωνία μεταξύ MIG και Swissport. Όμως, η συμφωνία δε προχώρησε και έτσι η MIG ανακοίνωσε πως θα αποκτήσει τις υπηρεσίες εδάφους της Ολυμπιακής.[3] Ως αποτέλεσμα, έπειτα από 35 χρόνια δημόσιας κτήσης και 10 χρόνια αποτυχημένων προσπαθειών πώλησης, η Ολυμπιακή έγινε ξανά ιδιωτική εταιρεία. Οι νέοι ιδιοκτήτες σχεδίασαν να διατηρήσουν τις 4.000 από τις 8.500 θέσεις εργασίας του Ομίλου.
Ως μέρος της συμφωνίας με το ελληνικό δημόσιο, η MIG απέκτησε τα κεφάλαια της «Πάνθεον», ορισμένες χρονοθυρίδες των Ολυμπιακών Αερογραμμών σε Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Παρίσι, Ρώμη, Φρανκφούρτη, Βρυξέλλες και Βουκουρέστι, καθώς και τα αποκλειστικά δικαιώματα της ονομασίας «Olympic» και το λογότυπο με τους έξι δακτύλιους. Απέκτησε επίσης το δικαίωμα χρήσης των δύο υποστέγων, την εμπορευματική μονάδα των Υπηρεσιών των Ολυμπιακών Αερογραμμών και άλλες υποδομές στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών για 25 χρόνια. Η νέα εταιρεία σχεδίασε να διατηρήσει μόνο το 65% των πτήσεων συγκριτικά με τις πτήσεις της Ολυμπιακής το καλοκαίρι του 2008, σε συμφωνία με οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά τη διάρκεια έγκρισης της πώλησης.[4] Επίσης έπρεπε να αποχωριστεί από το μονοπώλιο στις άγονες γραμμές και να τις μοιραστεί ισότιμα με άλλες ελληνικές αεροπορικές εταιρείες.[4]
Η Olympic Handling, όπως ονομάστηκε η νέα εταιρεία υπηρεσιών εδάφους, ξεκίνησε να λειτουργεί στις 29 Ιουνίου ακολουθούμενη από την νέα εταιρεία της τεχνικής βάσης, την Olymping Engineering και εν τέλει, στις 29 Σεπτεμβρίου, η νέα αεροπορική εταιρεία, επισήμως ονομασμένη ως Olympic Air.[3] Το νέο όνομα της εταιρείας παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια περιόδου κατάθεσης προσφορών για τον εκσυγχρονισμό και επανασχεδιασμό του λογοτύπου της νέας εταιρείας.[5] Αυτή η εκστρατεία ακολούθησε μια προηγούμενη που προσκάλεσε σχεδιαστές μόδας να καταθέσουν τα σχέδια τους για τις νέες στολές της εταιρείας. Σύντομα, μετά τη συμφωνία, η MIG ανακοίνωσε προσλήψεις προσωπικού γι τις τρεις νέες εταιρείες, καθώς και κατάθεση προσφορών για απόκτηση ή μίσθωση νέων αεροσκαφών.
Η Olympic Air παρήγγειλε 8 νέα αεροσκάφη τύπου Bombardier Q400 νέας γενιάς, κατά τη διάρκεια του Αεροπορικού σόου του Παρισιού το 2009, τέσσερα από τα οποία ήταν Q400 NextGen, τα οποία καλύπτουν εσωτερικές πτήσεις, αλλά και πτήσεις προς Βαλκάνια. Η παράδοση τους ξεκίνησε τον Ιούλιο 2009. Η OA κατέθεσε προτάσεις επιλογής για επιπλέον οκτώ αεροσκάφη του τύπου αυτού. Η Olympic μίσθωσε συνολικά 14 αεροσκάφη της σειράς Airbus A320 για την είσοδο της σε λειτουργία τον Σεπτέμβριο 2009 και σχεδίασε τη παραγγελία των δικών της αεροσκαφών είτε από την Airbus ή την Boeing σε σύντομο διάστημα.
Σε συνέντευξη τύπου στις 17 Σεπτεμβρίου 2009, ο πρόεδρος της MIG, Ανδρέας Βγενόπουλος, ανακοίνωσε συμφωνίες κοινού κωδικού πτήσεων, και δήλωσε πως η Olympic Air έχει σχέδια για εισχώρηση στη συμμαχία της SkyTeam στο μέλλον.[6] Ο Βγενόπουλος στη συνέχεια δήλωσε πως θέλει να μετατρέψει την εταιρεία σε περιφερειακό ηγέτη, και αργότερα, αν είναι δυνατόν, μια από τις μεγαλύτερες αεροπορικές εταιρείες στον κόσμο. Η Olympic Air σχεδίαζε να απασχολήσε περίπου 5,000 άτομα προσωπικού, μερικά από τα οποία προέρχονταν από τα 8.100 άτομα του πρώην κρατικού αερομεταφορέα, με νέα συμβόλαια. Επιπλέον, ο Βγενόπουλος δήλωσε, πως θα έδινε το δικαίωμα στο κράτος περιθώριο τριών μηνών για να επανακρατικοποιήσει την εταιρεία, αν το επιθυμεί.[6] Ο Βγενόπουλος επίσης δήλωσε πως μια νέα παραγγελία αεροσκαφών θα ανακοινωθεί σε σύντομο διάστημα ούτως ώστε να αντικατασταθούν τα αεροσκάφη των οποίων λήγει η μίσθωση.[7]
Κατά τη διάρκεια της τελετής για τη παρθενική πτήση στις 1 Οκτωβρίου 2009, ο πρόεδρος της MIG, Ανδρέας Βγενόπουλος, δήλωσε πως η Olympic Air διατηρεί ακόμη τα αποκλειστικά δικαιώματα στην ονομασία «Μακεδονικές Αερογραμμές», και σχεδιάζε την επαναλειτουργία της αεροπορικής εταιρείας ως θυγατρικής της Olympic Air.[8] Η νέα θυγατρική θα έχει ως βάση τη Θεσσαλονίκη, με σκοπό την εξυπηρέτηση του τουρισμού και της επιχειρηματικότητας της περιοχής. Η εταιρεία είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει τη λειτουργία της την άνοιξη του 2010.
Τον Οκτώβριο 2009, σε συνέντευξη στο ATWOnline, ο Διευθύνων Σύμβουλος Αντώνης Συμιγδαλάς δήλωσε πως η Olympic μετέφερε τότε περίπου 10.000 επιβάτες την μέρα, με ποσοστό 30% στην Ελλάδα. Ο Συμιγδαλάς, δήλωσε επίσης πως η νέα Olympic Air ήταν μικρότερη κατά 35% από τις παλαιές Ολυμπιακές Αερογραμμές, και πως η Olympic Air σχεδιάζει τις μακρινές της πτήσεις, εντός πλαισίου 12 μηνών. Σχετικά με τα κέρδη, ο Συμιγδαλάς δήλωσε πως εν μέσω της οικονομικής κατάστασης της περιόδου, ανέμενε κερδοφορία για την Olympic Air το 2012. Δήλωσε επιπλέον πως η επίγεια εξυπηρέτηση ήταν ήδη κερδοφόρα. Σε μια συνέντευξη στο Flight International, ο Συμιγδαλάς δήλωσε πως το ποσοστό της εγχώριας αγοράς για την Olympic Air αυξήθηκε στο 47% μέχρι τον Δεκέμβριο του 2009. Πρόσθεσε πως αν τα πράγματα πάνε καλά, προβλέπει κέρδη και το 2011.
Το 2011 η Olympic Air ανακοίνωσε την έναρξη υπηρεσίας premium economy στον στόλο της από αεροσκαφών Bombardier Q400 για τις εσωτερικές πτήσεις, και για ορισμένες διεθνείς, σε προσθήκη με την οικονομική κλάση.
Τον Φεβρουάριο 2010, έλαβαν χώρα αρχικές συζητήσεις για τη συνεργασία μεταξύ της Olympic Air και του κύριου ανταγωνιστή της, την Aegean Airlines, ενισχύοντας τις φήμες για μια πιθανή συγχώνευση. Στις 22 Φεβρουαρίου 2010, οι Olympic Air και Aegean Airlines ανακοίνωσαν πως συμφώνησαν να συγχωνευθούν.[9][10] Η νεοσυγχωνευθείσα εταιρεία θα είχε το όνομα και το λογότυπο της Olympic, μετά από μια μεταβατική περίοδο στην κατά την οποία και τα δύο ονόματα θα λειτουργούσαν παράλληλα.[9] Η ονομασία της Aegean θα έπαυε να υπάρχει με το πέρας της μεταβατικής περιόδου. Επιπλέον οι εταιρείες εξυπηρέτησης εδάφους, και τεχνική βάσης θα γινόταν 100% θυγατρικές της νέας εταιρείας.[9]
Η ιδιοκτήτρια εταιρεία της Olympic Air, Marfin Investment Group, και η πλειοψηφούσα ιδιοκτήτρια εταιρεία της Aegean, ο Όμιλος Βασιλάκη, θα είχαν ίσο ποσοστό ιδιοκτησίας 26,6% σε ενοποιημένη οντότητα, ενώ οι όμιλοι Messrs Λασκαρίδη, Β. Κωνσταντακόπουλος, G. David και Λ. Ιωάννου μαζί με τη Τράπεζα Πειραιώς θα είχαν συμμετοχή στο υπόλοιπο 46,8% της νέας εταιρείας, κάτι που έδινε στην Aegean συνολικό ποσοστό 73,4% στη νέα εταιρεία.[11] Ανακοινώθηκε επίσης πως η νέα εταιρεία θα εισαγόταν στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών.[9] Η απόφαση σχετικά με τη συγχώνευση αναμενόταν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου 2010.
Σύμφωνα με δελτία τύπου από την Aegean και τη MIG, ο πρόεδρος της Aegean Θεόδωρος Βασιλάκης και ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Olympic Ανδρέας Βγενόπουλος αναμενόταν να ηγηθούν της εταιρείας. Ο Βασιλάκης δήλωσε πως η συγχώνευση έγινε με βάση τα μεγέθη των ανταγωνιστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κάτι που έκανε αναγκαίο το γεγονός της συγχώνευσης των δύο κύριων αεροπορικών εταιρειών της Ελλάδας, για τη δημιουργία μιας «εθνικής εταιρείας» με διευρυμένη παρουσία στην Ευρωπαϊκή αγορά αλλά και στην κάλυψη των πλέον απόμακρων ελληνικών νησιών. Ο Βγενόπουλος πρόσθεσε πως η συγχώνευση θα εξασφάλιζε και θα ενδυνάμωνε το όνομα της Ολυμπιακής, ένα αναπόσπαστο τμήμα της ελληνικής παράδοσης.
Κατά τη διάρκεια της συγχώνευσης, η Aegean βρισκόταν στη διαδικασία εισχώρησης ως πλήρους μέλους στη συμμαχία Star Alliance,[9] ενώ η Olympic Air ενίσχυε τους δεσμούς με τη συμμαχία SkyTeam πρό της συγχώνευσης. Παρ' αυτά, ανακοινώθηκε πως η διαδικασία εισχώρησης της Aegean στην Star Alliance θα συνεχιστεί κανονικά με τις εταιρείες να εργάζονται για να εξασφαλίσουν μια ομαλή μετάβαση της συγχωνευθείσας εταιρείας στην συμμαχία Star Alliance. Στη τελετή καλωσορίσματος της Aegean στη Star Alliance στις 30 Ιουνίου 2010, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Star Alliance, Jaan Albrecht, ανακοίνωσε πως μελλοντικά η διευρυμένη εταιρεία θα είναι ένα πλήρες μέλος της Star Alliance εφ' όσον η διαδικασία εγκριθεί.[12]
Μετά από την αρχική αναθεώρηση της συγχώνευσης στις 30 Ιουλίου 2010 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού εξέφρασε αμφιβολίες για το αν η συγχωνευμένη εταιρεία θα καλύπτει τους όρους ανταγωνισμού, αναφέροντας «σοβαρές ανησυχίες ανταγωνισμού» συγκεκριμένα στην εσωτερική αγορά αλλά και σε ορισμένα διεθνή δρομολόγια.[13] Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δήλωσε επιπλέον πως είχε «σοβαρές αμφιβολίες» εάν η συγχωνευθείσα εταιρεία θα κάλυπτε τις απαιτήσεις σχετικά με την εξυπηρέτηση εδάφους στα ελληνικά αεροδρόμια καθώς και με τα δρομολόγια άγονης γραμμής, τα οποία θα έφερναν μαζί «τους δύο πιο δυνατούς και οικονομικά ισχυρούς ενδιαφερόμενους» των άγονων δρομολογίων. Η επιτροπή αποφάσισε να ανοίξει μια εις βάθος έρευνα 90 ημερών σχετικά με τη προτεινόμενη συγχώνευση, έτσι ώστε να αναλύσει τις επιπτώσεις της συνεργασίας αυτής. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναμενόταν να δώσει τη τελική της απόφαση έως στις 7 Δεκεμβρίου 2010. Σε συνέντευξη στο Air Transport World τον Αύγουστο 2010, ο Δημήτρης Γερογιάννης, διευθύνων σύμβουλος της Aegean Airlines, δήλωσε πως κύριος στόχος τους ήταν η επίτευξη της συγχώνευσης.[14] Επίσης, πρόσθεσε πως η συγχώνευση με την Olympic Air είναι ένα ζωτικό θέμα, το οποίο οδηγείται από την «οικονομική πραγματικότητα".[14] Ο Γερογιάννης ισχυρίστηκε πως η Ελλάδα δε μπορεί να συντηρήσει δύο πλήρεις αεροπορικές εταιρείες, δίνοντας ως παράδειγμα άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.[14] Αργότερα τον ίδιο μήνα, η Aegean ανακοίνωσε τις πρώτες ζημίες της μετά από χρόνια, δηλώνοντας την επείγουσα ανάγκη της συγχώνευσης την ίδια στιγμή που και οι δύο εταιρείες προγραμμάτιζαν περικοπές.[15]
Παρόλο το όριο της 7ης Δεκεμβρίου 2010, οι Olympic και Aegean ήλπιζαν για απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης νωρίτερα.[15] Οι δύο αεροπορικές εταιρείες ανάμεναν να παραδώσουν όλα τα στοιχεία και έγγραφα στην Ευρωπαϊκή Ένωση όπως τους ζητήθηκε μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου 2010.[15] Οι Olympic και Aegean ήλπιζαν σε μια νωρίτερη απόφαση έτσι ώστε να συγχρονίσουν τα δρομολόγια πτήσεων τους για το 2011, ιδανικά μέχρι το Νοέμβριο 2010, για να καρπωθούν τα οφέλη και τις συνέργειες της συγχώνευσης όσο το δυνατόν συντομότερα.[15] Οι εταιρείες ισχυρίστηκαν πως αν η απόφαση λαμβανόταν αργότερα θα τις έπληττε οικονομικά αλλά και ανταγωνιστικά προς άλλες αεροπορικές εταιρείες, και θα καθυστερούσαν τα πλήρη οφέλη της συγχώνευσης μέχρι το 2012.[15]
Στις 24 Σεπτεμβρίου 2010, ανακοινώθηκε πως η Olympic Air κέρδισε τη δεύτερη θέση στο βραβείο Αεροπορική Εταιρεία της χρονιάς της Ευρωπαϊκής Ένωσης Περιφερειακών Αεροπορικών Εταιρειών για το 2010/2011. Η Olympic επιβραβεύθηκε για τη λειτουργία 190 πτήσεων καθημερινά εντός δύο μηνών από την έναρξη λειτουργίας της, παρ' όλο που επαναλειτούργησε εν μέσω ισχυρής οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα και με βεβαρυμένο παρελθόν. Επίσης, αναφέρθηκε πως η λειτουργία της εταιρείας έφερε την Aegean Airlines στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ώστε να γίνει η συγχώνευση, σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Στις 21 Οκτωβρίου 2010, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε πως θα καθυστερήσει την απόφαση για τη συγχώνευση μέχρι τις 12 Ιανουαρίου 2011.[16][17] Ο Επίτροπος Χοακίν Αλμούνια ανέφερε δυσκολίες κυρίως με το γεγονός πως οι δύο εταιρείες εξυπηρετούν αποκλειστικά ολόκληρη την εγχώρια αγορά της Ελλάδας.[16] Αν και δε δώθηκε συγκεκριμένη αιτιολογία σχετικα με την καθυστέρηση, σύμφωνα με δημοσιεύματα, η επιτροπή καθυστερεί τυπικά τις αποφάσεις της για να δώσει ευκαιρία στην εταιρεία να εξομαλύνουν τις ανησυχίες.[16] Στις 17 Νοεμβρίου 2010, ο Επίτροπος Χοακίν Αλμούνια επιβεβαίωσε πως ακόμη οι δύο εταιρείες αντιμετωπίζουν δυσκολίες στις προσπάθειες τους να υπερκεράσουν τα προβλήματα αξιοπιστίας σχετικά με τη συγχώνευση, αλλά δήλωσαν πως έχουν ακόμη εβδομάδες μπροστά τους για να βρουν μια λύση μέχρι τη προγραμματισμένη απόφαση στις 12 Ιανουαρίου 2011.[18][19] Στις 10 Δεκεμβρίου 2010, ανακοινώθηκε στα ελληνικά μέσα πως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μετέφερε την ημερομηνία απόφασης αργότερα, με τη νέα ημερομηνία να τίθεται στις 2 Φεβρουαρίου 2011.[20]
Στις 26 Ιανουαρίου 2011, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπλόκαρε την συγχώνευση μεταξύ των δύο αεροπορικών εταιρειών, αναφέροντας παραβιάσεις ανταγωνισμού.[21][22][23] Η επιτροπή δήλωσε πως η συγχώνευση θα δημιοργούσε μονοπωλιακές συνθήκες στην αεροπορική αγορά της Ελλάδας, με τη νέα εταιρεία να ελέγχει πλέον του 90% της εγχώριας κίνησης. Η Ευρωπαική Επιτροπή, πρόσθεσε πως η συγχώνευση θα είχε ως αποτέλεσμα υψηλότερες τιμές εισητηρίων για τους 4 από τους 6 εκατομμύρια Έλληνες και Ευρωπαίους επιβάτες που πετούν από τη Αθήνα κάθε χρόνο,[21] χωρίς να υπάρχουν ρεαλιστικές προοπτικές πως η νέα εταιρεία θα διατηρούσε τις τιμές στα επίπεδα προ συγχώνευσης.[23] Επιπλέον, ο επίτροπος Χοακίν Αλμούνια δήλωσε πως η συγχώνευση θα οδηγούσε σε υψηλότερες τιμές και χαμηλότερη ποιότητα υπηρεσιών για τους Έλληνες και τους τουρίστες που ταξιδεύουν από την Αθήνα στα νησιά, όπου η νέα εταιρεία θα είχε σχεδόν πλήρη κυριαρχία μεταξύ Αθήνας και Θεσσαλονίκης, και μεταξύ της πρωτεύουσας και οκτώ αεροδρομίων νησιών.[22][24] Και οι δύο μεταφορείς πρόσφεραν προτάσεις ως προσπάθεια να απαλύνουν τις ανησυχίες, όμως η Ευρωπαϊκή Ένωση πίστευε πως δεν ήταν αρκετές για να διαφυλάξουν τους επιβάτες επαρκώς.[22] Μια από τις προτάσεις των εταιρειών ήταν, η προσφορά χρονοθυρίδων στα Ελληνικά αεροδρόμια, όμως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαπίστωσε πως δεν υπάρχει συμφώρηση στα Ελληνικά αεροδρόμια ανάλογη με άλλα Ευρωπαϊκά αεροδρόμια, όπως σε προηγούμενες συγχωνεύσεις που πραγματοποιήθηκαν.[21]
Ο επίτροπος ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης Χοακίν Αλμούνια ανέφερε πως θα αποκτούσαν την έγκριση αν προσφερόταν να πωλήσουν μέρος του στόλου τους σε έναν πθανό ανταγωνιστή, ή αν θα επέτρεπαν σε μια άλλη αεροπορική εταιρεία να χρησιμοποιήσει τις ονομασίες τους, σύμφωνα με τις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Aegean Airlines έκρινε τη πρόταση για την ονομασία απαράδεκτη με τον αντιπρόεδρο της Ευτύχιο Βασιλάκη να δηλώνει πως οι ονομασίες έχουν τεράστια αξία για την οποία και οι δύο εταιρείες δούλεψαν σκληρά. Επιπλέον, ο Βασιλάκης δήλωσε πως η πρόταση για την ονομασία και τον στόλο, δεν είχε προηγούμενο στην ιστορία των αεροπορικών συγχωνεύσεων.[25]
Μετά από αλλαγή στη διοίκηση της, στις 2 Μαρτίου 2011, η Olympic Air ανακοίνωσε πως θα κάνει έφεση στην απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης μαζί με την Aegean Airlines, και επίσης ανακοίνωσε αλλαγές στο δίκτυο δρομολογίων ως μέρος της στρατηγικής μεταρρύθμισης, η οποία περιελάμβανε διακοπή των περισσότερων δρομολογίων προς τη Δυτική Ευρώπη και προσθήκες στα εγχώρια και περιφερειακά δρομολόγια.[26]
Στις 21 Οκτωβρίου 2012, η Aegean Airlines ανακοίνωσε πως έκανε προσφορά για την απόκτηση της Olympic Air ύψους 75 εκατομμυρίων €, και ανέμενε την έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.[27] Αντιθέτως με τη προσπάθεια συγχώνευσης, οι δύο μεταφορείς θα εξακολουθήσουν να λειτουργούν με ξεχωριστή ονομασία μετά από την απόκτηση από τη Aegean.[28] Ως μέρος της συμφωνίας, η Aegean Airlines πλήρωσε στην Olympic Air 20 εκατομμύρια € εκ των προτέρων.[29] Εάν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν ενέκρινε τη συμφωνία, η Olympic Air θα διατηρούσε τα χρήματα, με την Aegean να έχει στην κατοχή της ποσοστό 17% στην εταιρεία.[29]
Πηγές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ανέφεραν πως η δεύτερη προσπάθεια εξαγοράς της Olympic Air από την Aegean Airlines, θα γινόταν δεκτή από την Επιτροπή. Έγινε κατανοητό πως η Olympic Air θα οδηγούνταν σε χρεοκοπία, εάν οι διαδικασίες συγχώνευσης δεν προχωρούσαν.[30]
Η εξαγορά εγκρίθηκε από τη Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 9 Οκτωβρίου 2013.[31]
Από 23 Οκτωβρίου 2013, είναι μια θυγατρική εταιρεία της Aegean Airlines, με όλες τις πτήσεις εσωτερικού να διατηρούν τον κωδικό της Olympic Air.[32] Εκτελεί δρομολόγια εξωτερικού για λογαριασμό της μητρικής Aegean Airlines ενώ και η Aegean πραγματοποιεί δρομολόγια για την Olympic Air.
Η Olympic Air διαθέτει στόλο, ο οποίος αποτελείται από 16 αεροσκάφη, εκ των οποίων 2 Dash 8-100, 3 ATR 42-600 και 11 ATR 72-600 .
Τα αεροσκάφη τύπου ATR ανταποκρίνονται στις επιχειρησιακές προκλήσεις των ελληνικών αεροδρομίων, αλλά και στις σύντομες πτήσεις του δικτύου εσωτερικού. Εκτελούν κυρίως πτήσεις εσωτερικού αλλά και κοντινές πτήσεις εξωτερικού όπως το Σαράγεβο, τα Σκόπια και την Ποντγκόριτσα.
Το Dash 8-100[33] εκτελεί δρομολόγια σε αεροδρόμια εσωτερικού με μικρού μήκους διάδρομο. Συγκεκριμένα, αποτελεί έναν από τους λίγους τύπους κατάλληλους για να εξυπηρετήσει το αεροδρόμιο του Καστελορίζου.
Αεροσκάφος | Αριθμός | Σε παραγγελία | Επιβάτες | Σημειώσεις | Παρ. |
---|---|---|---|---|---|
ATR 42-600 | 3 | — | 46/48 | [35] | |
ATR 72-600 | 12 | — | 72 | [36] | |
DHC Dash 8-100 | 2 | — | 37 | [37] | |
Σύνολο | 17 | 0 |
Αεροσκάφος | Αριθμός | Χρ. Περίοδος | Επιβάτες | Σημειώσεις |
---|---|---|---|---|
Airbus A319-100 | 8 | 2009–2014 | 138 | |
Airbus A320-200 | 9 | 2009–2013 | 168 | |
DHC Dash 8-Q400 | 10 | 2009–2022 | 78 |
Το τρέχον δίκτυο της Olympic Air είναι το εξής:
Το δίκτυο εσωτερικού περιλαμβάνει τα εξής δρομολόγια από/προς Αθήνα για Ζάκυνθο, Ικαρία, Κάρπαθο, Κύθηρα, Λέρο, Μήλο, Νάξο, Πάρο, Σητεία, Σκιάθο και Σκύρο ενώ από/προς Θεσσαλονίκη για Ικαρία, Λήμνο, Σάμο και Χίο και από/προς τη Ρόδο για Κάρπαθο, Κάσο, Καστελόριζο και Σητεία.
Παράλληλα εκτελεί πτήσεις στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια για λογαριασμό της Aegean.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.