στρατηγικό βομβαρδιστικό From Wikipedia, the free encyclopedia
Το Northrop Grumman B-2 Spirit (γνωστό και ως Stealth Bomber) είναι ένα Αμερικανικό στρατηγικό βομβαρδιστικό αεροσκάφος, το οποίο διαθέτει τεχνολογία χαμηλής παρατηρησιμότητας (stealth) και έχει σχεδιαστεί να διεισδύει σε πυκνές αντιαεροπορικές άμυνες ενώ είναι σε θέση να μεταφέρει συμβατικά και πυρηνικά όπλα. Το βομβαρδιστικό έχει πλήρωμα δύο πιλοτών και μπορεί να μεταφέρει έως και ογδόντα βόμβες των 500 λιβρών (230 κιλά) κλάσης JDAM GPS, ή δεκαέξι B83 πυρηνικές βόμβες των 2.400 λιβρών (1.100 κιλά). Το Β-2 είναι τα μόνο stealth αεροσκάφος που μπορεί να μεταφέρει μεγάλο φορτίο όπλων αέρος-επιφανείας.
B-2 Spirit | |
---|---|
![]() | |
Τύπος | Στελθ Στρατηγικό βομβαρδιστικό |
Κατασκευαστής | Northrop Corporation Northrop Grumman |
Χώρα προέλευσης | ΗΠΑ |
Παρθενική πτήση | 17 Ιουλίου 1989 |
Πρώτη παρουσίαση | Απρίλιος 1997 |
Κατάσταση | Σε υπηρεσία |
Κύριος χειριστής | Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία |
Μονάδες που παρήχθησαν | 21[1][2] |
Κόστος προγράμματος | US$44.75 δισ. (μέχρι το 2004)[3] |
Κόστος μονάδας | $737 εκατομμύρια[3] |
Η ανάπτυξή του αρχικά ξεκίνησε με το πρόγραμμα "Advanced Technology Bomber" (ATB) κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Κάρτερ, και η απόδοσή του ήταν ένας από τους λόγους για την ακύρωση του υπέρ του Β-1 Lancer. Το πρόγραμμα ATB συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της διοίκησης Ρίγκαν, αλλά οι ανησυχίες για τις καθυστερήσεις στην παρουσίασή του οδήγησε στην αποκατάσταση του προγράμματος Β-1. Το κόστος του προγράμματος αυξήθηκε σε όλη την ανάπτυξη. Σχεδιασμένο και κατασκευασμένο από την Northrop Grumman με βοήθεια από την Boeing, το κόστος κάθε αεροσκάφους κατά μέσο όρο σε δολάρια ΗΠΑ ήταν 737.000.000 (δολάρια του 1997).[3] Το σύνολο προμηθειών κόστισε κατά μέσο όρο 929 εκατομμύρια δολάρια ανά αεροσκάφος, το οποίο περιλαμβάνει ανταλλακτικά, εξοπλισμό, μετασκευή και υποστήριξη λογισμικού.[3] Το συνολικό κόστος του προγράμματος, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης, της αεροναυπηγικής και τις δοκιμές, κόστισε κατά μέσο όρο 2.1 δισεκατομμύρια αμερικανικά δολάρια ανά αεροσκάφος το 1997.[3]
Λόγω του σημαντικού συνολικού κόστους, το πρόγραμμα ήταν αμφιλεγόμενο στο Κογκρέσο των ΗΠΑ και μεταξύ του Διακλαδικού Αρχηγών Επιτελείων (Joint Chiefs of Staff). Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου στο τελευταίο μέρος της δεκαετίας του 1980 μείωσε δραματικά την ανάγκη για το αεροσκάφος, το οποίο σχεδιάστηκε με την πρόθεση να διεισδύσει στον σοβιετικό εναέριο χώρο και να επιτεθεί σε στόχους υψηλής αξίας. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και του 1990, το Κογκρέσο μείωσε αρχικά τα σχέδια για την αγορά 132 βομβαρδιστικών σε 21. Το 2008, ένα Β-2 καταστράφηκε σε μια συντριβή λίγο μετά την απογείωση, ενώ το πλήρωμα εκτινάχθηκε με ασφάλεια.[4] Συνολικά 20 B-2S παραμένουν στην υπηρεσία της Πολεμικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το Β-2 είναι ικανό για επιθετικές αποστολές όλων των υψόμετρων έως 50.000 πόδια (15,200 m), με μια εμβέλεια πάνω από 6.000 ναυτικά μίλια (11,100 χιλιόμετρα) χωρίς ανεφοδιασμό και πάνω από 10.000 ναυτικά μίλια με ένα ανεφοδιασμό. Αν και αρχικά είχε σχεδιαστεί κυρίως ως πυρηνικό βομβαρδιστικό, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε μάχη για να ρίξει συμβατικές βόμβες στη Σερβία κατά τη διάρκεια του πολέμου του Κοσσυφοπεδίου το 1999, και η χρήση του συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια των πολέμων στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.
Η Αμερικανική Αεροπορία στοχεύει στο να αντικαταστήσει μεσοπρόθεσμα το σύνολο των B-2 που βρίσκονται σε υπηρεσία με το νέο στελθ βομβαρδιστικό B-21 που έχει αναπτύξει και πάλι η Northrop Grumman και παρουσιάστηκε τον Δεκέμβριο του 2022.[5]
Το B-2 Spirit αναπτύχθηκε για να αναλάβει ζωτικής σημασίας αποστολές διείσδυσης της USAF, και είναι σε θέση να ταξιδεύει βαθιά στο εχθρικό έδαφος για την εκτόξευση των πυρομαχικών του, που μπορεί να περιλαμβάνουν πυρηνικά όπλα. [6] Ο σχεδιασμός του Β-2 ακολουθεί την τεχνολογία της ιπτάμενης πτέρυγας και δεν έχει άτρακτο ή ουρά[6] Η ανάμειξη των τεχνολογιών χαμηλής παρατηρησιμότητας με την υψηλή αεροδυναμική απόδοση του και το μεγάλο ωφέλιμο φορτίο δίνει στο Β-2 σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με τα προηγούμενα βομβαρδιστικά. Η χαμηλή παρατηρητικότητα του παρέχει μια μεγαλύτερη ελευθερία δράσης σε μεγάλα υψόμετρα, αυξάνοντας έτσι το εύρος και το πεδίο όψης για τους αισθητήρες του. Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ αναφέρει την εμβέλειά του στα περίπου 6.000 ναυτικά μίλια (11.000 χιλιόμετρα)[7]
Λόγω των πολύπλοκων χαρακτηριστικών της πτήσης του αεροσκάφους και τις απαιτήσεις σχεδιασμού για τη διατήρηση πολύ χαμηλής ορατότητας σε πολλαπλά μέσα ανίχνευσης, τόσο για την ανάπτυξη και την κατασκευή του Β-2 απαιτήθηκε πρωτοποριακή χρήση κατασκευαστικών τεχνολογιών και σχεδιασμών μέσω υπολογιστή.[6][8] Η Northrop Grumman είναι κύριος ανάδοχος του Β-2 ενώ άλλοι υπεργολάβοι περιλαμβάνουν την Boeing, Raytheon (πρώην Hughes Aircraft), την GE και Vought Aircraft. Το Β-2 μοιάζει με τα προηγούμενα αεροσκάφη της Northrop, το YB-35 και YB- 49, και τα δύο βομβαρδιστικά που είχαν ακυρωθεί ενώ ήταν σε ανάπτυξη στις αρχές του 1950,[9] φημολογούμενα για πολιτικούς λόγους.[10]
Το Β-2 έχει πλήρωμα των δύο: ένας πιλότος στο αριστερό κάθισμα, και ο διοικητής της αποστολής στα δεξιά, ενώ έχει διατάξεις και για ένα τρίτο μέλος πληρώματος εάν απαιτείται.[11] Για λόγους σύγκρισης, το B-1Β έχει πλήρωμα των τεσσάρων και το Β-52 έχει πλήρωμα των πέντε. Το Β-2 είναι ιδιαίτερα αυτοματοποιημένο και σε αντίθεση με τα περισσότερα διθέσια αεροσκάφη, ένα μέλος του πληρώματος μπορεί να κοιμηθεί, να χρησιμοποιήσει μια τουαλέτα ή να ετοιμάσει ένα ζεστό γεύμα ενώ το άλλο μέλος παρατηρεί το αεροσκάφος; διεξήχθη εκτεταμένη έρευνα του κύκλου του ύπνου και κόπωσης για την βελτίωση των επιδόσεων του πληρώματος στις μεγάλες αποστολές .[12][13]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.