Άγγλος τραγουδιστής From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο Τζον Τζοσεφ Λίντον (γεννημένος στις 31 Ιανουαρίου 1956), επίσης γνωστός με το όνομα Johnny Rotten, είναι τραγουδιστής, τραγουδοποιός και μουσικός. Είναι ο πιό γνωστός τραγουδιστής της βρετανικής πανκ μπάντας του Sex Pistols, που ήταν από το 1975 μέχρι το 1978, και πάλι για διάφορες επανενώσεις κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 90' και του 00'. Είναι επίσης ο τραγουδιστής της post-punk μπάντας Public Image Ltd (PiL), την οποία ίδρυσε το 1978 έως το 1993 και πάλι από το 2009.
Τζον Λίντον | |
---|---|
![]() | |
Γενικές πληροφορίες | |
Όνομα στη μητρική γλώσσα | John Lydon (Αγγλικά)[1] |
Γέννηση | 31 Ιανουαρίου 1956[2][3][4] Χολογουέι[5][6][7] |
Κατοικία | Λονδίνο |
Ψευδώνυμο | Johnny Rotten |
Χώρα πολιτογράφησης | Ιρλανδία[8] |
Εκπαίδευση και γλώσσες | |
Ομιλούμενες γλώσσες | Αγγλικά[9][10] |
Σπουδές | Westminster Kingsway College |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | τραγουδιστής-τραγουδοποιός[11][12][13] τηλεοπτικός παρουσιαστής[14] ηθοποιός στιχουργός τραγουδιστής μουσικός παραγωγός[15][16][17] |
Επηρεάστηκε από | Άλις Κούπερ |
Περίοδος ακμής | 1975 |
Οικογένεια | |
Σύζυγος | Nora Forster (1979–2023)[18] |
Ιστότοπος | |
www | |
![]() | |
Ειλικρινής προσωπικότητα, η επαναστατική εικόνα και το στυλ της μόδας του Lydon οδήγησαν στο να του ζητηθεί να γίνει ο τραγουδιστής του Sex Pistols από τον Μάνατζερ του συγκροτήματος Malcolm McLaren. Με τους Sex Pistols έγραψε singles όπως «Anarchy in the UK», «God Save the Queen», «Pretty Vacant» και «Holidays in the Sun», το περιεχόμενο των οποίων κατακλύζει αυτό που ένας σχολιαστής περιέγραψε ως «ξέσπασμα της ηθικής με βάση το ποπ» στη Βρετανία.[19] Η μπάντα σκανδαλίζεται σε μεγάλο μέρος των μέσων μαζικής ενημέρωσης και η Lydon θεωρήθηκε ως η κορυφαία μορφή του αναδυόμενου κινήματος punk.[20] Λόγω των αμφιλεγόμενων στίχων τους και της κατάχρησης εκείνης της εποχής, θεωρούνται ως μία από τις σημαντικότερες πράξεις στην ιστορία της λαϊκής μουσικής.[21][22]
—John Lydon (2013)[23]
Ο Τζον Λίντον γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 31 Ιανουαρίου 1956.[24] Οι γονείς του, Eileen Lydia (née Barry)[25] και ο John Christopher Lydon, ήταν μετανάστες από την Ιρλανδία που μετακόμισαν σε διαμέρισμα δύο δωματίων στο Benwell Road, στην περιοχή Holloway του βόρειου Λονδίνου. Το διαμέρισμα είναι δίπλα στο Highbury Stadium, το πρώην σπίτι του ποδοσφαιρικού συλλόγου της Premier League Arsenal FC, του οποίου ο Λίντον ήταν ένας άπληστος από την ηλικία των τεσσάρων.[26] Την εποχή εκείνη η περιοχή ήταν σε μεγάλο βαθμό φτωχή, με υψηλό ποσοστό εγκληματικότητας και πληθυσμό που αποτελούσε κυρίως ιρλανδικό και τζαμαϊκανό λαό της εργατικής τάξης. Ο Λίντον πέρασε καλοκαιρινές διακοπές στην μητρική πόλη του Cork County, όπου υπέστη ονομασία που ζητούσε αγγλική προφορά, μια προκατάληψη που ισχυρίζεται ότι εξακολουθεί να λαμβάνει σήμερα, παρόλο που ταξιδεύει κάτω από ιρλανδικό διαβατήριο.[27]
Το 1975, Ο Λίντον συγκαταλεγόταν σε μια ομάδα νεαρών, που έκλεβαν τακτικά τον Malcolm McLaren και το κατάστημα ειδών ένδυσης φετίχ της Vivienne Westwood SEX. Ο McLaren είχε επιστρέψει από ένα σύντομο χρονικό διάστημα που ταξίδευε με την αμερικανική πρωτοπνούκη μπάντα των New York Dolls και εργάστηκε για την προώθηση μιας νέας μπάντας που σχηματίστηκε από τον Steve Jones, τον Glen Matlock και τον Paul Cook που ονόμαζαν Sex Pistols. Η McLaren εντυπωσιάστηκε από την αίσθηση του στιλ του Lydon και την ιδιαίτερη αίσθηση του στυλ, ιδιαίτερα τα πορτοκαλί του μαλλιά και το τροποποιημένο T-shirt του Pink Floyd (με τα μάτια των μελών της μπάντας να είναι χαραγμένα και τα λόγια μου Hate scrawled σε στυλό πάνω από το λογότυπο της μπάντας). Αφού τραγουδούσε άψογα το «Im eighteen» του Alice Cooper με την συνοδεία του jukebox του καταστήματος, ο Λίντον επιλέχθηκε ως frontman του συγκροτήματος.[28] Το 1977, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το «God Save the Queen» κατά τη διάρκεια της εβδομάδας του Silver Jubilee της Βασίλισσας Ελισάβετ Β '. Εκείνη την εποχή, τον Αύγουστο του 1977, η Λίντον σχολίασε: «Γυρίστε το άλλο μάγουλο πολύ συχνά και παίρνετε ένα ξυράφι μέσα από αυτό.»[29]
Ο Λίντον ενδιαφέρθηκε για την DUB μουσική. Ο McLaren λέγεται ότι είχε αναστατωθεί όταν ο Λίντον αποκάλυψε, κατά τη διάρκεια μιας ραδιοφωνικής συνέντευξης, ότι οι επιρροές του περιελάμβαναν οι Magma, Can, Captain Beefheart και Generator Van der Graaf.[30] Έγιναν εντάσεις μεταξύ του Lydon και του μπασίστα Glen Matlock. Οι λόγοι γι 'αυτό είναι αμφισβητούμενοι, αλλά ο Lydon ισχυρίστηκε στην αυτοβιογραφία του ότι πίστευε ότι ο Matlock ήταν πολύ άσπρος και μεσαίος και ότι ο Matlock «πάντα πήγαινε για ωραία πράγματα όπως οι Beatles». Ο Matlock δήλωσε στη δική του αυτοβιογραφία ότι η πλειονότητα της έντασης στο συγκρότημα, και μεταξύ του ίδιου και του Lydon, ενορχηστρώθηκε από τον McLaren. Ο Matlock εγκατέλειψε και ως αντικαταστάτης, ο Lydon πρότεινε τον φίλο από το σχολείο John Simon Ritchie, ποιο γνωστός ως Sid Vicious. Παρόλο που ο Ritchie ήταν ένας ανίκανος μπασίστας, ο McLaren συμφώνησε ότι είχε την εμφάνιση που ήθελε η μπάντα: χλωμό, αδύνατο, αγκαθωτό, με σχισμένα ρούχα και μια διαρκή φρίκη. Το 1977, το Sex Pistols κυκλοφόρησε το μοναδικό και εξαιρετικά επιρροή άλμπουμ στο studio τους Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols.
Ο Lydon νυμφεύτηκε τη Νόρα Φόρστερ (Nora Forster), εκδοτική κληρονόμο από τη Γερμανία, το 1979.[31] Ήταν ο πατριός της κόρης του Forster, Ari Up, η οποία ήταν ο ηγέτης στην post-punk μπάντα The Slits μέχρι το θάνατό της το 2010. Το 2000, η Lydon και η Nora έγιναν νόμιμοι κηδεμόνες των δίδυμων εφήβων αγοριών της Ari · όπως εξήγησε o Lydon «[η Ari] τους άφηνε να τρέξουν ελεύθεροι. Δεν μπορούσαν να διαβάσουν, να γράψουν ή να σχηματίσουν κατάλληλες προτάσεις. Μια μέρα η Ari είπε ότι δεν μπορούσε να τα αντιμετωπίσει πια. Πρότεινα ότι ήρθαν σε εμάς επειδή δεν τους είχα εγκαταλείψει. Μας έδωσαν την κόλαση, αλλά μου άρεσε να έχω παιδιά γύρω.»[32] Το 2010, έγιναν φύλακες του τρίτου παιδιού της Άρι, Wilton.[33] Ο Λίντον και ο Φόρστερ ζουν κυρίως στη Βενετία της Καλιφόρνια, όπου διαμένουν από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, αλλά διατηρούν κατοικία στο Λονδίνο.[34] Το 2018, η Lydon αποκάλυψε ότι η Forster ήταν στα μέσα στάδια της νόσου του Alzheimer.[35]