From Wikipedia, the free encyclopedia
Το ναυτικό μίλι (αγγλ. Nautical mile) είναι μονάδα μέτρησης της απόστασης σε αέρα, ξηρά και θάλασσα, με χρήση όμως, πρωτίστως στη ναυσιπλοΐα,[1] και για τον ορισμό των χωρικών υδάτων.[2] Ιστορικά, ορίζεται ως ένα λεπτό (το ένα εξηκοστό της μοίρας ή 1/60) του γεωγραφικού πλάτους κατά μήκος κάθε γραμμής του γεωγραφικού μήκους. Tο ναυτικό μίλι ισοδυναμεί ακριβώς με 1.852 μέτρα. Το ναυτικό μίλι έιναι ίσο με 10 Αττικά στάδια (185 m). [3]Η παράγωγη μονάδα μέτρησης της ταχύτητας είναι ο κόμβος (knot), ένα ναυτικό μίλι ανά ώρα.
Δεν υπάρχει ένα διεθνώς εγκεκριμένο σύμβολο για το ναυτικό μίλι και υπάρχουν διάφορα σύμβολα σε χρήση.[4]
Η λέξη μίλι προέρχεται από τη λατινική λέξη που σημαίνει "χίλια βήματα", mille passus. Η πλοήγηση στη θάλασσα γινόταν με το μάτι[11] μέχρι το 1500 περίπου, όταν άρχισαν να αναπτύσσονται τα πρώτα όργανα ναυσιπλοΐας και οι χαρτογράφοι ξεκίνησαν να χρησιμοποιούν ένα σύστημα συντεταγμένων με παράλληλους κύκλους για το γεωγραφικό πλάτος και μεσημβρινούς για το γεωγραφικό μήκος.
Στα τέλη του 16ου αιώνα, οι Άγγλοι γνώριζαν ότι η αναλογία των αποστάσεων στην θάλασσα σε μοίρες ήταν σταθερές κατά μήκος κάθε μεγάλου κύκλου όπως ο ισημερινός ή σε κάθε μεσημβρινός, υποθέτοντας ότι η Γη ήταν μια σφαίρα. Ο Ρόμπερτ Χιουζ έγραψε το 1594 ότι η απόσταση κατά μήκος ενός μεγάλου κύκλου ήταν 60 μίλια ανά μοίρα.[12] Το 1623 ο Έντμουντ Γκάντερ έγραψε ότι η απόσταση κατά μήκος ενός μεγάλου κύκλου ήταν 20 λεύγες ανά μοίρα. Έτσι, ο Χιουζ χρησιμοποίησε ρητά ναυτικά μίλια, ενώ ο Γκάντερ δεν το έκανε.
Δεδομένου ότι η Γη δεν είναι τέλεια σφαίρα, αλλά έχει πεπλατυσμένο σφαιροειδές σχήμα με ελαφρώς πεπλατυσμένους πόλους, ένα λεπτό γεωγραφικού πλάτους δεν είναι σταθερό, όντας περίπου 1.861 στους πόλους και 1.843 μέτρα στον Ισημερινό.[13] Η Γαλλία και άλλες χώρες που χρησιμοποιούν το μετρικό σύστημα δηλώνουν ότι σε αυτή την αρχή το ναυτικό μίλι είναι ένα λεπτό του μεσημβρινού σε γεωγραφικό πλάτος 45 μοιρών, αλλά αυτό είναι η σύγχρονη αιτιολόγηση για έναν υπολογισμό που αναπτύχθηκε περίπου ένα αιώνα νωρίτερα. Από τα μέσα του 19ου αιώνα, η Γαλλία όριζε το ναυτικό μίλι βάσει του ορισμού του μέτρου όπως θεσπίστηκε το 1791, όπου αντιστοιχεί με το δέκατο εκατομμυριοστό ενός τετάρτου του μεσημβρινού.[14][15] Έτσι προκύπτει η μαθηματική σχέση 10,000,000 m90 × 60 = 1.851,85 m ≈ 1.852 m, ορίζοντας το μετρικό μήκος του ναυτικού μιλίου. Η Γαλλία νομιμοποίησε τη χρήση του για το πολεμικό ναυτικό το 1906 και πολλές χώρες που χρησιμοποιούν το μετρικό σύστημα ψήφισαν υπέρ της διεθνούς χρήσης του στο Διεθνές Υδρογραφικό Συνέδριο το 1929.
Τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής όσο και το Ηνωμένο Βασίλειο χρησιμοποιούσαν το μέσο λεπτό του τόξου. Δηλαδή ένα λεπτό του τόξου ενός μεγάλου κύκλου μιας σφαίρας που έχει την ίδια επιφάνεια με το ελλειψοειδές του Κλαρκ (1866).[16] Η αυθαλική ακτίνα του ελλειψοειδούς του Κλαρκ είναι 6.370.997,2 μέτρα.[17] Το προκύπτον λεπτό του τόξου είναι 1.853,2480 μέτρα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επέλεξαν πέντε σημαντικά ψηφία για το ναυτικό μίλι (6080.2 πόδια) ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο επέλεξε τέσσερα σημαντικά ψηφία για το μίλι του ναυαρχείου (6080 πόδια).
Το 1929, το διεθνές ναυτικό μίλι ορίστηκε από την Πρώτη Διεθνή Έκτακτη Υδρογραφική Διάσκεψη στο Μονακό ως μονάδα ίση με 1.852 μέτρα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν υιοθέτησαν το διεθνές ναυτικό μίλι μέχρι το 1954.[18] Η Βρετανία το υιοθέτησε το 1970,[19] αλλά οι νομικές αναφορές σε απαρχαιωμένες μονάδες έχουν μετατραπεί σε 1.853 μέτρα.[20]
Το μέτρο αρχικά είχε οριστεί ως ένα δέκατο εκατομμυριοστό του μήκους του τόξου του μεσημβρινού από τον Βόρειο Πόλο μέχρι τον Ισημερινό.[lower-greek 1] Έτσι, η απόσταση ενός χιλιομέτρου αντιστοιχεί σε ένα εκατοστό του βαθμού πλάτους. Η περίμετρος της γης είναι περίπου 40.000 χλμ. Η περιφέρεια του Ισημερινού είναι ελαφρώς μεγαλύτερη από την πολική περιφέρεια – η μέτρηση που βασίζεται σε αυτό (40,075.01760×360 = 1855.3 μέτρα) είναι γνωστή ως γεωγραφικό μίλι.