Μουζίκφεραϊν της Βιέννης
μέγαρο μουσικής στη Βιέννη / From Wikipedia, the free encyclopedia
Το Μουζίκφεραϊν της Βιέννης (γερμανικά: Wiener Musikverein, Βιεννέζικος Μουσικός Σύλλογος) είναι μέγαρο μουσικής στη Βιέννη και αποτελεί την έδρα του Συλλόγου Φίλων της Μουσικής της Βιέννης, από τον οποίο έλαβε το όνομα Μουζίκφεραϊν, καθώς και την έδρα της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Βιέννης.
![]() |
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
Μουζίκφεραϊν της Βιέννης | |
---|---|
Musikverein | |
Είδος | μέγαρο μουσικής[1] και πολιτισμική κληρονομιά[2] |
Αρχιτεκτονική | νεοκλασική αρχιτεκτονική |
Διεύθυνση | Bösendorferstraße 12[2] |
Γεωγραφικές συντεταγμένες | 48°12′2″N 16°22′22″E |
Διοικητική υπαγωγή | Ίννερε Στατ[2][1] |
Χώρα | Αυστρία[2][1] |
Έναρξη κατασκευής | 1863 |
Ολοκλήρωση | 6 Ιανουαρίου 1870[3] |
Αρχιτέκτονας | Θεόφιλος Χάνσεν[4] |
Προστασία | προστατευόμενο μνημείο[2] |
Ιστότοπος | |
Επίσημος ιστότοπος | |
![]() | |
δεδομένα (π) |
Η κύρια αίθουσα συναυλιών του κτηρίου, η λεγόμενη «Μεγάλη Αίθουσα», επονομαζόμενη και ως Χρυσή, θεωρείται μία από τις αίθουσες με την καλύτερη ακουστική στον κόσμο, τίτλο που μοιράζεται με το Μέγαρο Μουσικής του Βερολίνου, το Μέγαρο Μουσικής του Άμστερνταμ, το Boston's Symphony Hall της Βοστώνης και το Teatro Colón του Μπουένος Άιρες. Καμία από αυτές τις αίθουσες δεν χτίστηκε στη σύγχρονη εποχή με την εφαρμογή της ακουστικής επιστήμης και με τη μερική εξαίρεση του πεταλοειδούς σχήματος Colón, όλες έχουν ως βάση ένα μεγάλο, ψηλό και στενό κτήριο ορθογώνιου σχήματος, στο πρότυπο της "αρχής του κυτίου υποδημάτων"[5]. Αυτό το γεγονός λειτουργεί θετικά όταν πρόκειται για παραστάσεις όπερας, ακόμη και εν συγκρίσει με τις περίφημες, αλλά κατώτερες ακουστικά, όπερες του Μιλάνου και των Παρισίων.
Το Βίνερ Μουζίκφεραϊν βρίσκεται μπροστά στην πλατεία Bösendorferstraße, στο ιστορικό κέντρο της Βιέννης, κοντά στη Ringstraße, στην πλατεία Karlsplatz, καθώς και κοντά στον ποταμό Βιν που διασχίζει τη Βιέννη και απ' όπου η πόλη πήρε το όνομά της (Wien). Χτίστηκε ως νέα αίθουσα συναυλιών σε ένα κομμάτι γης που παραχωρήθηκε από τον αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ της Αυστρίας το 1863. Τα σχέδια ανήκουν στον Δανό αρχιτέκτονα Θεόφιλο Χάνσεν και εντάσσονται στο νεοκλασικό ύφος των αρχαίων ελληνικών ναών· περιλαμβάνουν μια αίθουσα συναυλιών καθώς και μια μικρότερη αίθουσα μουσικής δωματίου. Το κτίριο εγκαινιάστηκε στις 6 Ιανουαρίου 1870. Ένας σημαντικός χορηγός ήταν ο Έλληνας έμπορος και ευεργέτης Νικόλαος Δούμπας, του οποίου το όνομα η αυστριακή κυβέρνηση έδωσε σε έναν από τους δρόμους γύρω από το Musikverein.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/59/The_Wiener_Musikverein_%288336449001%29.jpg/640px-The_Wiener_Musikverein_%288336449001%29.jpg)
Η "Μεγάλη Αίθουσα" έχει διαστάσεις σε μέτρα 48,8 (μήκος) × 19,1 (πλάτος) × 17,75 (ύψος) και καθίζει 1,744 ακροατές, ενώ διαθέτει χώρο για ακόμη 300. Η ζωντανή ακουστική της βασίστηκε κυρίως στη διαίσθηση του Χάνσεν, καθώς δεν μπορούσε να στηριχθεί σε οποιεσδήποτε μελέτες για την αρχιτεκτονική ακουστική. Το ορθογώνιο σχήμα και οι αναλογίες του δωματίου, τα κουτιά και τα γλυπτά του, επιτρέπουν την έγκαιρη και με πολλές ανακλάσεις μεταφορά του ήχου. Ο αρχικός εξοπλισμός περιλάμβανε και ένα ιστορικό εκκλησιαστικό όργανο, το οποίο κατασκευάστηκε από τον Friedrich Ladegast, με τα εγκαίνιά του να πραγματοποιούνται από τον συνθέτη και οργανίστα Άντον Μπρούκνερ το 1872.
Εδώ λαμβάνει χώρα καθε χρόνο η διάσημη Πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Φιλαρμονικής της Βιέννης (Neujahrskonzert der Wiener Philharmoniker).
Από το 2001 το κτίριο έχει υποστεί ανακαίνιση και αρκετές νέες αίθουσες έχουν προστεθεί στο υπόγειο για πρόβες και άλλες χρήσεις.