From Wikipedia, the free encyclopedia
Η Βουλή των Αντιπροσώπων (αραβικά: مجلس النواب) ή Εθνοσυνέλευση (γαλλικά: Assemblée nationale) αποτελεί το εθνικό κοινοβούλιο του Λιβάνου. Συγκροτείται από 128 μέλη που εκλέγονται για περίοδο τεσσάρων ετών στις πολυμελείς εκλογικές περιφέρειες, οι οποίες κατανέμονται μεταξύ των διαφορετικών χριστιανικών και μουσουλμανικών δογμάτων του Λιβάνου. Το εκλογικό σώμα του Λιβάνου απαρτίζεται από ενηλίκους οι οποίοι λαμβάνουν μέρος σε καθολική ψηφοφορία. Κύριες λειτουργίες της είναι να εκλέγει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, να εγκρίνει την κυβέρνηση (αν και διορίζεται από τον Πρόεδρο, τον Πρωθυπουργό, μαζί με το Υπουργικό Συμβούλιο, πρέπει να διατηρήσει την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας στο Κοινοβούλιο), τους νόμους και τον προϋπολογισμό.
Κοινοβούλιο του Λιβάνου Assemblée nationale مجلس النواب | |
---|---|
![]() | |
Είδος | |
Τύπος | Μονοθάλαμο |
Ηγεσία | |
Πρόεδρος | Ναμπί Μπερί (Κίνημα Αμάλ) Από 20 Νοεμβρίου 1992 |
Δομή | |
![]() | |
Κοινοβουλευτικές Ομάδες | Κυβέρνηση (προσωρινή) 79
20 Ισχυρός Λίβανος
15 Ανάπτυξη και Απελευθέρωση
15 Πίστη στην Αντίσταση
8 Δημοκρατική Συγκέντρωση
6 Βόρεια Κοινοβουλευτική Συγκέντρωση
4 Ανεξάρτητο Εθνικό Μπλοκ
2 Σύνδεσμος Έργων
1 Κόμμα της Ένωσης
1 Ισλαμική Ομάδα
Αντιπολίτευση (49) 20 Ισχυρή Δημοκρατία
13 Διαδηλωτές 17ης Οκτωβρίου
2 Μπλοκ Έργων Ανθρώπινου Έθνους
1 Λαϊκή Νασεριστική Οργάνωση
|
Εκλογές | |
Τελευταία εκλογή | 15 Μαΐου 2022 |
Επόμενη εκλογή | 2022 |
Τόπος συνεδριάσεων | |
![]() | |
Κοινοβούλιο του Λιβάνου Βηρυτός, Λίβανος | |
Ιστοσελίδα | |
lp.gov.lb |
Στις 31 Μαΐου του 2013, το Κοινοβούλιο παρέτεινε την εντολή του για 17 μήνες, λόγω του αδιεξόδου σχετικά με τον εκλογικό νόμο. Επίσης, στις 5 Νοεμβρίου του 2014, το Κοινοβούλιο θέσπισε μια άλλη επέκταση, διατηρώντας έτσι την εντολή του για επιπλέον 31 μήνες, έως τις 20 Ιουνίου του 2017.[2]
Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα, η αραβική ονομασία του είναι Βουλή των Αντιπροσώπων (مجلس النواب Majlis an-Nuwwab), η γαλλική ονομασία του είναι Εθνοσυνέλευση (Assemblée nationale), ενώ η αγγλική είναι Κοινοβούλιο του Λιβάνου (Lebanese Parliament).
Το κτίριο του Κοινοβουλίου χτίστηκε το 1933 σύμφωνα με τα σχέδια του Αρμενίου αρχιτέκτονα της Μπο-Άρτ, Μαρντιρός Αλτουνιάν. Το κτίριο είχε αρχικά στόχο να χρησιμεύσει ως εθνική βιβλιοθήκη του Λιβάνου. Έχει επιβλητική συμμετρική δομή με ένα ανατολίτικο στυλ ιστορικών περιφερειακών αναφορών με νεο-Μαμελουκικές αποχρώσεις.[3][4]
Ένα μοναδικό χαρακτηριστικό του Λιβανέζικου συστήματος είναι η αρχή της «ομολογιακής διανομής»: σε κάθε θρησκευτική κοινότητα έχει παραχωρηθεί αριθμός βουλευτών στο Κοινοβούλιο. Στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 1932 και 1972 (η τελευταία πριν τον εμφύλιο πόλεμο του Λιβάνου), οι έδρες κατανεμήθηκαν μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων σε αναλογία 6:5, με τα διάφορα δόγματα των δύο θρησκειών, στα οποία διατέθηκε εκπροσώπηση περίπου ανάλογη με το μέγεθός τους. Από τη δεκαετία του 1960, οι μουσουλμάνοι είχαν γίνει φανερά δυσαρεστημένοι με αυτό το σύστημα, έχοντας επίγνωση ότι το υψηλότερο ποσοστό γεννήσεων τους και το υψηλότερο ποσοστό μετανάστευσης μεταξύ των χριστιανών, είχαν σχεδόν βέβαιη μουσουλμανική πλειοψηφία, η οποία δεν αντικατοπτρίζει την κατανομή των εδρών. Οι χριστιανοί πολιτικοί ήταν απρόθυμοι να καταργήσουν ή να τροποποιήσουν το σύστημα, κάτι το οποίο αποτέλεσε έναν από τους παράγοντες που οδήγησαν στον εμφύλιο πόλεμο 1975–1990. Η συμφωνία του Ταΐφ του 1989, η οποία έληξε τον εμφύλιο πόλεμο, ανακατένειμε τις έδρες του κοινοβουλίου και προνόησε για την ίση εκπροσώπηση χριστιανών και μουσουλμάνων, με καθεμία να εκλέγει 64 από τους 128 βουλευτές.[5]
Παρόλο που διανέμονται ομολογιακά όλα τα μέλη, ανεξάρτητα από τη θρησκευτική τους πίστη, εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία, αναγκάζοντας τους πολιτικούς να αναζητήσουν υποστήριξη εκτός των δικών τους θρησκευτικών κοινοτήτων, με εξαίρεση τις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ομόθρησκοί τους κυριαρχούν συντριπτικά στην εκλογική τους περιφέρεια.
Οι αλλαγές που προβλέφθηκαν από τη συμφωνία του Ταΐφ αναφέρονται στον παρακάτω πίνακα:
Ομολογία | Προ Ταΐφ | Μετά Ταΐφ |
---|---|---|
Μαρωνίτες | 30 | 34 |
Ελληνορθόδοξοι | 11 | 14 |
Έλληνες Καθολικοί | 6 | 8 |
Αρμένιοι Ορθόδοξοι | 4 | 5 |
Αρμένιοι Καθολικοί | 1 | 1 |
Προτεστάντες | 1 | 1 |
Άλλες χριστιανικές μειονότητες | 1 | 1 |
Σύνολο Χριστιανών | 54 | 64 |
Σουνίτες | 20 | 27 |
Σιίτες | 19 | 27 |
Αλαουίτες | 0 | 2 |
Δρούζοι | 6 | 8 |
Σύνολο Μουσουλμάνων | 45 | 64 |
Σύνολο | 99 | 128 |
Η θέση του Προέδρου του Κοινοβουλίου συστάθηκε το 1922. Πρόεδροι του Κοινοβουλίου έχουν διατελέσει τα ακόλουθα[6] πρόσωπα:
Το πρώτο νομοθετικό σώμα ήταν η Διοικητική Επιτροπή, που συστάθηκε από τους Γάλλους το 1922.
Το 1922 ανακοινώθηκε η σύσταση του Συμβουλίου Αντιπροσώπων του Λιβάνου, που εκπροσωπούσε διαφορετικές σέκτες και περιοχές.
Το 1926 συστάθηκε η Γερουσία του Λιβάνου, όμως καταργήθηκε την επόμενη χρονιά.
Το Κοινοβούλιο συστάθηκε το 1926 με βάση το σύνταγμα και συγχωνεύτηκε με τη Γερουσία το 1927.
Το 1943 τερματίστηκε η γαλλική εντολή στο Λίβανο και ιδρύθηκε η Δημοκρατία του Λιβάνου.