From Wikipedia, the free encyclopedia
Барыс Паўлавіч Позерн (7 ліпеня 1882 — 25 лютага 1939; Псеўданімы: Западный, Степан Злобин[2]) — савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч, адзін з кіраўнікоў барацьбы за ўсталяванне савецкай улады. Член РСДРП з 1902 года. Уваходзіў у склад асобай тройкі НКУС СССР.
Нарадзіўся ў Ніжнім Ноўгарадзе, па нацыянальнасці немец. Член РСДРП з 1902 года. У 1903—1917 гадах вёў партыйную работу у Ніжнім Ноўгарадзе, Самары, Маскве, Волагдзе, Мінску.
Пасля Лютаўскай рэвалюцыі стаў першым старшынёй Мінскага савета. Дэлегат I Усерасійскага з’езда Саветаў, член УЦВК. З ліпеня 1917 года — член Пецярбургскага камітэта РСДРП(б), дэлегат IV з’езда РСДРП. Напярэдадні Кастрычніцкага паўстання накіраваны ЦК РСДРП(б) у Пскоў, дзе знаходзіўся штаб Паўночнага фронту, пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі — камісар штаба Паўночнага фронту. У сакавіку-маі 1918 г. — член Камісарыята па ваенных справах Петраградскай працоўнай камуны, з мая 1918 па май 1919 г. — ваенны камісар Петраградскай камуны. У чэрвені 1918 г. выступаў, як М. С. Урыцкі і А. А. Ёфэ, супраць смяротнага пакарання[3]. З 6 верасня 1918 г. па 20 мая 1919 г. — камісар Петраградскага ваеннай акругі. У снежні 1918 г. прызначаны членам Ваеннага савета Балтыйскага флоту. З 5 чэрвеня па 1 жніўня 1919 г. — член РВС Заходняга фронту, з 4 жніўня 1919 г. па 15 студзеня 1920 г. — Усходняга фронту, з 3 лютага па 5 снежня 1920 г. — член РВС 5-й арміі[4].
У 1921—1922 гг. — старшыня Галоўнага ўпраўлення тэкстыльнай прамысловасці ВСНГ РСФСР. З 1922 г. — на партыйнай працы. У 1926—1929 гг. — Упаўнаважаны Наркамасветы ў Ленінградзе, рэктар Камуністычнага універсітэта ім. тав. Зіноўева. З 1925 года — сакратар Ленінградскага губернскага камітэта (губкама), а затым абласнога камітэта (абкама) ВКП(б). У 1929—1933 гг. — сакратар Ленінградскага абкама ВКП(б), затым загадчык аддзела культуры і прапаганды абкама. Член Цэнтральнай кантрольнай камісіі ВКП(б) (1923—1930). На XIII, XIV і XV з’ездах партыі абіраўся членам ЦК, на XVI і XVII з’ездах партыі — кандыдатам у члены Цэнтральнага Камітэта ВКП(б)[2]. Кандыдат у члены ЦК ВКП(б) (з 1930 года).
У 1937—1938 гг. — пракурор Ленінградскай вобласці[2]. У Ленінградзе уваходзіў у склад абласной «асобай тройкі», створанай загадам НКУС СССР ад 30.7.1937 № 00447[5], у яе складзе падпісваў расстрэльныя спісы «ворагаў народа» ў Ленінградзе, такім чынам удзельнічаў у рэпрэсіях[6].
9 ліпеня 1938 года Б. А. Позерн арыштаваны як «вораг народа», асуджаны да расстрэлу. Прысуд выкананы 25 лютага 1939 г. У 1957 годзе рэабілітаваны[2].
20 студзеня (2 лютага) 1908 года ў Волагдзе ўзяў шлюб з ураджэнкай Юр’ева Ларысай Генрыхаўнай Берэндс[7] (1882—1940). У шлюбе нарадзіўся сын Ігар (1909—1973).
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.