From Wikipedia, the free encyclopedia
Інданезійская мова (індан.: Bahasa Indonesia — мова Інданезіі) — адна з аўстранезійскіх моў. Афіцыйная мова (з 1945 г.) і мова міжнацыянальных зносін у Інданезіі. У бытавых зносінах яе выкарыстоўваюць каля 20 млн чалавек. Агульная колькасць тых, хто валодае мовай у той ці іншай ступені — каля 200 млн. Дыялектаў не мае.
Інданезійская мова | |
---|---|
![]() | |
Саманазва | Bahasa Indonesia |
Краіны | Інданезія |
Арганізацыя, якая рэгулюе | Agency for Language Development and Cultivation[d] |
Агульная колькасць носьбітаў |
|
Класіфікацыя | |
|
|
Пісьменнасць | лацінскае пісьмо |
Моўныя коды | |
ДАСТ 7.75–97 | инд 210 |
ISO 639-1 | id |
ISO 639-2 | ind |
ISO 639-3 | ind |
WALS | ind і inj |
Ethnologue | ind |
ABS ASCL | 6504 |
IETF | id |
Glottolog | indo1316 |
![]() |
Інданезійская мова аформілася ў першай палове XX стагоддзя на базе малайскай мовы, якая традыцыйна выкарыстоўвалася ў гэтым рэгіёне як лінгва-франка. Назва «інданезійская мова» была прынята ў 1928 г. на Кангрэсе моладзі і паступова выцесніла назву «малайская мова». Пісьменнасць на аснове лацінскага алфавіту.
У іншым моўным раздзеле ёсць паўнейшы артыкул Indonesian language(англ.) |