Банкуха
From Wikipedia, the free encyclopedia
Банкуха, шакоціс (літ.: šakotis, польск.: sękacz, dziad, bankuch, kołacz) — торт з яечнага цеста, які гатуецца на адкрытым агні. Часцей за ўсё вясельны. Гатуецца ў Польшчы, Літве, беларускай Гродзеншчыне (Поразава, Свіслацкі раён)[1].
Банкуха, шакоціс | |
---|---|
ням.: Baumkuchen | |
| |
Уваходзіць у нацыянальныя кухні | |
Літоўская, польская, беларуская | |
Краіна паходжання | |
Названа ў гонар | дрэва |
Кампаненты | |
Асноўныя | |
Падача | |
Тып стравы | дэсерт |
![]() |
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3c/Gateau-broche-Arreau.jpg/640px-Gateau-broche-Arreau.jpg)
Цеста для торта гатуецца з даданнем вялікай колькасці яек — ад 30 да 50 штук на 1 кілаграм мукі. Выпякаюць торт на драўляным ражне, які, па меры запякання, абмакваюць у цеста або паліваюць ім, паварочваючы над адкрытым агнём. Сцякаючы, цеста прымае форму шматлікіх «галінак».
Шакоціс занесены ў Літоўскі нацыянальны фонд кулінарнай спадчыны. Гродзенская банкуха ўнесеная ў спіс нематэрыяльнай гісторыка-культурнай спадчыны Беларусі[1].
Памер найбуйнейшага выпечанага шакоціса — 2,3 метра. Для яго вырабу спатрэбілася 1200 яек, 160 кг цеста.[2]