Засьценак — тып невялікага сельскага пасяленьня на Беларусі ў XVI—XX стагодзьдзях[1]. Звычайна ўяўляў сабою аднадворнае пасяленьне, аналягічнае заможнаму дворышчу. Блізкі да хутароў, ад якіх адрозьніваецца ўмовамі ўзьнікненьня і сацыяльнай прыналежнасьцю жыхароў.
![Thumb](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0d/%D0%A0%D0%BE%D0%B4%D0%BD%D1%8B%D1%8F_%D0%BC%D1%8F%D1%81%D1%86%D1%96%D0%BD%D1%8B._%D0%97%D0%B0%D1%81%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%B0%D0%BA_%D0%9F%D1%83%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D1%96._1922.jpg/320px-%D0%A0%D0%BE%D0%B4%D0%BD%D1%8B%D1%8F_%D0%BC%D1%8F%D1%81%D1%86%D1%96%D0%BD%D1%8B._%D0%97%D0%B0%D1%81%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%B0%D0%BA_%D0%9F%D1%83%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D1%96._1922.jpg)
Назва засьценак узьнікла ад слова сьцяна (тоеснае мяжы). Падчас правядзеньня рэформы 1557 году, вядомай як «Устава на валокі», у ВКЛ быў уведзены трохпольны севазварот і зямля ў большасьці раёнаў перамераная. Пасьля гэтага межаваньня засталіся пэўныя адцінкі «за мяжою» ці «за сьцяною», якія знаходзіліся ў канцы поля і перадаваліся ў трыманьне звычайна дробнай шляхце.
З часам побач з шляхецкім дваром маглі ўзьнікаць і іншыя сядзібы, і засьценак ператвараўся ў невялікую вёску. За гэтымі паселішчамі тэрмін «засьценак» часта захоўваўся: да прыкладу, засьценак Карыцішчы каля вёскі Падарэсьсе Старадароскага раёну і засьценак Паповічы каля вёскі Строчыца Менскага раёну.[2]
У 1930—1940-я г. частка зь іх была сселеная, а частка перайменаваная ў вёскі[1].
Wikiwand in your browser!
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.