From Wikipedia, the free encyclopedia
Dr Giuseppe Fortunino Francesco Verdi (* 9. oder 10. Oktober 1813 z Le Roncole, Herzogtum Parma; † 27. Januar 1901 z Mailand) isch en italiänische Komponist vo dr Romantik gsi, wo vor allem mit sine Opere berüemt worde isch.
Im Verdi sis ussergwöönlige Talänt isch scho früe ufgfalle, und dr Organist z Busseto het em musikalische Underricht gee. Dr Kaufmaa Antonio Barezzi isch si Mezeen worde und vo 1823 aa isch er z Busseto au uf s Gümnasium gange. 1832 het en aber s Konservatorium z Mailand nid welle, und er isch Brivatschüeler vom Vincenzo Lavigna worde. 1836 isch er Muusigdiräkter z Busseto worde und het im Barezzi si Dochder Margherita ghürootet.
1838 isch dr Verdi wider uf Mailand und im Joor druf isch si Opere Oberto, Conte di San Bonifacio mit Erfolg an dr Mailänder Scala ufgfüert worde. Si komischi Opere Un giorno di regno (1840) isch aber uspfiffe worde. Drzue isch denn choo, ass sini Chinder und si Frau gstorbe si, und dr Verdi het s Komponiere welle ufgee.
Dr Diräkter vo dr Scala, dr Bartolomeo Merelli, het en aber chönne überreede non e Opere z schriibe. Das isch dr Nabucodonosor (1842; spööter Nabucco) gsi und het e Riiseerfolg ghaa, und dr Verdi isch au internazional as dr „füerend italiänisch Operekomponist“ anerkennt worde.[1]
In de säggs Joor druf het er denn meereri Opere gschriibe: I Lombardi alla prima crociata („Die Lombarden auf dem ersten Kreuzzug“, 1843) und Ernani (1844) wo groossi Erfolg worde si. Denn si non e baar anderi choo, drunder Macbeth (1847) und Luisa Miller (1849), La battaglia di Legnano („Die Schlacht von Legnano“, 1849), Stiffelio (1850), Rigoletto (1851), Il trovatore („Der Troubadour“, 1853) und La traviata (1853).
Dr Verdi het 1859 d Sängere Giuseppina Strepponi ghürootet.
Dr Verdi het denn au für usländischi Operehüüser afo schriibe. Für d Bariiser Opere (Les vêpres siciliennes 1855), s Mariinski-Theater z St. Petersburg und für d Wältusstellig z London Inno delle nazioni („Hymne der Völker“). Dr Meyerbeer isch wäärend Joore si Rival gsi, aber mit em Don Carlos het er en chönne überflüügle. Er het in deene Joor vil gschafft und sini Verdienst in sis Landguet Sant’Agata investiert und isch finanziell unabhängig gsi.
Im Novämber 1869 isch s Operehuus vo Kairo mit em Verdi sim Rigoletto iigweiht worde, e baar Dääg vor dr Eröffnig vom Suezkanal. 1870 het er für d Egüpter d Aida komponiert und die isch 1871 z Kairo urufgfüert worde. 1873 het er zum erste Doodesdaag vom Schriftsteller und Fründ Alessandro Manzoni si bedütendsts Wärk, wo nid für d Büüni gsi isch, d Messa da Requiem komponiert.
Vo denn aa het sich dr Verdi sim Landguet gwidmet und z Mailand d Casa di Riposo per Musicisti, en Altershäim für ehemooligi Musiker, gründet. 1874 isch er zum Senator vom Königriich Italie ernennt worde.
Si Verleeger het en denn doch no chönne überreede, non emol afo komponiere und 1887 isch Otello („Othello“) und 1893 si letschti Opere Falstaff fertig worde. Er het au non e Te Deum (1895) und Stabat mater (1897) komponiert.
1897 isch si Frau gstorbe und am 27. Januar 1901 dr Verdi sälber.[2]
Ditel | Libretto | Uruffüerig | Ort | Bemerkig |
---|---|---|---|---|
Oberto, Conte di San Bonifacio | Antonio Piazza und Temistocle Solera | 17. Novämber 1839 | Teatro alla Scala, Mailand | |
Un giorno di regno, ossia Il finto Stanislao | Temistocle Solera | 5. Septämber 1840 | Teatro alla Scala, Mailand | |
Nabucco | Temistocle Solera | 9. Merz 1842 | Teatro alla Scala, Mailand | |
I Lombardi alla prima crociata | Temistocle Solera | 11. Februar 1843 | Teatro alla Scala, Mailand | |
Ernani | Francesco Maria Piave | 9. Merz 1844 | Teatro La Fenice, Venedig | |
I due Foscari | Francesco Maria Piave | 3. Novämber 1844 | Teatro Argentina, Rom | |
Giovanna d’Arco | Temistocle Solera | 15. Februar 1845 | Teatro alla Scala, Mailand | |
'Alzira | Salvadore Cammarano | 12. August 1845 | Teatro San Carlo, Neapel | |
Attila | Temistocle Solera und Francesco Maria Piave | 17. Merz 1846 | Teatro La Fenice, Venedig | |
Macbeth | Francesco Maria Piave, Ergänzige vom Andrea Maffei | 14. Merz 1847 | Teatro della Pergola, Florenz | Nöifassig 1865 |
I masnadieri | Andrea Maffei | 22. Juli 1847 | Queen’s Theatre, London | |
Jérusalem | Alphonse Royer und Gustave Vaëz | 26. November 1847 | Académie Royale de Musique, Bariis | Umarbeitung von Lombardi |
Il corsaro | Francesco Maria Piave | 25. Oktober 1848 | Teatro Grande, Triest | |
La battaglia di Legnano | Salvadore Cammarano | 27. Januar 1849 | Teatro Apollo, Rom | |
Luisa Miller | Salvadore Cammarano | 8. Dezember 1849 | Teatro San Carlo, Neapel | |
Stiffelio | Francesco Maria Piave | 16. November 1850 | Teatro Grande, Triest | Nöifassig als Aroldo 1857 |
Rigoletto | Francesco Maria Piave | 11. Merz 1851 | Teatro La Fenice, Venedig | |
Il trovatore | Salvadore Cammarano | 19. Januar 1853 | Teatro Apollo, Rom | |
La traviata | Francesco Maria Piave | 6. Merz 1853 | Teatro La Fenice, Venedig | |
Les vêpres siciliennes | Eugène Scribe und Charles Duveyrier | 13. Juni 1855 | Théatre Impérial de L'Opéra, Bariis | |
Simon Boccanegra | Francesco Maria Piave | 12. Merz 1857 | Teatro La Fenice, Venedig | zwäiti Fassig 1881 |
Aroldo | 16. August 1857 | Teatro Nuovo, Rimini | Umarbäitig vom Stiffelio | |
Un ballo in maschera | Antonio Somma | 17. Februar 1859 | Teatro Apollo, Rom | |
La forza del destino | Francesco Maria Piave | 10. Novämber 1862 | Kaiserliches Großes Theater, St. Petersburg | überarbäiteti Fassig 1869 |
Macbeth | 21. April 1865 | Bariis, Théâtre Lyrique | zwäiti Fassig | |
Don Carlos | Joseph Méry und Camille du Locle | 11. Merz 1867 | Opéra, Bariis | franzöösischi Fassig in fümf Akt |
La forza del destino | Francesco Maria Piave | 27. Februar 1869 | Teatro alla Scala, Mailand | überarbäiteti Fassig |
Aida | Antonio Ghislanzoni | 24. Dezämber 1871 | Operehuus, Kairo | |
Simon Boccanegra | Arrigo Boito | 24. Merz 1881 | Teatro alla Scala, Mailand | zwäiti Fassig |
Don Carlos | Camille du Locle | 10. Januar 1884 | Teatro alla Scala, Mailand | italiänischi Fassig in vier Akt |
Otello | Arrigo Boito | 5. Februar 1887 | Teatro alla Scala, Mailand | |
Falstaff | Arrigo Boito | 9. Februar 1893 | Teatro alla Scala, Mailand |
Unterlegt: Nöifassige und Überarbäitige
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.