Loading AI tools
İzotop kütlesi için fizik kanunu Vikipedi'den, özgür ansiklopediden
Tam sayı kuralı, izotopların kütlelerinin, hidrojen atomu kütlesinin tam sayı katları olduğunu belirtir.[1] Kural, atom ağırlığının hidrojen atomunun ağırlığının katları olması etkisiyle, 1815'te önerilen Prout'un hipotezinin değiştirilmiş bir versiyonudur.[2] Ayrıca keşfi ile 1922 yılında Nobel Kimya Ödülünü kazanan Francis W. Aston sebebiyle Aston tam sayı kuralı[3] olarak da bilinir.[4] Kütle spektografıyla, izotopları, çok sayıda radyoaktif olmayan elementleri ve tam sayı kuralını keşfetmiştir.
Sabit oranlar kanunu, Joseph Proust tarafından 1800 civarında[5] formüle edildi ve kimyasal bir bileşiğin tüm örneklerinin kütle olarak aynı element bileşimine sahip olacağını belirtti. John Dalton'un atom teorisi bu konsepti genişletti ve maddeyi, sabit oranlarda birleştirilmiş bileşikler oluşturmak üzere birleştirilen her eleman için bir tür atom içeren ayrı atomlardan oluşan olarak açıkladı.[6]
1815 yılında, William Prout gözlemlerinde elementlerin atom ağırlıklarının tüm hidrojenin katları olduğunu raporladı.[7][8] Daha sonra hidrojen atomunun temel nesne olduğu ve diğer elementlerin farklı sayıda hidrojen atomunun bir kombinasyonu olduğunu varsaydı.[9]
1920'de, Francis W. Aston, Prout'un hipotezinden belirgin sapmaların baskın olarak izotopların varlığından kaynaklandığını belirtti ve bir kütle spektrometresi kullanarak gösterdi.[10] Bu sapmalar, kütle defekti olarak bağlanma enerjisinden dolayı ikincildir.
1920'lerde atom çekirdeğinin bir atomun atom sayısı ile atom kütlesi arasındaki eşitsizliği hesaba katan proton ve elektronlardan yapıldığı düşünülüyordu.[11][12] 1932'de James Chadwick, nötron dediği proton olarak yaklaşık kütlenin yüklenmemiş bir parçasını keşfetti.[13] Atom çekirdeğinin protonlardan ve nötronlardan oluşması hızla kabul edildi ve Chadwick, keşfi için 1935'te Nobel Fizik Ödülü'nü aldı.[14]
Tam sayı kuralının modern formu, belirli bir temel izotopun atomik kütlesinin, bir atomik kütle biriminin (yaklaşık bir proton, nötron veya hidrojen-1 atomunun yaklaşık kütlesi) kütle sayısı (proton sayısı artı nötronlar) ile çarpımı olmasıdır . Bu kural, atom çekirdeği ve izotopların kütlesini en çok% 1 hata ile tahmin eder.