Loading AI tools
Amerikan basketbol takımı Vikipedi'den, özgür ansiklopediden
Houston Rockets, NBA'de Güneybatı Grubu'nda yer alan Houston, Teksas takımıdır. Takım iç saha maçlarını Houston'da bulunan Toyota Center'da oynamaktadır. Houston, tarihi boyunca iki NBA şampiyonluğu ve dört Batı Konferansı şampiyonluğu kazanmıştır. 1967'de San Diego Rockets olarak kurulan takım, 1971'de Houston'a taşınmıştır.
Houston Rockets | |||
---|---|---|---|
![]() | |||
Konferans | Batı Konferansı | ||
Grup | Güneybatı Grubu | ||
Kuruluşu | 1967 | ||
Tarihçe | San Diego Rockets 1967-1971 Houston Rockets 1971–günümüze | ||
Salon | Toyota Center | ||
Şehir | Houston, Teksas | ||
Renkler | Kırmızı, siyah, gri, antrasit, beyaz[1][2] | ||
Sahibi | Tilman Fertitta | ||
Genel menajer | Rafael Stone | ||
Baş antrenör | Ime Udoka | ||
D-Lig takımı | Rio Grande Valley Vipers | ||
Lig Şampiyonlukları | 2 (1994, 1995) | ||
Konferans şampiyonlukları | 4 (1981, 1986, 1994, 1995) | ||
Grup şampiyonlukları | 8 (1977, 1986, 1993, 1994, 2015, 2018, 2019, 2020) | ||
Emekli edilmiş numaralar | 7 (11, 22, 23, 24, 34, 44, 45) | ||
Resmî site | nba.com | ||
|
Rockets, 1967'deki ilk sezonunda sadece 15 maç kazandı. 1968 NBA Seçmeleri'nde ilk sıradan seçme hakkı kazandı ve çaylak sezonunda takımı ilk kez playoff'a taşıyacak olan uzun forvet Elvin Hayes'i seçti. Rockets, All-Star pivot Moses Malone'u takas ettiği 1976-77 sezonuna kadar neredeyse on yıl boyunca bir sezonu birinci olarak tamamlayamadı. Malone, Rockets'ta oynadığı dönemde iki kez NBA En Değerli Oyuncu (MVP) ödülünü kazandı ve takımdaki ilk yılında Houston'ı Doğu Konferansı Finallerine taşıdı. 1980-81 sezonunda Rockets normal sezonu 40-42'lik bir dereceyle bitirmesine rağmen playofflara kaldı. Malone önderliğindeki Rockets, 1981'de ilk kez NBA Finallerine ulaştı ve finallerde Larry Bird, Robert Parish ve geleceğin Rockets baş antrenörü Kevin McHale önderliğindeki Boston Celtics'e karşı seriyi 4-2 kaybetti.
1984 NBA Seçmeleri'nde Rockets, bir kez daha ilk sıradan seçtiği pivot Hakeem Olajuwon'u, takım tarihinin en başarılı döneminin temel taşı haline getirecekti. Hakeem Olajuwon, 2.24 metre boyundaki Ralph Sampson ile birlikte NBA'in en uzun ön alanlarından birini oluşturdu. "İkiz Kuleler" lakabıyla anılan bu ikili, takımı 1986 NBA Finalleri'ne taşıdı. Rockets tarihindeki ikinci NBA Finalleri'nde, Larry Bird ve 67 galibiyetli Boston Celtics'e bir kez daha mağlup oldu. Rockets 1980'ler boyunca playofflara katılmaya devam etti, ancak 1987'de Seattle SuperSonics'e ikinci turda yenilmesinin ardından birkaç yıl boyunca ilk turu geçemedi. Rudy Tomjanovich 1991-92 sezonunun ortasında baş antrenörlük görevini devraldı ve takım tarihinin en başarılı dönemini başlattı. Olajuwon liderliğindeki Rockets, 1993-94 sezonunu domine ederek 58 galibiyetle o zamanki takım rekorunu kırdı ve 1994 NBA Finalleri'ne giderek franchise tarihindeki üçüncü NBA Finalleri'ne çıktı ve Patrick Ewing ve New York Knicks'e karşı takım tarihindeki ilk şampiyonluğunu kazandı. Bir sonraki sezonda, bir başka All-Star olan Clyde Drexler ile güçlenen Rockets, takım tarihindeki dördüncü NBA Finali'nde, genç Shaquille O'Neal ve Penny Hardaway'in liderliğindeki Orlando Magic'i dört maçta süpürerek şampiyonluğunu tekrarladı. Sezonu 47-35'lik dereceyle bitiren ve 1995 playoffları sırasında Batı Konferansı'nda altıncı sırada yer alan Houston, NBA tarihinde şampiyonluğu kazanan en düşük dereceli takım oldu.
Rockets 1996'da All-star uzun forvet Charles Barkley'i kadrosuna kattı ancak NBA'in gelmiş geçmiş en iyi 50 oyuncusundan üçünün (Olajuwon, Drexler ve Barkley) varlığı Houston'ı Batı Konferansı Finalleri'ne taşımaya yetmedi. Yaşlanan üçlünün her biri 2001 yılında takımdan ayrıldı. 2000'lerin başında süper yıldızlar Tracy McGrady ve Yao Ming'in önderliğindeki Rockets, her iki oyuncunun da sakatlıklarla boğuşması sebebiyle play-offlarda başarı gösteremedi. Yao'nun 2011'de erken emekliliğinin ardından Rockets, kadrosunu tamamen dağıtarak ve yeniden yapılanmaya başladı.
2012'de yıldız oyuncu James Harden'ın takıma katılmasıyla Rockets 2010'lu yılların geri kalanında sürekli şampiyonluk mücadelesi verdi ve Harden'ın takımdaki dokuz sezonluk görev süresi boyunca hiç play-off potasından düşmedi. Harden takımdayken sayısız takım ve NBA rekoru kırdı, 2018-2020 yılları arasında art arda üç kez sayı kralı oldu ve takımı iki kez Batı Konferansı Finallerine taşıdı. 2020-21 sezonu öncesinde baş antrenör Mike D'Antoni ve genel menajer Daryl Morey'nin organizasyondan ayrılması Harden'ın takas arayışına girmesine neden oldu. Brooklyn Nets'e takas edildi ve yeniden yapılanma dönemi başladı.
Moses Malone, Hakeem Olajuwon ve James Harden Rockets'ta oynarken NBA'in en değerli oyuncusu seçilerek toplamda dört MVP ödülü kazandılar. Rockets, Morey tarafından yönetildiği dönemde, oyuncu alımlarında ve oyun tarzında gelişmiş istatistiksel analizlerin (beyzboldaki sabermetrics'e benzer) kullanımını yaygınlaştırmasıyla tanınıyordu.
Rockets, 1967 yılında Robert Breitbard tarafından San Diego'da kuruldu ve 1967-68 sezonunda, takım sayısını genişleten NBA'ye katılmak için 1.750.000$ giriş ücreti ödedi.[3][4] San Diego merkezli takıma isim vermek için yerel bir yarışma düzenlendi. "Hareket halinde bir şehir" temasına ve General Dynamics'in Atlas füze ve hızlandırıcı roket programını geliştiren yerel koluna ithafen, San Diego ekibi "Rockets" adını aldı. San Diego Rockets, maçlarını San Diego'da bulunan ve aynı zamanda kulübün kurucusu Robert Breitbard'a ait olan San Diego Sports Arena'da oynadı.[5]
Breitbard, takıma genel menajerlik ve baş antrenörlük yapması için, Cincinnati Royals'in o zamanki koçu Jack McMahon'u getirdi.[6] Seattle Supersonics ile aynı yılda lige dahil olan Rockets, 1967 NBA Seçmeleri'nde 1.tur, 7.sıradan Pat Riley'i seçti.[7] Sezonun ilk iki karşılaşmasını kaybeden Rockets, üçüncü maçında Seattle Supersonics'i 121-114 yendi ve NBA kariyerindeki ilk galibiyetini aldı. Maçta Johnny Green 30 sayı, 25 ribaund ile oynadı. Aynı maçta John Block 32 sayı, 11 ribaunt kaydetti.[8] Rockets, açılış sezonunu 67 mağlubiyet ile tamamladı ve o zamanki maç kaybetme rekorunu kırdı.[9][10]
1968 NBA Seçmeleri'nde ilk sıradan seçim hakkını kazanan Rockets, Houston Üniversitesi'nden Elvin Hayes'i seçti.[11] Hayes önderliğinde takım sezonu 37 galibiyet, 45 mağlubiyet ile tamamladı ve Playoff turuna katılmaya hak kazandı.[12] Batı Bölümü'nün yarı finallerinde Atlanta Hawks ile karşılaşan Rockets, seride 4-2 kaybetti ve elendi.[13] 1969-70 sezonunda büyük hüsran yaşayan Rockets, sezonu 27-55 bitirdi. Koç Alex Hannum önderliğinde 1970-71 sezonunda sezonu 40-42 bitiren Rockets, Playoff turunu bir maçla kaçırdı.[14]
San Diego Arena'ya ilişkin vergi sorunları ile ciddi ekonomik problemlerle karşı karşıya kalan Breitbard, kulübü satmak zorunda kaldığını duygusal bir basın toplantısında açıkladı.[5] Toplantıda duyurdu; "Tahliye ihbarı aldık...Bunu halletmek için sessizce çalışmaya çalıştım. Ama şu anda imkansız görünüyor. Satmak istemiyorum. San Diego dışında satış yapmakla ilgilenmiyorum. Bana öyle geliyor ki Rockets ve Martılar bu kasabanın bir parçası. Bu arena, Martılar, Roketler benim bir parçam ve taraftarlarımız bizim için harika oldular."
Ekonomik sıkıntılarla boğuşan San Diego Rockets, 23 Haziran 1971'de Breitbard tarafından Houston merkezli bir yatırım grubuna satıldı.[15][16]
Texas Sports Ivestments, Rockets'i 5,6 milyon dolara satın aldı ve 1971-72 sezonu başlamadan takımı Houston'a taşıdı. Böylelikle Texas'ı NBA'de temsil eden ilk takım oldu. Houston şehrinin uzay endüstrisiyle olan bağlantısı da göz önüne alınarak Rockets adı değiştirilmedi.[17]
Sezon başlamadan önce Hannum, Denver Rockets ile anlaştı.[18] Hannum'dan boşalan koltuğa Tex Winter getirildi.[19][20] Sezonun ilk altı maçını kaybeden Rockets, ilk galibiyetini yedinci maçında Detroit Pistons'a karşı aldı. Sezonun ilk galibiyetinde Elvin Hayes 30 sayı attı.[21] Sezonun ikinci galibiyetini, beş gün sonra, Buffalo Braves karşısında 102-87'lik skorla aldı.[22] Houston Rockets sezonu 37-48 tamamladı.[23]
Ocak 1973'te on maçlık mağlubiyet serisinin ardından Winter kovuldu ve yerine Johnny Egan geldi.[24] 1974-75 sezonunda sezonu 41 galibiyet, 41 mağlubiyetle bitiren Rockets, playoff turuna çıkmayı başardı ve bu dönemde popülerlik kazandı.[25] Playoff birinci turunda New York Knicks'i eleyerek yarı finallere kaldı ama yarı finalde Boston Celtics'e karşı seriyi 4-1 kaybederek elendi.[26][27]
Rockets, klasik sarı ve kırmızı logosuyla birlikte, 1994-95 sezonuna kadar kullandıkları formalarını bu dönemde açıkladı.[28]
Rockets, 1975-76 sezonunda, 29 yıl boyunca ev sahipliği yapacak The Summit'e taşındı ve sonunda kalıcı bir salona sahip oldular.[29] 1976 Playoffları'nı kaçırdıktan sonra takımın başına Tom Nissalke getirildi. Nissalke, oyun kurucu olarak kolejde ön plana çıkan John Lucas'ı ve ABA'da koçluk yaptığı dönemden tanıdığı Moses Malone'yi takıma getirdi.[30] Yeni gelen oyuncularla birlikte Rockets, Merkez Grubu birinci bitirdi ve ilk grup şampiyonluğunu kazandı. Doğu Konferansı finallerine kadar giden Rockets, Philadelphia 76ers tarafından elendi.
Ertesi sezon Rockets, sadece 28 galibiyet aldı.[31] Bunda takım kaptanı Rudy Tomjanovich'in, Los Angeles Lakers'lı Kermit Washington tarafından yumruklanması, sonucunda Tomranovich'te çok sayıda yüz kırığı oluşması ve beş ay boyunca tedavi görmesi de etkiliydi.[32][33] John Lucas'ın Golden State Warriors'a Rick Barry karşılığında takasından sonra Rockets, playoffların ilk turunda Atlanta Hawks'a 2-0 yenildi ve elendi.[34] Nissalke takımdan ayrıldı ve yerine asistan Del Harris baş antrenörlüğe terfi etti.[35]
1979'da, George Maloof, Rockets'ı 9 milyon dolara satın aldı. Ertesi yıl öldü ve Maloof ailesi takımı satmakla ilgilendiğini ifade ederken, George'un 24 yaşındaki oğlu Gavin, Rockets'ı devraldı. 1982'de iş insanı Charlie Thomas ve Sidney Shlenker, Rockets'ı 11 milyon dolara satın aldı. Maloof'lar daha sonra 1993'ten 2013'e kadar Sacramento Kings'in sahibi olacaktı.
Rockets'ın yeni sahibi Charlie Thomas; 1981-82 sezonunda tekrar MVP seçilen Moses Malone ile sözleşmeyi yenilemekle ilgilendiğini ifade ederken, daha sonrasında maaşını ödeyemedi ve Caldwell Jones karşılığında Philadelphia 76ers'a takas etti.[36] Rockets, sezonu 14-68 bitirdi ve tarihinin en kötü sezonu oldu.[37] Del Harris takımdan ayrıldı ve yerine Celtics koçu Bill Fitch getirildi. Takım, 1983 NBA Seçmeleri'nin ilk seçimini kazandı ve pivot Ralph Sampson'ı seçti.[38] İlk sezonunda Sampson, iyi bir performans sergiledi ve Yılın Çaylağı seçildi ancak, takım sonuncu olmaktan kurtulamadı.[39] Tekrar ilk sıradan seçim hakkı kazanan Rockets, 1984 NBA Seçmeleri'nde Houston Üniversitesi'nden Hakeem Olajuwon'u seçti.[40]
1984 NBA Seçmeleri'nde 1. tur, 1. sıradan seçilen Olajuwon, ilk sezonunda NBA Yılın Çaylağı oylamasında Michael Jordan'ın ardından ikinci oldu. Rockets, 1984-85 sezonunu 48-34 bitirdi ve Batı'nın en iyi üçüncü takımı olarak playofflara katıldı.[41] Batı playofflarının ilk turunda Utah Jazz ile eşleşen Rockets, seride 3-2 kaybetti ve elendi.[42] Hakeem Olajuwon ve Ralph Sampson ikilisi sezon boyunca övgü aldı ve "İkiz Kuleler" lakabını aldılar.[43]
Sonraki sezon, 51-31 rekorla Orta Batı grup şampiyonluğunu kazandı.[44] Batı Playofflarında Sacramento Kings'i 3-0 yendi ve eledi.[45] Ardından playoff yarı finalde Denver Nuggets'ı 4-2'lik seri ile eledi.[46] Batı konferans finalinde Los Angeles Lakers'ı seride 4-1 yendi ve eledi.[47] Rockets, tarihindeki 2. konferans şampiyonluğunu kazandı. 1986 NBA Finalleri'nde Boston Celtics ile eşleşen Rockets, seriyi 4-2 kaybetti.[48][49]
Finallerin ardından Celtics koçu K. C. Jones, Rockets'ın geleceğinin parlak olduğunu ve Rockets'ın yeni blok canavarlarına sahip olduğunu söyledi. Ancak takım bir sonraki sezona kötü bir başlangıç yaptı. Ardından oyuncuların kokain kullanımı nedeniyle sağlık sorunları yaşamaları ve cezalandırılmalarının ardından yaklaşık on yıllık bir başarısızlık izledi. 1986-87 sezonunun Batı playofflarında, Portland Trail Blazers'ı 3-1 yenerek, yarı finale yükseldi.[50] Ancak, yarı finalde Seattle SuperSonics'e seride 4-2 kaybetti ve elendi.[51] Serinin son maçında Hakeem Olajuwon, 49 sayı, 25 ribaund, 6 blok ile oynadı ve maçı çift uzatmaya götürdü, ancak Olajuwon'un muhteşem performansı yeterli olmadı ve maçı 125-128 yenilerek elendiler.[52]
1987-88 sezonunun başlarında, yeni bir sözleşme imzalayan Sampson, Golden State Warriors'a takas edildi ve "İkiz Kuleler" dönemi sona erdi.[53] Sampson'ın NBA kariyeri, kronik diz sakatlıkları sebebiyle 1991 yılında sona erdi.
Sampson'ın ayrılışından sonraki beş sezonda Rockets, ya playofflara kalamadı ya da ilk turda elendi. 1988'deki playofflarda ilk turda elenme, Fitch'in kovulmasına neden oldu ve onun yerine baş antrenör koltuğuna Don Chaney getirildi.[54] Chaney en iyi dönemini 1990-91 sezonunda geçirdi ve Olajuwon'un sakatlığı yüzünden 25 maç yokluğuna rağmen Rockets'ı 52-30'luk bir rekora taşıdı ve NBA Yılın Koçu seçildi.[55] Yeniden yapılanma sürecindeki Rockets, kadrosunda Kenny Smith, Vernon Maxwell, Robert Horry, Mario Elie, Sam Cassell ve Otis Thorpe gibi geleceğin önemli oyuncularını bir araya getirdi.[56]
1991-92 sezonunun ortasında, 26-26 skorla devam eden koç Chaney kovuldu ve yerine asistanı olan Rockets efsanesi Rudy Tomjanovich getirildi.[57] Rockets o yıl playofflara katılamadı. Sonraki yıl Rockets, 13 maçla rekorunu geliştirdi ve Ortabatı Grubu şampiyonu oldu. Los Angeles Clippers'ı 6 yıl sonra yenerek ilk playoff serisini kazandı. Daha sonrasında Seattle Supersonics'e 4-3 yenilerek elendi.[58]
30 Temmuz 1993'te Leslie Alexander, Rockets'ı 85 milyon dolara satın aldı.[59] Rockets 1993-94 sezonunda; Tomjanovich'in baş antrenör olarak ikinci tam yılında, 15-0'lık başlangıçla bir NBA rekorunu kırarak başladı.[60] Sezondaki ilk mağlubiyetlerini 3 Aralık 1993'te Dominique Wilkins'in 27 sayısı kaydettiği maçta, Hawks'ın Rockets'ı 133-111 mağlup etmesiyle geldi.[61] Bir sonraki maçta Rockets, deplasmanda 99-98'lik tek bir sayı farkla kazandıkları Cleveland Cavaliers'a karşı bir geri dönüş yaptı.[62] Rockets, ilk 17 maçta aldığı 16 galibiyetle birlikte, 1948-49 sezonunda Washington Capitols'ın ilk 17 maç rekorunu egale etti. 9 Aralık'ta Heat karşısında Olajuwon, 28 sayı, 16 ribaund ve 4 blok kaydetti ve Rockets 18. galibiyetini uzatmada aldı.[63] Yılın MVP'si ve Savunma Oyuncusu seçilen Olajuwon liderliğindeki Rockets, kendi rekoru olan 58 galibiyet ile normal sezonu tamamladı.[64][65] Batı Konferansı ilk turda, iki yıl önce final yapmış olan Portland Trail Blazers'ı 4 maçta hızlı bir şekilde dağıttıktan sonra, konferans yarı finalinde, önceki yılın MVP'si Charles Barkley liderliğindeki Batı Konferansı şampiyonu Phoenix Suns ile karşılaştılar. Serinin ilk iki maçında da mağlubiyet alan Rockets, sonraki 5 maçta 4 galibiyet aldı ve seriyi 4-3'lük skorla geçti.[66] Konferans finalinde John Stockton ve Karl Malone liderliğindeki Utah Jazz ile eşleşen Rockets, seriyi 4-1 ile rahat bir şekilde geçti ve Konferans şampiyonu oldu.[67] NBA Finali'nde Doğu Konferansı şampiyonu New York Knicks ile karşılaştı. Knicks 3-2'lik bir avantaj sağladı, ancak Rockets kendi sahasındaki son iki maçı kazandı ve takım tarihindeki ilk şampiyonluğunu elde etti.[68] Olajuwon, maç başına 27 sayı, 9 ribaund ve 4 blok ortalamasıyla NBA Finallerinin MVP'si seçildi.[69]
Sezon başında Olajuwon'un eski takım arkadaşı Clyde Drexler karşılığında Otis Thorpe'u, Portland Trail Blazers'a gönderdiler.[70] 1994-95 sezonuna 9 galibiyet ile başlayan Rockets, sezonu 47 galibiyet ile tamamladı ve Batı Konferansı'nda altıncı olarak play-off'lara katıldı.[71][72] Batı Konferansı ilk turda Utah Jazz'ı, yarı finalde Phoenix Suns'ı geçen Rockets, bir kez daha NBA Batı Konferansı finalinde boy gösterdi. Konferans finalinde San Antonio Spurs'u 4-2 ile geçti ve yeniden Konferans şampiyonu oldu. Olajuwon, seri içindeki 6 maçta da takımının sayı kralı oldu. Rockets, NBA Finali'nde Shaquille O'Neal ve Penny Hardaway'li Orlando Magic ile karşılaştı ve seriyi 4-0'lık ezici üstünlükle tamamlayıp, ikinci kez üst üste NBA şampiyonu oldu.[73] Olajuwon yine Finallerin MVP'si oldu ve Michael Jordan'dan sonra iki yıl üst üste bu ödülü kazanan ikinci oyuncu oldu.[74]
Sezon başlamadan önce Rockets, görsel kimliğinde bir değişiklik yaparak lacivert ve gümüşü yeni ana renkleri haline getirirken, çizgi filmden ilham alan yeni bir logo ve ince çizgili formaları benimsedi. Rockets 1995-96 sezonunda, Olajuwon'un liderliğinde normal sezonda 48 maç kazandı.[75] 1996 Playoffları'na katılan Rockets, Batı Konferansının ilk turunda Los Angeles Lakers'ı 3-1 ile geçti. Konferans yarı finallerinde Seattle SuperSonics tarafından 4-0'lık skor ile elendi.[76]
Sonraki sezon başlamadan önce Rockets, Charles Barkley karşılığında Phoenix'e dört oyuncu gönderdi. Charles Barkley'in takıma katılmasıyla beraber; Olajuwon, Barkley, Drexler'den oluşan ''Üç Büyükler''; 57-25'lik bir rekorla güçlü bir ilk sezon geçirdiler ve dramatik bir finalde Utah Jazz'a 4-2 yenilmeden önce Batı Konferansı finallerine kadar gittiler. Play-off'larda Olajuwon maç başına 23.1 sayı, Drexler 18.1 sayı ve Barkley 17.9 sayı kaydetti. Bir sonraki sezona sakatlıklar damgasını vurdu ve Houston 41-41'lik skorla 8. sırada yer aldı. Playoff'ların ilk turunda, en üst sıralarda yer alan Jazz tarafından bir kez daha elendiler.[71]
Drexler sezon sonunda emekli oldu[77] ve Rockets onun yerine Scottie Pippen'i getirmek için takas yaptı.[78] Lokavt dolayısıyla kısaltılan 1998-99 sezonunda Rockets, playoffların ilk turunda Lakers'a yenildi. 1999 NBA Seçmeleri'nden sonra Rockets, dört oyuncu ve bir ilk tur seçim hakkı karşılığında Vancouver Grizzlies'ten ikinci genel seçim olan Steve Francis'i takas etti.[79] Bununla birlikte, Houston'da mutsuz olan Scottie Pippen'i, Portland'a takasladıktan[80] ve Barkley kariyerini sonlandıran bir sakatlık yaşadıktan sonra,[81] yeniden yapılanan Rockets, sezonu 34-48 tamamladı ve 15 yılda yalnızca ikinci kez play-off'ları kaçırdı.[82]
2000-01 sezonunda Rockets, sezonu 45-37 ile tamamlamasında rağmen, rekabetçi geçen ve yedi takımın 50 galibiyet aldığı Batı Konferansında play-off turuna kalamadı.[83] Sonraki sezon 38 yaşındaki Olajuwon, takas edilmesini talep etti ve Rockets elinde tutmak istediklerini belirtmelerine rağmen onu Toronto Raptors'a gönderdiler; imza ve takas anlaşmaya varıldı.[84] 20 yıllık Olajuwon Dönemi'nden sonraki ilk sezon olan 2001-2002 sezonunda Rockets, sadece 28 galibiyetle sezonu tamamladı.[85]
Houston, 2002 NBA Seçmeleri'nde ilk sırada seçim hakkını kazandı ve 2.29 metrelik Çinli pivot olan Yao Ming'i seçtiler.[86] Sezonu 43-39 tamamlayan Rockets, 2003 Playoffları'nı bir maç farkla kaçırdı.[87]
2003-04 sezonunda Rockets, yeni arenası olan Toyota Center'a kavuştu. Aynı zamanda üniformalarını ve logolarını yeniden tasarladılar. Rockets efsanesi olan baş antrenör Tomjanovich'in mesane kanseri tanısının konmasıyla birlikte istifa ederek görevinden ayrıldı.[88] Eski Knicks koçu Jeff Van Gundy liderliğindeki Rockets, normal sezonu 45-37 ile tamamladı ve 1999'dan sonra ilk kez play-offlara katılmaya hak kazandı.[89] Playoff ilk turda Lakers karşısında 4-1 ile elendi.[90]
Yeni sezon başlamadan önce, Orlando Magic ile Steve Francis'in de dahil olduğu yedi oyunculu takasta Tracy McGrady'ı kadrosuna kattı ve kadroda büyük bir değişiklik oldu.[91] Takımın sayı kralı McGrady ve ribaund kralı Yao Ming liderliğinde Rockets, 2007-08 sezonunda art arda 22 maç kazanmasına yardımcı olan saygın bir ikili oluşturdu ve bu, o zamanlar NBA tarihindeki en uzun 3. galibiyet serisiydi. Yine de ikili, takım arkadaşı oldukları 463 normal sezon maçında, Yao 146, McGrady 160 maçı kaçırdı ve 2005'te Dallas Mavericks ve 2007'de Jazz karşısında galibiyet elde etmelerine rağmen hiçbir playoff serisini kazanamadı. Buna rağmen Yao Ming, 2008'de kendi evinde düzenlenen Yaz Olimpiyatları açılış töreninde kendi ülkesinin Beş Yıldızlı Kızıl Bayrağını taşımak üzere seçildi. 2007 Playoffları'nda ilk turdan elemenin ardından koç Van Gundy kovuldu ve Rockets, onun yerine Rick Adelman ile anlaştı.[92]
2008-09 sezonu için Rockets, forvet Ron Artest ile anlaştı. McGrady'nin mikro kırılma ameliyatı nedeniyle maçların yarısını kaçırdığı sezonda Rockets, normal sezonu 53-29 bitirdi ve Batı Konferansı'nın beşinci sırada yer aldı. Batı Playofflar'ı ilk turda Portland Trail Blazers'ı 4-2 geçti. Seriye 15.8 sayı, 10.7 ribaund ortalamasıyla Yao Ming damgasını vurdu.[93] Böylelikle Rockets, 1997'den beri ilk kez playoff turu kazandı.[94] Trail Blazers serisinde Dikembe Mutombo dizinden sakatlandı ve 18 sezonluk NBA kariyerini noktalamak zorunda kaldı.[95] Lakers'a karşı oynanan ikinci turda Rockets 4-3 mağlup oldu ve Yao Ming, sol ayağındaki ince bir kırık sebebiyle yeniden sakatlandı.
2009-10 sezonunun başında Artest ve sezon ortasında ise McGrady, Joey Dorsey ve Carl Landry ile yollarını ayırdı. Kings'ten gelen Kevin Martin ve sezon sonunda En Çok Gelişme Gösteren Oyuncu seçilecek olan Aaron Brooks'un harika performansına rağmen, Rockets playofflara kalamadı ve sezonu 42-40 karneyle kapattı. Aynı zamanda bu, All-Star'ı olmayan bir takım tarafından yapılan en iyi sonuçtu.[96] Rockets, sonraki iki sezonu Batı Konferansı'nda dokuzuncu sırada bitirdi. Sakatlıkları nedeniyle önceki yıl hiç süre alamayan Yao Ming, 2010-11 sezonunun yedinci maçından yeniden sakatlandı ve 2011 sezonunda emekli olmaya karar verdi.[97][98] 2011 NBA lokavtı sırasında koç Adelman görevden alındı ve yerine Kevin McHale getirildi. Kadroda önemli değişiklikler oldu.[99]
Genel menajer Darly Morey tarafından büyük ölçüde değişikliğe uğrayan kadroda, önceki sezondan yalnızca dört oyuncu kaldı: Chandler Parsons, Greg Smith, Marcus Morris ve Patrick Patterson. Yeni sezonun en önemli imzası ise, önceki yıl Oklahoma City Thunder formasıyla Yılın Altıncı Adamı seçilen James Harden'dı.[100] Harden, sezon açılışında Detroit Pistons'a karşı 37 sayı, 12 asist, 6 ribaund, 4 top çalma ve 1 blok ile Rockets'ın başlangıç kadrosunun bir parçası olarak ani bir etki yarattı.[101] Sonraki maçında da Atlanta Hawks'a karşı 45 sayı atan Harden, sezonu 25.9 sayı, 5.8 asist ortalaması ile tamamladı. Harden'ın performansını ve McHale'in yüksek tempolu hücumunu birleştiren Rockets, NBA'de hücumlardan en çok sayı atan takımlardan biri haline geldi ve sezonun büyük bölümünde, ligde skor konusunda lider oldu.[99] Ömer Aşık'ın da kadrosunda yer aldığı Rockets, normal sezonu 45-37 ile tamamladı. Playoffların ilk turunda Oklahoma City Thunder ile karşılaşan Rockets, seriyi 4-2 kaybetti.[102]
Kadrosunu güçlendirmek isteyen Rockets, 2013 sezonunun başında, serbest oyuncu olan Dwight Howard ile anlaştı ve 13 Temmuz 2013'te Rockets ile resmen sözleşme imzaladı.[103] Harden ve Howard'ın liderliğinde, Chandler Parsons, Jeremy Lin ve Ömer Aşık gibi güçlü bir yardımcı oyuncu kadrosuyla Rockets, şampiyonluk adaylarından biri olarak görülüyordu.[104] Ancak, normal sezon sonrasında Rockets, ilk turda Portland Trail Blazers'a yenildi ve seriyi 4-2 kaybetti.[105] Sezon sonunda Lin ve Parkers ayrıldı ve yerine Trevor Ariza alındı. Bu ayrılıklara rağmen Rockets, 2014-15 sezonuna iyi başladı, 1996-97'den bu yana ilk kez sezonun ilk dört maçını kazandı. Ayrıca ilk altı maçını 10 ve daha fazla sayı farkla kazandı ve 1985-86 Denver Nuggets'tan bu yana bu başarıyı elde eden ilk takım oldu.[106] Harden, Hakeem Olajuwon'dan bu yana bir maçta 50 sayı atan ilk Rockets oyuncusu oldu ve takım tarihinde bir sezonda birden fazla 50 sayılık oyun kaydeden tek oyuncu oldu.[107] Rockets, sezonu James Harden liderliğinde 56-26 tamamladı; Güneybatı grubunun şampiyonu oldu ve Batı Konferansını ikinci sırada tamamladı.[108] Playofflarda sırasıyla Dallas Mavericks ve Los Angeles Clippers'ı geçen Rockets, 18 yıl sonra ilk kez Konferans finalinde yer aldı. Konferans finalinde Golden State Warriors'a karşı seriyi 4-1 ile kaybetti ve elendi.[109]
2015-16 sezonunda, 11 maçta sadece 4 galibiyet alarak lige kötü başlangıç yapan Rockets'ın koçu Kevin McHale kovuldu ve baş antrenörlük görevini sezon sonuna kadar yardımcısı J. B. Bickerstaff üstlendi.[110] Bickerstaff ile birlikte 37-34, toplamda ise 41-41'lik karne ile sezonu tamamlayan Rockets, Batı Konferansı sekizincisi olarak Playofflara katılmaya hak kazandı. Geçen yıl olduğu gibi, Rockets bir kez daha Golden State'e dört maçta mağlup oldu ve elendi.[111]
2016-17 sezonu için Mike D'Antoni, Rockets'ın yeni baş antrenörü olarak seçildi.[112] Dwight Howard, kontratının son yılında, serbest oyuncu oldu.[113] Sezon içinde serbest oyuncu havuzundan, Houston'ın yüksek tempolu hücum stiline iyi uyum sağlayan Ryan Anderson ve Eric Gordon ile sözleşme imzalandı.[114] Sezonu başladığında, Harden harika bir başlangıç yaptı ve eski takım arkadaşı Russell Westbrook ve Kawhi Leonard ile birlikte, MVP adayları arasında kabul edildi. Sezon sona erdiğinde, Rockets hem Batı Konferansı'nda hem de genel sıralamada üçüncü oldu, bu önceki sezona göre büyük bir gelişmeydi. D'Antoni, NBA Yılın Koçu; Eric Gordon, Yılın Altıncı Adamı seçildi ve Harden, Russell Westbrook'un ardından MVP oylamasında ikinci oldu.[115] Playoff ilk turda Oklahoma City Thunder'ı 4-1 geçen Rockets, Konferans yarı finalinde Spurs tarafından elendi.[116]
Yeni sezon başlamadan önce Rockets, Houston restoran milyarderi Tilman Fertitta tarafından 2,2 milyar dolara satın alındı[117] ve bir Amerikan profesyonel spor takımı için ödenen en yüksek fiyat olma rekoru kırdı.[118] Ayrıca, Los Angeles Clippers'tan yedi oyuncu ve ilk üç korumalı 2018 ilk tur draft hakkı karşılığında, 8 kez NBA En İyi Kadrolarına seçilen ve 9 kez All-Star olan Chris Paul'ü aldı.[119] Paul, dizindeki sakatlık nedeniyle birçok maç kaçırmış olsa bile, Rockets için önemli katkılar sağladı ve Rockets sezonu 65 galibiyetlik, takım rekoru ile tamamladı. Lig lideri olarak playoff ilk turda Minnesota Timberwolves'u, ikinci turda Utah Jazz'ı beş maçta da yendi. Batı Konferansı Finalinde Golden State Warriors ile eşleşti.[120] Konferans Finallerinin 5. maçında Rockets seride 3-2 öne geçti, ancak Paul dizinden sakatlandı. Paul'un yokluğu hissedildi ve seriyi Golden State Warriors kazandı.[121] James Harden, normal sezonun MVP'si seçildi.
2018 NBA Seçmeleri'nde Rockets, De'Anthony Melton'ı seçti ve onu, Ryan Anderson'ın yanında Brandon Knight ve Marquese Chriss'i almak için Phoenix Suns ile takasa soktu.[122] Serbest oyuncu olarak James Ennis III, Michael Carter-Williams ve Carmelo Anthony ile sözleşme imzaladılar. 2018-19 sezonuna altı maçta bir galibiyetle başlayan Rockets, 13 maçın ardından, Anthony karşılıklı olarak yolları ayırma konusunda anlaştılar. Rockets genel menajeri Daryl Morey, takımın Anthony ile "yollarının ayrıldığını" açıkladı, ancak onu serbest bırakmadı. 22 Ocak 2019'da Rockets, Anthony'yi, Darüşşafaka'da oynayan ve NBA hakları Bulls'da olan Jon Diebler ve yine Avrupa'da oynayan Tadija Dragićević'in NBA hakları ve açıklanmayan bir miktar nakit para karşılığında Chicago Bulls'a takas etti.[123] Batı Konferansı'nda 14. sıraya düştükten sonra James Harden, maç başına en az 30 sayı attığı 32 maçlık bir galibiyet serisi elde etti. Harden bu seri boyunca maç başına 41.2 sayı ortalaması yakaladı. Rockets, sezonun son 25 maçının 20'sini kazanarak 42-15 sezonunu tamamladı ve sezonun son iki maçını kaybettikten sonra Batı Konferansı'nda dördüncü oldu.[124] Daryl Morey, serbest oyuncu döneminde yapılan satın almaların, sakatlıklara ek olarak kötü uyum gösterdiği tespit etti ve sezon başında alınan oyuncuları son takas tarihinde takas etti ve onların yerine Austin Rivers, Kenneth Faried, Danuel House ve Iman Shumpert ile anlaştı. NBA tarihinde bir takımın tek bir maçta attığı en çok üç sayılık atış rekorunu iki kez kırdılar ve NBA tarihinde arka arkaya dört maçı, 24 veya daha fazla sayı farkla kazanan dördüncü takım oldular.[125] Playofflarda Jazz'ı 4-1 ile geçtiler ama ikinci turda yeniden Golden State Warriors'a karşı boyun eğdiler ve 4-2'lik seri ile elendiler.[126] James Harden, sezonu sayı kralı olarak tamamladı.
2019 sezonunun başında Morey, kadroyu bir kez daha yeniden düzenlemeye çalıştı. Oklahoma City Thunder ile yapılan bir takasın parçası olarak Rockets, James Harden'ın Thunder'dan takım arkadaşı Russell Westbrook karşılığında Chris Paul'ü, iki gelecek ilk tur seçimini ve iki gelecek ilk tur seçim takas hakkını verdi.[127] Sezonun sonunda Harden ve Westbrook, maç başına toplam 61,5 sayı attı ABA-NBA birleşmesinden bu yana, Kobe Bryant ve Shaquille O'Neal'ın önceki en yüksek skorlu basketbol ikilisi rekorunu kırdı.[128] Sezonu 44-27 tamamlayan Rockets, playoffların ilk turunda Thunder'ı geçti. İkinci turda Lakers karşısında 4-1'lik skorla elendiler.[129]
2019-20 sezonunun COVID-19 pandemisi sebebiyle yarıda kalmasının ardından, ligin son 8 maçı için lige katılan 22 takımdan biriydi.[130] Rockets, Los Angeles Lakers tarafından playofflarda elendikten sonra, D'Antoni ve Morey, 2020-21 sezonunda takıma geri dönmeyeceklerini bildirdi.[131][132] Russell Westbrook da Aralık 2020'de Washington Wizards'a takas edildi.[133] Rafael Stone, baş hukuk müşaviri ve genel müdür yardımcısı olarak görev yaptıktan sonra genel müdür olarak işe alındı.[134] Takımın başına Stephen Silas getirildi. Ocak 2021'de Harden, dört takımlık bir takasla Brooklyn Nets'e takas edildi.[135] Rockets, sezona 11-10'luk bir başlangıçla başladı ancak 17-55 ile ligi sonuncu bitirdi.
Önceki yılı sonunca bitiren Rockets, 2021 NBA Seçmeleri'nde 2. sıradan Jalen Green'i seçti. Aynı seçmelerde Rockets, Thunder tarafından 16. sıradan seçilen ve takas yoluyla Houston'a katılan Beşiktaş'tan Alperen Şengün'ü, 23. ve 24. sıradan seçtikleri Usman Garuba ve Josh Christopher'ı kadrosuna katarak genç bir çekirdek oluşturdu. Aynı zamanda, ilk 55 korumalı ikinci tur seçimi hakkı karşılığında takas yoluyla satın alınan Kevin Porter Jr. kadroya eklendi. Bu durum John Wall'un tüm sezon boyunca yedek kulübesinde kalmasına neden oldu.[136] 2021-22 sezonunda Rockets 20-62'lik derecesiyle bir kez daha ligin dibine demir attı. Jalen Green 17.3 sayı, 3.4 ribaund ve 2.6 asist ortalamalarıyla NBA En İyi Çaylak Beşi'ne seçildi.[137] Sezon sonunda, hiç süre almayan ve yönetimle sıkıntılar yaşayan John Wall takımdan ayrıldı. Yanı sıra takımın forveti Christian Wood, oyun kurucu Dennis Schröder dahil olmak birkaç oyuncuyla daha yollar ayrıldı ve takımın yaş ortalaması düştü.
2022 NBA Seçmeleri'nde 3. sıradan Jabari Smith Jr. ve 17. sıradan Tari Eason'ı seçti. Ayrıca TyTy Washington'ın draft haklarını da 29. sıradan aldılar. Sezon içinde konferansın dibine demir atan Rockets, ligdeki son üç maçını kazandı ve 22-60 derece ile konferansı sondan ikinci sırada tamamladı. Sezon sonunda koç Stephen Silas'ın dördüncü yıl opsiyonu kullanılmadı ve yollar ayrıldı.[138]
Yeni sezon başında, eski Celtics koçu Ime Udoka ile anlaşan Rockets, 2023 NBA Seçmeleri'nde 4. sıradan Amen Thompson ve 20. sıradan Cam Whitmore'yi seçti. Udoka ile rekabetçi bir takım oluşturmayı planlayan Rockets, All-Star oyun kurucu Fred VanVleet,[139] Jeff Green, Dillon Brooks[140] ve Jock Landale'yi kadrosuna kattı.[141] Rockets, son iki sezonda ilk turda seçtiği TyTy Washington, Usman Garuba ve Josh Christopher gibi bazı genç oyuncularla yollarını ayırdı. Sezon ortasında takıma tecrübeli pivot Steven Adams katıldı, ancak sakatlığı nedeniyle sezon sonuna kadar forma giyemedi.[142] 2023-24 sezonunda Rockets, 42 galibiyet, 42 mağlubiyet ile konferansı Golden State Warriors'un ardından 11. sırada bitirdi ve bir sıra ile play-in aşamasına katılamadı. Sezon sonu ödüllerinde Rockets pivotu Alperen Şengün, En Çok Gelişme Gösteren Oyuncu sıralamasında üçüncü oldu.[143]
Rockets, San Diego'da ilk kez boy gösterdiğinde renkleri yeşil ve altındı. Deplasman formalarında şehrin adı, iç saha formalarında ise takımın adı yer alıyordu ve her ikisi de serifli blok harflerle yazılmıştı. Bu, Rockets'ın San Diego'da geçirdiği yıllar boyunca kullanacağı tek forma tasarımıydı. Rockets'ın ilk logosunda takım adıyla çevrili bir basketbol topu ve topla birlikte ilerleyen bir roket yer alıyordu.
1971'de Houston'a taşındıktan sonra Rockets, logosundaki yeşil rengini kırmızıyla değiştirdi. Renk ve şehir adının değişmesi dışında San Diego'daki günlerinden kalma aynı tasarımı korudular. Kullanılan logo, dönen bir basketbol topunu yukarı doğru fırlatan, sırtında güçlendiriciler olan, kırmızı ve altın alevlerden oluşan bir iz bırakan ve altında "Houston Rockets" yazan bir oyuncudur.
1972-73 sezonunda Rockets, taraftarlar tarafından "ketçap ve hardal" olarak adlandırılan, iki kırmızı iz ile çevrili altın bir basketbol topunun yer aldığı, ilk kırmızı izin üzerinde "Houston" ve basketbol topunu çevreleyen siyah renkte "Rockets" (küçük 'E' ve 'T' harfleri dışında tümü büyük harfle yazılmıştır) logosunu tanıttı. 1975-76 sezonuna kadar kullanılan ilk iç saha formalarında şehir adı, numaralar ve serifli oyuncu adı kırmızı renkte ve altın süslemeli olarak yer alırken, deplasman formalarında şehir adı (küçük 'T' ve 'N' harfleri hariç hepsi büyük), numaralar ve serifli oyuncu adı altın renkte ve beyaz süslemeli olarak yer aldı.
1976-77 sezonunda Rockets, Cooper Black yazı tiplerinde monoton bir görünüm ve deplasman formalarında beyaz harfler içeren formalarını değiştirdi. İç saha şortlarında takım logosu sağ bacakta yer alırken, deplasman şortlarında aynı yerde takım adı kelime işareti yer aldı. Numara yazı tipinde küçük değişiklikler yapılan bu versiyon, 1994 ve 1995 şampiyonlukları da dahil olmak üzere dört NBA Finali maçının tamamında kullanıldı.
1995 şampiyonluğunun ardından Rockets görünümünü modernleştirmeyi tercih etti. Takım, 5.000'den fazla katılımın olduğu bir taraftar yarışmasının ardından Missouri City'li sanatçı Thomas Nash'in bir basketbol topunun yörüngesinde dönen bir roket fikrini seçti ve bu fikir daha sonra Houston'lı tasarımcı Chris Hill tarafından yeniden işlendi. Nash daha sonra Rockets'ı, yarışma ödüllerini ödememelerine rağmen fikrini kullandıkları için sözleşmenin ihlali nedeniyle dava etti.[144] NBA, kimliğin 1990'larda diğer takımların benimsediği çizgi filmlerden esinlenen imgeleri takip etmesini önerdi ve sonuçta bir basketbol topunun yörüngesinde dönen köpekbalığı ağızlı burun sanatı ile boyanmış bir roket ortaya çıktı. Kırmızı renk korundu, ancak lacivert ve gümüş üniformanın ana renkleri oldu. Hem iç saha beyaz hem de deplasman lacivert formalarında degrade solan ince çizgiler ve fütüristik sayı fontları yer alırken, lacivertin yan şeritleri kırmızıya doğru soluyordu. Bu forma 2002-03 sezonuna kadar kullanıldı.[145]
Rockets 2003-04 sezonunda New York merkezli ajans Alfafa Studio tarafından Japon tasarımcı Eiko Ishioka ile birlikte yaratılan[113] basitleştirilmiş logo ve formaları piyasaya sürdü. Logo, bir basketbol sahasının merkezi dairesi olarak yorumlanabilecek kırmızı bir yörünge çizgisiyle çevrili, kalkış sırasında bir roket şeklinde stilize edilmiş bir 'R'dir. Söz konusu "R", takımın yeni özel yazı karakterine ilham verdi ve her bir rakamın ister salonda ister televizyonda olsun uzaktan rahatça okunabilmesi için tasarlandı. Kırmızı bir kez daha baskın renk haline gelirken, gümüş ve siyah ikinci planda kaldı.[146][147] 2009 yılında Rockets, altın rakamlar ve yan şeritlere sahip alternatif bir kırmızı formayla şampiyonluk yıllarını anımsattı.[148] Rockets'ın 2015-16 sezonu için iki kollu alternatif forması vardı; tasarımı NASA'nın Gemini-Titan roketinin tasarımına atıfta bulunan gümüş renkli alternatif bir forma ve "Clutch City" takma adını içeren kırmızı ve altın renkli bir formaydı.[149] 2016-17 sezonu için Rockets siyah bir alternatif forma giymeye başladı.
6 Haziran 2019'da Rockets, bir basketbol topunu gezegen olarak tasvir eden yeni bir ikincil logoyu tanıttı ve yüzüğün ortasında klasik "R" ile "Houston Rockets" gösterildi.[150] İki hafta sonra yeni bir forma seti tanıtıldı. Kırmızı "Icon" ve beyaz "Association" tasarımlarında güncellenmiş blok harfler ve fırlatılan bir roketi tasvir eden kalın yan paneller yer aldı. Siyah "Statement" forması birkaç değişiklikle kaldı. Buna ek olarak Rockets, Nike'ın "Classic" serisinin bir parçası olarak 1976-95 yılları arasındaki "ketçap ve hardallı" kırmızı formasını geri getirdi. 2019-20 "City" forması için Rockets, Çin Yeni Yılı temalı tasarımlardan kaçındı ve NASA'dan ilham alan bir uzay temasını tercih etti.[151]
Rockets'ın 2020-21 sezonu için tasarladığı "City" forması, Houston şehrine bir gönderme olarak toz mavisi bir zemine sahipti. Renkler Houston'ın eski NFL takımı Houston Oilers'ın renklerini andırıyordu. 2021-22 sezonu için Rockets, takımın formalarında sponsor olarak yer almak üzere Credit Karma ile bir ortaklık kurduğunu duyurdu.[152]
2021-22 sezonunda Rockets'ın "City" forması geçmişteki çeşitli forma tasarımlarına atıfta bulundu. Lacivert taban ve beyaz ince çizgiler 1995-2003 üniformalarından alınmıştır. Beldeki değiştirilmiş "ketçap ve hardal" logosunun yanı sıra çapraz olarak düzenlenmiş "Houston" kelime işareti ve blok numaraları 1975-1995 formalarına saygı duruşunda bulundu. Modern "R" logosu ve yan taraftaki beyaz çift kemer 2003-2019 formalarına bir saygı duruşuydu.[153] Rockets bu "City" formasını 2022-23 sezonunda da korudu.[154]
Rockets'ın 1993'ten 1995'e kadarki maskotu, akrobatik smaçları ve hareketleriyle tanınan Turbo idi. "Clutch" olarak bilinen maskot 14 Mart 1995'te tanıtıldı. 1995'te Rockets, oyunlar sırasında çeşitli hareketler yapan büyük bir oyuncak ayı benzeri maskot olan Clutch Bear'ı ikinci bir maskot olarak piyasaya sürdü. İkili maskot olarak sekiz yıl hizmet verdikten sonra Turbo'yu oynayan oyuncu emekli oldu ve Clutch takımın tek maskotu haline geldi.[155] Clutch Bear, ligdeki en tanınmış maskotlardan biri olarak kabul edildi ve 2006 Maskot Onur Listesi'ne alındı.[156]
Houston Rockets, 1980'den bu yana Batı Konferansı içinde birçok rekabet geliştirdi. Bunlardan ikisi, Rockets'la Doğu Konferansı'nda geçirdiği dört yılın ardından birlikte hareket eden San Antonio Spurs[157] ve aynı sezon konferansa katılan Dallas Mavericks ile olan eyalet içi rekabetlerdir.[158] Rockets, 1980'den bu yana playofflarda her iki Teksas takımıyla da karşılaştı. Spurs ile karşılaştığı dört müsabakadan üçünden galibiyetle ayrıldı, birini kaybetti. Mavericks'e karşı iki kez yenilirken, bir kez de mağlup eden taraf oldu. Diğer ünlü rekabetler ise 1980'lerin Showtime döneminde NBA Finallerini sadece Rockets'a yenilerek kaçıran Los Angeles Lakers ve Rockets'ın her iki şampiyonluk sezonunda da yendiği ancak Utah tarafından beş kez daha mağlup edildiği Utah Jazz ile yaşandı.[159]
Houston Rockets kadrosu | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Oyuncular | Antrenörler | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
(GL) On assignment to G League affiliate Kadro • Faaliyetler |
Poz. | İlk 5 | Benç 1 | Benç 2 | Benç 3 |
---|---|---|---|---|
C | Alperen Şengün | Steven Adams | Jock Landale | Boban Marjanović |
PF | Jabari Smith Jr. | Tari Eason | Jeff Green | |
SF | Dillon Brooks | Cam Whitmore | Jae'Sean Tate | |
SG | Jalen Green | Amen Thompson | ||
PG | Fred VanVleet | Aaron Holiday |
Houston Rockets emekli numaralar | |||
Numara | Oyuncu | Pozisyon | Oynadığı Yıllar |
---|---|---|---|
11 | Yao Ming | Pivot | 2002 - 2011 |
22 | Clyde Drexler | Gard | 1995 - 1998 |
23 | Calvin Murphy | Gard | 1970 - 1983 |
24 | Moses Malone | Pivot | 1976 - 1982 |
34 | Hakeem Olajuwon | Pivot | 1984 - 2001 |
44 | Elvin Hayes | Forvet | 1968 - 1972 1981 - 1984 |
45 | Rudy Tomjanovich | Forvet | 1970 - 1981 |
- | Carroll Dawson | Yardımcı koç, Genel Menajer | 1979 - 2007 |
Kalın yazılanlar hala takımda yer alan aktif oyuncuları, Eğik yazılanlar ise hala aktif olan, ama takımda olmayan oyuncuları gösterir.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.