Loading AI tools
Farklı gruplar arasında gelir veya servet dağılımı Vikipedi'den, özgür ansiklopediden
Ekonomik eşitsizlik, a) gelir eşitsizliği veya gelir dağılımı (insanlara ödenen toplam paranın onlar arasında nasıl dağıtıldığı), b) servet eşitsizliği veya servet dağılımı (İnsanların sahip olduğu toplam servetin sahipleri arasında nasıl dağıtıldığı) ve c) tüketim eşitsizliği (İnsanların harcadığı toplam paranın harcama yapanlar arasında nasıl dağıtıldığı) için kullanılan bir şemsiye terimdir. Bunların her biri iki veya daha çok ulus arasında, tek bir ulusda veya alt nüfuslar arasında ve içinde (örneğin az gelirli grupta, yüksek gelirli grupta ve bunlar arasında, bir yaş grubunda ve nesiller arası gruplarda, bir cinsiyet grubunda ve bunların arasında vb., bir veya birden çok ülkeden) ölçülebilir.[2]
Gelir eşitsizliği ölçümleri gelir eşitsizliğini ölçmek için kullanılır;[3] Gini katsayısı yaygın olarak kullanılan bir katsayıdır. Diğer bir ölçüm türü ise eşitsizliği hesaba katan istatistiksel bir bileşik endeks olan Eşitsizliğe Uyarlanmış İnsani Gelişme Endeksi'dir.[4] Eşitlik, sonuç eşitliği ve fırsat eşitliği, eşitliğin önemli kavramlarıdır.
Ekonomik eşitsizlik; toplumlar, tarihsel dönemler, ekonomik yapılar ve ekonomik sistemler arasında değişiklikler gösterir. Bu eşitsizlik, gelirin ya da servetin herhangi bir periyottaki yatay seyri ve gelir ya da servetin uzun süreler içerisindeki değişimi anlamını taşır.[5]
Bazı çalışmalar, ekonomik eşitsizliğin toplumsal bir sorun olduğunu ortaya koymuştur[6] Örneğin yüksek değerdeki eşitsizlik yıkıcı olabilir[7][8] çünkü bu eşitsizlik uzun vadeli büyümeye engel olur.[9][10][11] Yüksek değerdeki gelir eşitliği de aynı şekilde yıkıcıdır çünkü verimliliği azaltır, risk alma ve servet edinme isteğini köreltir.[12][13][14][15]
Ekonomistler, ekonomik dağılımı ölçerken genellikle üç kıstası dikkate alır: servet, gelir ve tüketim.[16] Profesyonel bir uzmanın, öğrencilik döneminde az serveti ve az geliri olabilir ve kariyer sürecinde az serveti ve yüksek geliri, kariyer sonrasında ise çok serveti ve az geliri olur. İnsanların tercihleri kazançlarını hemen tüketmeyi ya da tüketimi geleceğe saklama alternatifini belirler. Bu ayrım ekonomi seviyesinde ayrıca önemlidir:
1820'de dünya nüfusunun en üstteki yüzde 20'si ile en alttaki yüzde 20'sinin geliri arasındaki oran üçe birdi. 1991'de bu oran bire seksen altıydı.[17] Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü'nün (OECD) 2011 yılında yaptığı "Bölünmüşüz: Eşitsizlik Neden Yükseliyor" başlıklı bir araştırma, OECD ülkelerindeki ekonomik eşitsizliği araştırarak bu artan eşitsizliğin nedenlerini açıklamaya çalıştı; aşağıdaki faktörlerin rol oynadığı sonucuna vardı:[18]
Çalışma ekonomik eşitsizliğin düzeyi hakkında şu sonuçlara varmıştır:
2011 yılında yapılan bir OECD araştırması, Arjantin, Brezilya, Çin, Hindistan, Endonezya, Rusya ve Güney Afrika'daki ekonomik eşitsizliği araştırdı. Bu ülkelerdeki temel eşitsizlik kaynaklarının arasında, "büyük, kalıcı kayıt dışı ekonomi, yaygın bölgesel ayrımlar (örneğin kentsel-kırsal), eğitime erişimdeki boşluklar ve kadınlar için istihdam ve kariyer ilerlemesinin önündeki engeller" olduğu sonucuna varılmıştır.[19]
Birleşmiş Milletler Üniversitesi'ndeki Dünya Kalkınma Ekonomisi Araştırma Enstitüsü tarafından yapılan bir araştırma, 2000 yılında yetişkinlerin en zengin %1'inin tek başına küresel varlıkların %40'ına sahip olduğunu bildirdi. Dünyadaki en zengin üç kişi en yoksul 48 ülkenin toplamından daha fazla finansal varlığa sahiptir.[20] "10 milyon dolarlık milyonerlerin" toplam serveti 2008'de yaklaşık 41 trilyon dolara çıktı.[21]
Oxfam'ın 2021 küresel eşitsizlik raporunda COVID-19 salgınının ekonomik eşitsizliği önemli ölçüde artırdığı belirtildi; dünyanın dört bir yanındaki en zengin insanlar salgından en az etkilenenler oldu ve servetleri en hızlı şekilde toparlandı, milyarderlerin servetleri 3,9 trilyon dolar artarken, aynı zamanda günde 5,50 dolardan az parayla yaşayan insanların sayısı muhtemelen 500 milyon arttı.[22] Ekonomist Joseph Stiglitz'e göre, salgının "en önemli sonucu" Amerika Birleşik Devletleri'nde ve gelişmiş ve gelişmekte olan dünya arasında artan ekonomik eşitsizlik olacaktır.[23] 2024 Oxfam raporu, yaklaşık beş milyar insanın daha fakirleşirken aynı zamanda en zengin beş kişinin servetlerinin iki katına çıkmasıyla eşitsizlikte önemli bir artış buldu. Raporda, mevcut eğilimlerin on yıl içinde dünyanın ilk trilyonerinin önünü açtığı ve küresel yoksulluğun ortadan kaldırılmasının 229 yıl ertelendiği konusunda uyarmaktadır.[24]
PolitiFact'e göre, en zengin 400 Amerikalı "tüm Amerikalıların yarısından daha fazla servete sahiptir."[26][27][28][29] The New York Times'ın 22 Temmuz 2014 tarihli haberine göre, "Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en zengin yüzde 1 artık en alttaki yüzde 90'dan daha fazla servete sahip".[30] Miras alınan servet, zengin olan birçok Amerikalının neden "önemli bir başlangıç avantajına" sahip olduğunu açıklamaya yardımcı olabilir.[31][32] IPS'in 2017 tarihli bir raporunda, Jeff Bezos, Bill Gates ve Warren Buffett adlı üç kişinin, nüfusun alt yarısı veya 160 milyon kişi kadar servete sahip olduğu ve zenginler ile fakirler arasındaki büyüyen uçurumun bir "ahlaki kriz" yarattığı belirtilirken, "bir asır önceki ilk Yaldızlı Çağdan beri bu kadar aşırı yoğun zenginlik ve güç seviyelerine tanık olmadık" denildi.[33][34] 2016'da, dünyanın milyarderleri toplam küresel servetlerini rekor seviye olan 6 trilyon dolara çıkardı.[35] 2017'de toplam servetlerini 8,9 trilyona çıkardılar.[36] 2018'de, ABD'deki gelir eşitsizliği, Nüfus Sayımı Bürosu tarafından kaydedilen en yüksek seviyeye ulaştı.[37]
Aşağıdaki tablo ülkelerdeki zenginlik kalıplarını göstermektedir. Tablo, Credit Suisse Araştırma Enstitüsü'nün 2013'te yayınlanan "Küresel Zenginlik Veri Kitabı" tarafından sağlanan bilgilerden oluşturulmuştur.[38] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
Toplumlardaki ekonomik eşitsizliğin, hem küresel pazar işlevleri (ticaret, kalkınma ve düzenleme gibi) hem de sosyal faktörler (cinsiyet, ırk ve eğitim dahil) dahil olmak üzere çeşitli nedenleri vardır.[39] En azından OECD ülkeleri içinde genel gelir eşitsizliğindeki artış, çoğunlukla ücretler ve maaşlardaki eşitsizliğin artmasından kaynaklanmaktadır.[18][18]
Jamie Galbraith geniş finans sektörüne sahip ülkelerde ekonomik eşitsizliğin daha yüksek olduğunu ve finans sektörü hacmi ile eşitsizlik arasındaki bağlantının tesadüf olmadığını savunur.[40][41]
Ekonomist Thomas Piketty, sermayenin getiri oranının (r) ekonominin büyüme oranından (g) daha yüksek olduğu durumlarda, genişleyen ekonomik eşitsizliğin kaçınılmaz bir serbest piyasa kapitalizm olayı olduğunu savunur.[44] 2016 yılında yayınlanan bir IMF raporuna göre, neoliberalizmin kırk yıllık dönemi incelendikten sonra, özelleştirme, kamu harcamalarında kesintiler ve deregülasyon gibi bazı neoliberal politikaların "eşitsizliğin artmasına" yol açtığı ve küresel olarak ekonomik büyümeyi engellediği konusunda uyarıda bulunulmuştu.[45][46]
Modern piyasa ekonomilerinde, eğer rekabet kusurluysa; bilginin eşit olmayan şekilde dağıtılması; eğitim ve beceri edinme fırsatlarının eşit olmaması; piyasa başarısızlığı ile sonuçlanır. Bu tür kusurlu koşulların çoğu hemen hemen her pazarda mevcuttur. Joseph Stiglitz'e göre bu, hükümetin bu tür piyasa başarısızlıklarını düzeltme konusunda çok büyük bir potansiyel rolü olduğu anlamına gelir.[47]
Amerika Birleşik Devletleri'nde, otomobil tamircisi, kasiyer, doktor ve yazılım mühendisi gibi gelir ve eğitim düzeylerindeki mesleklerde gerçek ücretler son 40 yılda sabit kaldı.[48] Bununla birlikte, hisse senedi sahipliği daha yüksek gelir ve eğitim düzeylerine fayda sağlar,[49] bu da farklı yatırım gelirlerine yol açar.
Bir diğer neden ise gelirin vergilendirildiği oran ve vergi sisteminin artan oranlı olmasıdır. Artan oranlı vergi, vergi oranının vergiye tabi taban miktarı arttıkça arttığı bir vergidir.[51][52] Artan oranlı vergi sisteminde, en yüksek vergi oranının seviyesi, vergi rejimindeki değişiklik sonucu gelir değişmediği takdirde, genellikle toplumdaki eşitsizlik seviyesi üzerinde doğrudan bir etkiye sahip olacak, onu artıracak veya azaltacaktır. Ek olarak, sosyal harcamalara uygulanan daha dik kademeli vergilendirme, gelirin genel olarak daha eşit bir şekilde dağılmasıyla sonuçlanabilir.[53] ABD'deki Kazanılmış Gelir Vergisi Kredisi gibi vergi kredileri de gelir eşitsizliğini azaltabilir.[54] Vergilendirmeden önce bir gelir dağılımı için Gini endeksi ile vergilendirmeden sonra Gini katsayısı arasındaki fark, bu tür vergilendirmenin etkilerine ilişkin bir göstergedir.[55]
Eşitsizliğin oluşmasında önemli bir faktör, bireylerin eğitime erişimindeki çeşitliliktir.[15] Eğitim, özellikle işçilere olan talebin yüksek olduğu alanda, bu eğitimi olanlar için yüksek ücretler yaratır.[57] Ancak, eğitimdeki artışlar önce büyümeyi ve gelir eşitsizliğini artırır ve sonra azaltır. Sonuç olarak, eğitim almaya gücü yetmeyen veya isteğe bağlı eğitim almamayı seçenler genellikle daha az ücret alır. Bunun gerekçesi, eğitim eksikliğinin doğrudan daha az gelirlere ve dolayısıyla daha düşük toplam tasarruf ve yatırıma yol açmasıdır. Tersine, kaliteli eğitim gelirleri artırır ve büyümeyi teşvik eder çünkü yoksulların üretken potansiyelini ortaya çıkarmaya yardımcı olur.[58]
Eğitime erişim de toprak eşitsizliklerinden etkileniyordu. Örneğin, 19. yüzyıl Avrupa'sının daha az sanayileşmiş bölgelerinde, toprak sahiplerinin hâlâ sanayicilerden daha çok siyasi gücü vardı. Bu toprak sahipleri, işçilerini sanayiciler kadar eğitmekten faydalanmadılar çünkü "eğitimli işçiler, daha az eğitimli meslektaşlarından daha fazla kentsel, endüstriyel bölgelere göç etme teşvikine sahipti."[59] Sonuçta, toprak eşitsizliğinin yüksek olduğu bölgelerde eğitimi teşvik etmeye yönelik teşviklerin azalması, bu bölgelerde sayısal beceri düzeylerinin düşmesine yol açtı.[59]
CEPR'den John Schmitt ve Ben Zipperer (2006), ekonomik eşitsizliğin nedenlerinden biri olarak ekonomik liberalizm ve iş düzenlemesinin azaltılması ile birlikte sendika üyeliğinin azalmasına işaret etmektedir. Yoğun Anglo-Amerikan liberal politikalarının, sendikaların güçlü kaldığı kıta Avrupası liberalizmiyle karşılaştırıldığında etkilerinin bir analizinde, "ABD ekonomik ve sosyal modeli, yüksek gelir eşitsizliği seviyeleri, yüksek göreceli ve mutlak yoksulluk oranları, az ve eşitsiz eğitim sonuçları, az sağlık sonuçları ve yüksek suç ve hapis oranları dahil olmak üzere önemli düzeyde sosyal dışlanma ile ilişkilidir. Aynı zamanda mevcut kanıtlar, ABD tarzı işgücü piyasa esnekliğinin işgücü piyasası sonuçlarını önemli ölçüde iyileştirdiği görüşünü destekleyecek çok az şey sunmaktadır. Aksine olan yaygın önyargılara rağmen, ABD ekonomisi, verilerinin mevcut olduğu tüm kıta Avrupası ülkelerinden sürekli olarak daha az düzeyde ekonomik hareketlilik sağlamaktadır."[60]
Daha yakın zamanda, Uluslararası Para Fonu birçok gelişmiş ekonomide sendikalaşmanın azalmasının ve neoliberal ekonominin kurulmasının artan gelir eşitsizliğini körüklediğini tespit eden çalışmalar yayınladı.[61][62]
Neoliberalizmin savunucularının aksine, sızma ekonomisinin ekonomik eşitsizlikleri çözmede etkili olmadığı, aksine daha da kötüleştirdiği kanıtlanmıştır.[63]
Bilgi teknolojisinin önem kazanması, gelir eşitsizliğinin artmasıyla ilişkilendirilmiştir.[64] Teknoloji, MIT'den Erik Brynjolfsson tarafından "son zamanlardaki eşitsizlik artışlarının ana itici gücü" olarak adlandırıldı.[65] Jonathan Rothwell, bu açıklamaya karşı argüman olarak, teknolojik ilerlemenin yüksek icat oranlarıyla ölçülmesi durumunda, bununla eşitsizlik arasında negatif bir korelasyon olduğunu belirtmektedir. Çok buluş yapılan ülkeler — "Patent İşbirliği Anlaşması kapsamında yapılan patent başvurularıyla ölçüldüğünde" — daha az olanlara göre daha az eşitsizlik sergiler. Amerika Birleşik Devletleri'nde, "mühendislerin ve yazılım geliştiricilerinin maaşları" nadiren 390.000$/yılın üzerine çıkar (en üst %1'lik gelir sahipleri için alt sınır).[66]
Juliet B. Schor gibi bazı araştırmacılar, kâr amacı güden çevrimiçi paylaşım ekonomisi platformlarının gelir eşitsizliğini hızlandıran bir rol oynadığını vurgulayıp bu platformların işgücü piyasasının dışındakileri güçlendirmedeki varsayılan katkısını sorgular.[67]
Bir işgücü hizmet platformu olan TaskRabbit örneğini ele alarak, sağlayıcıların büyük bir kısmının zaten istikrarlı tam zamanlı işi olduğunu ve istihdam dışındaki faaliyetlerini çeşitlendirerek gelirlerini artırma fırsatı olarak platformda yarı zamanlı olarak yer aldığını gösterir; bu da platform çalışanlarının azınlığı için kalan iş hacmini kısıtlama demektir. Ayrıca, geleneksel ekonomi sektörlerinde işgücü piyasasına dahil edilmiş bir derecesi (veya sadece üniversite derecesi) olmayan işçiler tarafından geleneksel olarak gerçekleştirilen el emeği görevler artık yüksek eğitim seviyesine sahip işçiler tarafından gerçekleştirildiğinden önemli bir işgücü ikamesi olgusu vardır (2013'te, TaskRabbit'in işgücünün %70'i lisans derecesine, %20'si yüksek lisans derecesine ve %5'i doktora derecesine sahipti).[68] Bu el emeği hizmetlere olan talebi giderek platform dışı şirketlerin aleyhine artıran platformların geliştirilmesi, bu nedenle, işsizlik dönemlerinde ek veya geçiş işi olarak kullanılabilecek daha fazla kazanç fırsatı sunulan vasıflı işçilere fayda sağlayabilir.
Bilişim teknolojilerinin, rekabet eden tedarikçiler arasında işgücü ihtiyacını azaltarak, "kazanan en çok payı alır" şeklindeki pazar yoğunlaşmasına katkıda bulunduğu da öne sürülmektedir.[69] Piyasa yoğunlaşması, emeğin GSYİH'daki payını düşürerek sermayenin zenginliğini artırır ve dolayısıyla eşitsizliği derinleştirir.
Ekonomistler, otomasyonun servet getirisini artırması ve ücret dağılımının alt ucundaki ücretlerin durgunlaşmasına katkıda bulunması nedeniyle otomasyonu ekonomik eşitsizlikteki artışlarla ilişkilendirdiler.[70] Bazı ekonomistler otomasyonun, düşük beceri gerektiren işlerin teknolojik olarak yetenekli işçiler tarafından çalıştırılan makinelerle değiştirilmesine yol açarak gelir eşitsizliğini artırdığını, böylece vasıfsız işgücüne olan talebi azaltırken vasıflı işgücüne olan talebi artırdığını ileri sürmüşlerdir.[71]:1
Ticaret liberalizasyonu ekonomik eşitsizliği küresel ölçekten yerel ölçeğe taşıyabilir.[73] Zengin ülkeler fakir ülkelerle ticaret yaptığında, zengin ülkelerdeki az vasıflı işçilerin rekabet sonucu ücretleri düşebilirken, fakir ülkelerdeki az vasıflı işçilerin ücretleri artabilir. Ticaret ekonomisti Paul Krugman, ticaret serbestleşmesinin ABD'deki artan ABD'deki eşitsizlik üzerinde ölçülebilir etkisi olduğunu tahmin etmektedir. Bu eğilimi, yoksul ülkelerle artan ticarete ve üretim araçlarının parçalanmasına bağlar ve bunun sonucunda az vasıflı işlerin daha çok ticareti yapılabilir hale gelmesine neden olur.[74]
Antropolog Jason Hickel, küreselleşme ve "yapısal uyumun", artan küresel eşitsizliğin önemli bir itici gücü olan "dibe doğru yarışı" başlattığını iddia eder. Hickel'in bahsettiği diğer itici güçse, ilk etapta yapısal uyum ihtiyacını ilerleten borç sistemidir.[75]