gabay pang-otel at panrestawran From Wikipedia, the free encyclopedia
Ang Gabay Michelin (Pranses: Guide Michelin [ɡid miʃlɛ̃]; Ingles: Michelin Guide) ay isang serye ng aklat panggabay na inilathala ng Michelin, isang Pranses na kompanya ng gulong, mula noong 1900. Iginagawad ng Gaby ng hanggang tatlong bituin Michelin para sa kahusayan sa ilang piling establisyimento. Maaaring magkaroon ng malaking epekto ang pagkuha o pagkawala ng bituin o mga bituin sa kapalaran ng isang restawran.
![]() | |
Itinatag | 1900 |
---|---|
Tagapagtatag | Michelin |
Bansang pinagmulan | Pransiya |
Mga paksang di-piksiyon | Gastronomiya, turismo |
Opisyal na websayt | guide.michelin.com |
Noong 1900, wala pang 3,000 kotse ang nasa mga kalye ng Pransiya. Upang tumaas ang demand para sa kotse at, alinsunod dito, para sa gulong ng kotse, naglathala sina Édouard at André Michelin, mga pabrikante ng gulong ng kotse at magkapatid, ng gabay para sa motoristang Pranses, ang Gabay Michelin.[1] Ipinamahagi ang halos 35,000 kopya nitong unang, libreng edisyon ng gabay. Naglaan ito ng impormasyon para sa motorista, kagaya ng mga mapa, mga instruksiyon sa pagkukumpuni at pagpapalit ng gulong, listahan ng mekaniko ng kotse, mga otel, at mga gasolinahan sa Pransiya.
Noong 1904, naglathala ang magkapatid ng gabay para sa Belhika na kahawig sa Gabay Michelin.[2] Kasunod nito, gumawa rin ang Michelin ng mga gabay para sa Alherya at Tunisia (1907); mga Alpes at Rin (hilagang Italya, Suwisa, Baviera, at Olanda) (1908); Alemanya, Espanya, at Portugal (1910); Kapuluang Britaniko (1911); at "Ang mga Bansa ng Araw" (Les Pays du Soleil) (Hilagang Aprika, Katimugang Italya at Corsica) (1911). Noong 1909, nalathala ang isang gabay pang-Pransiya sa wikang Ingles.[3]
Noong Unang Digmaang Pandaigdig, isinuspinde ang publikasyon ng gabay. Pagkatapos ng giyera, patuloy na binigay ang mga binagong edisyon ng gabay hanggang 1920. Sinasabing nakapansin si André Michelin, habang bumibisita sa isang tagabenta ng gulong, ng mga kopya ng gabay na ipinampatong sa mesa. Batay sa prinsipyo ng "iginagalang lamang ng tao ang kanyang binabayaran", ipinasiya ni Michelin na maningil ng bayad para sa gabay, na mga 750 franc o $2.15 noong 1922.[4] Gumawa rin sila ng ilang pagbabago, partikular na ang paglilista ng mga restawran ayon sa mga tiyak na kategorya, pagdaragdag ng talaan ng otel (para sa Paris lamang noong una), at pagtatanggal ng mga patalastas sa gabay.[2] Palibhasa’y alam niya ang lumalagong kausuhan ng seksiyon ng restawran sa gabay, nagkalap sila ng pangkat ng inspektor para bisitahin at suriin ang mga restawran, at palagi silang anonimo.[5]
Kasunod ng paggamit sa gabay Murray at Baedeker, nagsimulang maggawad ang gabay ng mga bituin para sa mga pinakapinong kainan noong 1926. Noong una, isa lang ang iginawad na bituin. Pagkatapos, noong 1931, ipinakilala ang herakiya ng sero, isa, dalawa, at tatlong bituin. Sa wakas, noong 1936, nailathala ang pamantayan para sa ranggong nakabituin:[2]
Noong 1931, binago ang pabalat ng gabay mula bughaw upang maging pula at nanatiling ganito sa lahat ng mga sumusunod na edisyon.[5] Noong Ika-2 Digmaang Pandaigdig, nasuspinde muli ang publikasyon. Noong 1944, sa kahilingan ng Kapangyarihang Alyado, muling inilimbag ang 1939 gabay sa Pransiya para gamitin ng militar; kinonsiderang pinakamahusay at pinakanaisapanahon ang mga mapa nito noon. Ipinagpatuloy ang publikasyon ng taunang gabay noong 16 Mayo 1945, isang linggo pagkatapos ng Araw ng VE.[2]
Sa mga unang taon pagkatapos ng digmaan, humantong ang mga nagtatagal na epekto ng kakulangan noong digmaan sa pagpapataw ng Michelin ng sukdulan hanggang dalawang bituin lamang; pagsapit ng 1950, naglista ang edisyong Pranses ng 38 establisyimento na nahatulang nakatugon sa pamantayang ito.[6] Noong 1956, nailathala ang unang Gabay Michelin ukol sa Italya. Walang nagawaran ng bituin noong unang edisyon. Noong 1974, nailathala ang unang gabay ukol sa Britanya mula noong 1931. Dalawampu't limang bituin ang iginawad.[7]
Noong 2005, inilathala ng Michelin ang kanilang unang gabay Amerikano, na sumasaklaw ng 500 restawran sa limang boro ng Lungsod ng New York at 50 otel sa Manhattan. Noong 2007, inilunsad ang isang Gabay Michellin para sa Tokyo. Sa parehong taon, sinimulan nila ang isang magasin, Étoile. Noong 2008, nagdagdag sila ng tomo para sa Hong Kong at Macau.[2] Mula noong 2013, inilalathala ang gabay sa 14 edisyon na sumasaklaw sa 23 bansa.[2]
Noong 2008, inatasan ang Alemanang restawradora na si Juliane Caspar bilang punong patnugot ng edisyong Pranses ng gabay. Bago nito, siya ang may pananagutan sa mga gabay Michelin sa Alemanya, Suwisa, at Austria. Siya ang naging unang babae at unang di-mamamayang Pranses sa puwestong ito. Nagkomento ang Die Welt, isang pahayagang Aleman, tungkol sa pagkahirang, "Dahil sa bagay na itinuturing ang lutuing Aleman bilang nakakamatay na sandata sa karamihang bahagi sa Pransiya, ang desisyong ito ay parang paghahayag ng Mercedes na isang taga-Marte ang bagong direktor ng produkto nito."[8][9]
Inanunsyo ng gabay ang unang talaan ng restawran nito sa estado ng Florida noong ika-9 ng Hunyo 2022, pagkatapos magkasundo sa mga kalupunang panturismo sa estado noong nakaraang taon.[10][11] Nagbigay ang gabay ng iisang ranggong dalawang bituin at labing-apat na ranggong isang bituin, pati rin ng 29 Bib Gourmands.[12][13]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.